Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Διάλογος με την κόρη μου XL

Σήμερα το πρωί, βολτάροντας τη Φάτσα στο δάσος:
- Θέλω να δω το πουλάκι μας.
- Μα το έχουμε θάψει έναν χρόνο πριν. Τώρα δεν θα έχει μείνει τίποτα από αυτό.
- Γιατί;
- Γιατί κάθε οργανισμός που πεθαίνει, σιγά σιγά αποσυντίθεται.
- Δηλαδή;
- Λιώνει και τα συστατικά του επιστρέφουν στη γη και στον αέρα. Κι από αυτά μπορεί να φτιαχτούν νέοι οργανισμοί, νέα ζώα.
- Μόνο ζώα;
- Όχι. Και φυτά, και έντομα...
- Αυτό είναι πολύ καλό γιατί έτσι δεν θα σταματήσει ποτέ η ζωή στη Γη.
- Σωστά.
- Εκτός αν σβήσει πολύ γρήγορα ο Ήλιος και γίνει μαύρη τρύπα πριν προλάβουμε να πούμε "κύμινο".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Οι... "300" ηρωικοί αναγνώστες