Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010

Για τον Μιχάλη Χατζηγιάννη και το εξώφυλλο του νέου Διφώνου

Αν κάποιος πρότεινε πριν μερικά χρόνια στο Δίφωνο να κάνει εξώφυλλο τον Μιχάλη Χατζηγιάννη, θα αντιμετώπιζε σίγουρα τη χλεύη όλων ή, στην καλύτερη των περιπτώσεων, θα χαρακτηριζόταν αδαής. Κι όμως, οι καιροί αλλάζουν και να που, την Παρασκευή που μας πέρασε, το κάποτε προπύργιο του λεγόμενου "έντεχνου" τραγουδιού βγήκε στο δρόμο με τον εν λόγω καλλιτέχνη για πρόσοψη.
Δεν ανήκω - τουλάχιστον όχι πια - σε αυτούς που βλέπουν τα μουσικά πράγματα με ιδεολογικές αγγυλώσεις και για να πω την αλήθεια, αφού είδα τους Onirama στο εξώφυλλο του αγαπημένου περιοδικού, δεν εξεπλάγην ιδιαίτερα. Κατανοώ άλλωστε ότι οι καιροί είναι δύσκολοι κι ότι μια τέτοια κίνηση θα φέρει - ίσως - περισσότερες πωλήσεις. Προβληματίστηκα όμως με το όλο κόνσεπτ - αφού τον βάζεις στο εξώφυλλο, γιατί μετά προσπαθείς να τον στριμώξεις με υποτιμητικές και "δύσκολες" ερωτήσεις; Και γιατί δεν κάνεις ανάλογες ερωτήσεις στην Αλεξίου και στον Νταλάρα, π.χ.;
Οι κολλημένοι "μουσικόφιλοι" όλων των "στρατοπέδων" είναι σίγουρο ότι θα αντιδράσουν και φαντάζομαι ότι οι συζητήσεις στα διάφορα φόρουμ θα έχουν ήδη ανάψει. Ο Χατζηγιάννης άλλωστε αποτελεί κόκκινο πανί για πολλούς μετά από εκείνο το "η αντιπροσωπεία του έντεχνου έχει κλείσει" που εκστόμισε σε κάποια συνέντευξή του. Αν θυμάστε, είχε λάβει απάντηση, εν είδη ανοιχτής επιστολής, από τον Πάνο Κατσιμίχα, ο οποίος επιχειρούσε να τον βάλει στη θέση του. Και αν κάποιος γουστάρει συμβολισμούς, θα βρει έναν στο γεγονός ότι στο εξώφυλλο του αμέσως προηγούμενου τεύχους του περιοδικού βρίσκονταν οι Αδερφοί Κατσιμίχα. Άρα λοιπόν, ο Χατζηγιάννης ουσιαστικά τους διαδέχεται σε αυτή τη θέση αφού πρώτα τους πέταξε πριν από χρόνια, αυτούς και όλους τους άλλους "έντεχνους", από την κορυφή των πωλήσεων. Κι ενώ ο Χάρης προσπαθεί να προκαλέσει εντυπώσεις "θάβωντας" συναδέλφους του στην Athens Voice, ο Χατζηγιάννης απαντά απόλυτα ψύχραιμα και σοβαρά στις προκλητικές ερωτήσεις της Μαριάνθης Πελεβάνη. Για δείτε τον πώς ποζάρει κραδαίνοντας την κιθάρα του, με το ήρεμο βλέμμα του νικητή. Σχεδόν μπορείς να τον ακούσεις να ψιθυρίζει: "Who's your daddy now baby? Who's your daddy?"

Παρασκευή, 26 Μαρτίου 2010

Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2010

Ένα αντίο στον Ανδρέα Παγουλάτο (1948-2010)

"Να τα πούμε κάποια φορά."
"Πολύ ευχαρίστως!"
Δεν προλάβαμε τελικά. Ο Ανδρέας Παγουλάτος κηδεύτηκε χτες στο Περιστέρι. Ποιος ξέρει, ίσως να έχουμε την ευκαιρία μας κάποτε, κάπου αλλού...

Σάββατο, 20 Μαρτίου 2010

Πέμπτη, 18 Μαρτίου 2010

Συγνώμη κύριε, ποιος είστε;


Μου το έστειλε ένας φίλος με τον τίτλο: "Για ευρωσκεπτικιστές".

Τρίτη, 16 Μαρτίου 2010

Συνέντευξη με τον Τόλη Φασόη

Ο Τόλης Φασόης είναι η φωνή των Sharp Ties, ενός ιδιαίτερα επιτυχημένου αγγλόφωνου συγκροτήματος που μεσουράνησε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία της πρώτης σόλο δουλειάς του, Just For A Day, απάντησε σε κάποιες ερωτήσεις μου για λογαριασμό του Ορφέα. Εδώ διαβάζετε τη συνέντευξη και εδώ υπάρχει η γνώμη μου για τον δίσκο.

Σάββατο, 13 Μαρτίου 2010

Υπογραμμίσεις Ι: Truman Capote

"Δε θέλω να κατέχω οτιδήποτε προτού εντοπίσω το μέρος όπου θα ανήκουμε εγώ και τα υπάρχοντά μου. Ακόμα δεν είμαι απόλυτα σίγουρη πού βρίσκεται. Ξέρω όμως, τουλάχιστον, πώς είναι". Χαμογέλασε και άφησε το γάτο να πηδήξει στο πάτωμα. "Μοιάζει με το Τίφαννυς".
----------------------------------------------------------------------------------
"Δεν μπορείς όμως να δίνεις συνέχεια την ψυχή σου στα αγρίμια: όσο περισσότερο αφιερώνεσαι σε αυτό, τόσο εκείνα συνέρχονται. Ώσπου να δυναμώσουν αρκετά και να το σκάσουν στο δάσος. Ή να πετάξουν σε ένα δέντρο. Ύστερα σε ένα ψηλότερο δέντρο. Μετά στον ουρανό. Αυτή θα είναι η κατάληξη κύριε Μπελ. Αν αφήσεις τον εαυτό σου να αγαπήσει ένα άγριο πλάσμα, θα καταντήσεις να κοιτάς τον ουρανό".
----------------------------------------------------------------------------------
"Καλή τύχη: και πίστεψέ με, λατρευτέ μου Ντοκ, είναι καλύτερα να κοιτάς ψηλά στον ουρανό, παρά να ζεις εκεί. Τόσο άδειο μέρος· τόσο ακαθόριστο. Μια χώρα που πέφτουν κεραυνοί και χάνονται τα πράγματα".

Truman Capote, Πρόγευμα Στο Τίφαννυς, μετάφραση Δημήτρη Στεφανάκη, εκδόσεις Το Βήμα Βιβλιοθήκη

Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

Σιγά...

...μην έπαιρνε Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας το Avatar.

Οι... "300" ηρωικοί αναγνώστες