Επιστρέφοντας από άλλη μία αποτυχημένη προσπάθεια να περάσω κάποιο μάθημα στη Σχολή, έβαλα να ακούσω στο iPod το ντεμπούτο του Ed Harcourt με τίτλο
Here Be Monsters που κυκλοφόρησε το 2001. Είχα διαβάσει τότε πολύ καλές κριτικές στα διάφορα έντυπα αλλά το αγόρασα μόλις πριν από 1 χρόνο, όταν το πέτυχα στα ράφια με τις ευκαιρίες στο Metropolis.
Πρόκειται για μαγευτικό άλμπουμ! Είχα καιρό να το ακούσω και πραγματικά έδιωξε τα σύννεφα μακριά. Ο Harcourt έχει απίστευτη φωνή και γράφει τραγούδια που σε τραβάνε μέσα τους με τη μία. Παίζει μόνος του μια ντουζίνα όργανα χωρίς να αρνείται τη συμμετοχή μιας στρατιάς μουσικών στις λεπτοκεντημένες ενορχηστρώσεις. Αξίζει πραγματικά να αναζητήσετε αυτόν τον δίσκο. Παραθέτω τους στίχους ενός από τα αγαπημένα μου τραγούδια:
God Protect Your Soul (Ed Harcourt)
Well I hope God protects your soul
I don't know if you should leave home alone
Maybe you've been drinking from the Devil's bowl
I can't express myself 'cause I'm not fully grown
My heartache is my mistake, you see
My heartache is my mistake, you see
Well I am conscious of the way that I act
But I won't betray you, you can be sure of that
I'm not a pet who does tricks at the drop of a hat
I wish I was fiction, I wish I was fact
My heartache is my mistake, you see
My heartache is my mistake, you see
I need to built a wall around me
I need to built a wall around me
But I want to smile with everybody
Would you say that is possessive of me?
Would you say that is possessive of me?
Yes, we feel bad in the winter
We act a little bit strange
The dark sky threatens me daily
Makes me alter and change, change, change, change
I need to built a wall around me
I need to built a wall around me
But I want to smile with everybody
Would you say that is possessive of me?
Would you say that is possessive of me?
Δεν είναι η υπέροχη φωνή του, δεν είναι το πόσα όργανα παίζει, δεν είναι οι σκοτεινοί στίχοι του ούτε οι πλούσιες μελωδίες του. Είναι όλα αυτά μαζί αλλά και ο τρόπος που συνδυάζονται για να οδηγήσουν σε ένα άθροισμα που τα ξεπερνάει. Απ' ό,τι διαβάζω, η συνέχεια δεν ήταν ακριβώς αντάξια αυτού του ντεμπούτου. Αλλά ποιος νοιάζεται;
