Ολοκλήρωσα μέσα στις διακοπές του Πάσχα την ανάγνωση του βιβλίου Η περί Θεού αυταπάτη του Richard Dawkins. Είχα αρχίσει να το διαβάζω ένα χρόνο περίπου πριν (εδώ μια παλιότερη αναφορά μου) αλλά, επειδή κρατούσα σημειώσεις, καθυστερούσα, χώρια που παράλληλα διάβαζα ένα σωρό άλλα πράγματα, όπως πάντα.
Πρόκειται για ένα βιβλίο που προτείνω σε όλους ανεξαιρέτως, ανεξάρτητα από τη στάση τους απέναντι στη θρησκεία και την πίστη. Προσωπικά, μαγεύτηκα από όσα έμαθα ξεφυλλίζοντάς το, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά θέματα που αφορούν την ηθική, την εξέλιξη των ειδών και άλλα, ενώ σοκαρίστηκα από το πόσο ακραίες πράξεις μπορεί να προκαλέσει ο φανατισμός.
Όσοι ανησυχούν και προβληματίζονται για το αιώνιο ερώτημα της ύπαρξης ή όχι ενός ανώτερου όντος που έπλασε τον κόσμο, θα βρουν εδώ μία θέση γερά θεμελιωμένη και μία ανάλυση που δεν αφήνει κανένα σημείο ακάλυπτο. Επίσης, στο τελευταίο κεφάλαιο με τίτλο "Ένα αναγκαίο κενό;", θα πάρουν και την απάντηση του συγγραφέα σχετικά με το τι μπορεί να πάρει τη θέση της θρησκείας στον τομέα της νοηματοδότησης της ανθρώπινης ύπαρξης. Διαβάστε ελεύθερα!
