Στα 31...

...καίγεσαι;

Ξανά στου Νίκου Πορτοκάλογλου

Ήμουν με τον τραγουδοποιό Δημήτρη Αρναούτη και κάποιον ακόμα, δεν τον θυμάμαι καλά. Τα λέγαμε μέχρι που έπεσε η ιδέα να πάμε μια βόλτα από το σπίτι του Νίκου Πορτοκάλογλου στο Χαλάνδρι. Δεν θυμάμαι πώς, βρεθήκαμε έξω από την διπλή πόρτα του υπόγειου στούντιο Πορτοκάλι. Απ' έξω υπήρχαν παντού ηλεκτρικά πληκτροφόρα όργανα, συνθεσάιζερ, αρμόνια και τέτοια. Ο Αρναούτης προσπάθησε να μπει στο στούντιο αλλά τον συγκράτησα. Εμφανίστηκαν δυο Φιλιππινέζες και μας ρώτησαν τι θέλαμε. Τους εξηγήσαμε και μας είπαν να περιμένουμε. "Κοίτα αυτό, δεν έχω ιδέα τι κάνει" μου είπε ο Αρναούτης, δείχνοντάς μου ένα όργανο που δεν είχε καθόλου πλήκτρα, μόνο κουμπιά, ψηφιακές οθόνες και λαμπάκια. Αρχίσαμε να πατάμε ό,τι να 'ναι, προσπαθώντας να το κάνουμε να δουλέψει. Παραδίπλα, ένας υποβασταζόμενος τυφλός άντρας δοκίμαζε ένα αρμόνιο. Κάποια στιγμή πέρασε από μπροστά μας ο Οδυσσέας Τσάκαλος. Κάποιος με χτύπησε στον ώμο. "Μιχάλη δε σηκώνεσαι; Είναι εφτά και τέταρτο."

*Φωτογραφία από http://channeln.blogspot.com/.

Συνέντευξη με τον Νίκο Πορτοκάλογλου

Το να συναντάς τους μουσικούς ήρωές σου δεν αποδεικνύεται πάντα θετική εμπειρία καθώς υπάρχει ο κίνδυνος της απομυθοποίησης. Ευτυχώς, η συνάντησή μου με τον Νίκο Πορτοκάλογλου δεν εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία, αν και υπήρχαν οι συνθήκες που θα ευνοούσαν το αντίθετο.

Βρεθήκαμε την Τετάρτη 13 Μαΐου και περάσαμε μαζί 2 ώρες στο στούντιο Πορτοκάλι, κουβεντιάζοντας για τον νέο δίσκο του, Στροφή, για τη μουσική επικαιρότητα αλλά και για πολλά άλλα θέματα. Πρόκειται για έναν από τους πιο νηφάλιους σχολιαστές που γνωρίζω καθώς δεν ενδιαφέρεται καθόλου να αναπαράγει τα κλισέ που ακούμε συνεχώς από κάθε κατεύθυνση. Ήταν ιδιαίτερα φιλόξενος και φιλικός και είχε όρεξη για κουβέντα. Μπορείτε να διαβάσετε τη συνέντευξη κάνοντας κλικ εδώ. Όπως πάντα, κάθε σχόλιο είναι ευπρόσδεκτο.

*Στη φωτογραφία είναι εμφανής νομίζω η δυσπιστία μου για όσα συνέβαιναν...

Dylan και Macca μαζί;

Ο Bob Dylan δεν ήταν πάντα ιδιαίτερα επαινετικός για το ταλέντο του Paul McCartney. Στο παρελθόν μάλιστα είχε μιλήσει όχι και με τα καλύτερα λόγια, συγκρίνοντας τον Macca με τον παλιό συνεργάτη του, John Lennon. Η αλλαγή ήρθε το 2007, όταν ο μεγάλος Αμερικανός είπε στο Rolling Stone: "I'm in awe of McCartney. He's the only one I'm in awe of. He can do it all. And he's never let up... He's just so damn effortless."

Το τεύχος 1078 του Rolling Stone, που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες, έχει τον γερο-Bob στο εξώφυλλο και στη συνέντευξη που περιέχει, αυτός δηλώνει: "That'd be exciting to do something with Paul! But, ya know, your paths have to cross for something like that to make sense." Λοιπόν, ετούτο εδώ το μπλογκ είναι ενθουσιασμένο με αυτή τη δήλωση και έχει να πει ότι αυτή είναι η καλύτερη είδηση που άκουσε τον τελευταίο καιρό! Το μόνο που μένει είναι ένα από τα δύο μέρη να επιδιώξει αυτή τη διασταύρωση των μονοπατιών των δύο μεγαλύτερων εν ζωή θρύλων της ροκ σκηνής. Είναι κάτι για το οποίο πολλοί θα περιμένουν με αγωνία και λαχτάρα.

* Η φωτογραφία του Macca είναι από το www.thequietus.com.

Στη μουσική ψησταριά

Από σήμερα θα μπορείτε να διαβάζετε μία καινούργια 15ήμερη στήλη μου με τίτλο Gimme 10 στο ηλεκτρονικό περιοδικό Mix Grill. Ο Γιώργος Μπαλιώτης, υπεύθυνος αυτής της πολύ καλής και οργανωμένης προσπάθειας, μού έκανε την πρόταση και θέλω να τον ευχαριστήσω και από εδώ για την ευκαιρία που μου δίνει.

Η στήλη θα παρουσιάζει κάθε φορά μία 10άδα τραγουδιών, δίσκων, καλλιτεχνών, βιβλίων, ταινιών ή οτιδήποτε άλλο που αφορά τη Μουσική, με την ιδέα να ανήκει επίσης στον Γιώργο Μπαλιώτη. Σήμερα αναρτήθηκε η πρώτη "δόση", με θέμα "Η Αρχή", την οποία μπορείτε να βρείτε εδώ (αγγλική βερσιόν εδώ). Μπορείτε να αφήσετε σχόλια είτε ακριβώς κάτω από τη στήλη είτε εδώ στο μπλογκ. Θα περιμένω τις εντυπώσεις σας με ενδιαφέρον!

Συνέντευξη με τη Δανάη Παναγιωτοπούλου

Το προ 3ετίας ντεμπούτο της, Οίκος Αντοχής, προκάλεσε αίσθηση και χαρακτηρίστηκε ένας από τους καλύτερους δίσκους του 2006 (ο κορυφαίος σύμφωνα με τον Αντώνη Μποσκοΐτη). Φέτος επιστρέφει με το Homo Logotypus που απέσπασε διθυραμβικά σχόλια από παντού (ρίξτε μια ματιά στα Μουσικά Προάστια και στο Άρωμα Του Τραγουδιού) και την εδραιώνει ως μία ιδιαίτερη και ευαίσθητη φωνή στο, μάλλον άνυδρο, εγχώριο μουσικό τοπίο.

Μού είχαν κάνει εντύπωση τα τραγούδια της κι έτσι ήταν επόμενο, όταν μου τη σύστησε ο Μποσκοΐτης, να της ζητήσω να κάνουμε μια συνέντευξη για τον Ορφέα. Μπορείτε να τη διαβάσετε πατώντας εδώ ενώ τη γνώμη μου για το Homo Logotypus θα τη βρείτε εδώ. Όπως πάντα, θα περιμένω τα σχόλιά σας.

Ο Δημήτρης Αρναούτης στο Σταυρό Του Νότου

Ο Δημήτρης Αρναούτης είναι ένας νέος τραγουδοποιός που μας συστήθηκε πέρυσι με τον δίσκο Το Πρώτο Μου Album που κυκλοφορεί από την Lyra. Τα τραγούδια του μού έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση, καθώς συνδυάζουν ιδιαίτερες μελωδίες με καυστικό στίχο. Μαζί του έκανα την πρώτη μου εκ του σύνεγγυς συνέντευξη, την οποία μπορείτε να διαβάσετε κάνοντας κλικ εδώ ενώ την κριτική μου για το ντεμπούτο του μπορείτε να βρείτε εδώ.

Την Πέμπτη, 7 Μαΐου, στις 21:30, ο Δημήτρης θα βρίσκεται στην κεντρική σκηνή του Σταυρού Του Νότου, όπου θα παρουσιάσει τα τραγούδια του παρέα με τους Μανώλη Φάμελλο, Γιάννη Κότσιρα, Στάθη Δρογώση και Μύρωνα Στρατή, ενώ δεν αποκλείονται και κάποιες συμμετοχές-έκπληξη. Σας προτείνω ανεπιφύλακτα να επισκεφθείτε εκείνο το βράδυ τη γνωστή μουσική σκηνή και να ακούσετε τον ελπιδοφόρο αυτόν καλλιτέχνη. Είμαι σίγουρος ότι θα περάσετε πολύ ωραία και επιπλέον, όσοι δεν τον έχετε ξανακούσει, θα ανακαλύψετε τραγούδια τα οποία θα θέλετε να ακούσετε ξανά και ξανά. Εγώ πάντως θα είμαι εκεί.

Η περί Θεού αυταπάτη

Ολοκλήρωσα μέσα στις διακοπές του Πάσχα την ανάγνωση του βιβλίου Η περί Θεού αυταπάτη του Richard Dawkins. Είχα αρχίσει να το διαβάζω ένα χρόνο περίπου πριν (εδώ μια παλιότερη αναφορά μου) αλλά, επειδή κρατούσα σημειώσεις, καθυστερούσα, χώρια που παράλληλα διάβαζα ένα σωρό άλλα πράγματα, όπως πάντα.

Πρόκειται για ένα βιβλίο που προτείνω σε όλους ανεξαιρέτως, ανεξάρτητα από τη στάση τους απέναντι στη θρησκεία και την πίστη. Προσωπικά, μαγεύτηκα από όσα έμαθα ξεφυλλίζοντάς το, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά θέματα που αφορούν την ηθική, την εξέλιξη των ειδών και άλλα, ενώ σοκαρίστηκα από το πόσο ακραίες πράξεις μπορεί να προκαλέσει ο φανατισμός.

Όσοι ανησυχούν και προβληματίζονται για το αιώνιο ερώτημα της ύπαρξης ή όχι ενός ανώτερου όντος που έπλασε τον κόσμο, θα βρουν εδώ μία θέση γερά θεμελιωμένη και μία ανάλυση που δεν αφήνει κανένα σημείο ακάλυπτο. Επίσης, στο τελευταίο κεφάλαιο με τίτλο "Ένα αναγκαίο κενό;", θα πάρουν και την απάντηση του συγγραφέα σχετικά με το τι μπορεί να πάρει τη θέση της θρησκείας στον τομέα της νοηματοδότησης της ανθρώπινης ύπαρξης. Διαβάστε ελεύθερα!

The Beatles remastered ή κάλλιο αργά παρά ποτέ

9-9-09. Τετάρτη. Η μέρα που περιμένω χρόνια. Η ημερομηνία κυκλοφορίας όλων των άλμπουμ των θρυλικών Σκαθαριών σε νέες εκδόσεις και με κρυστάλλινο ήχο σύμφωνα με τη σημερινή (ή καλύτερα χθεσινή) ανακοίνωση της Apple και της EMI.

Τέσσερα χρόνια δούλευαν οι μηχανικοί που ανέλαβαν το τιτάνιο έργο της "αναπαλαίωσης" των ιστορικών αυτών ηχογραφήσεων και το αποτέλεσμα, σύμφωνα με συντάκτη του περιοδικού Mojo, είναι εκπληκτικό: "It's like we've been hearing them under glass all these years" έγραφε ο Mat Snow πριν λίγους μήνες.

Καιρός ήταν να κυκλοφορήσουν αυτές οι εκδόσεις καθώς οι προηγούμενες, 20 χρόνια πριν, αποτελούσαν ντροπή για την ΕΜΙ. Κακή αναπαραγωγή του artwork και πολύ μέτριος ήχος, ακόμα και για τα δεδομένα της δεκαετίας του '90.

Έχουμε και λέμε λοιπόν: 14 άλμπουμ σε 16 CD, ξεχωριστά ή όλα μαζί σε κασετίνα. Κάθε ένα θα περιέχει και ένα μικρό βίντεο making of ενώ θα κυκλοφορήσει και κασετίνα με τις ορίτζιναλ mono μίξεις για τους συλλέκτες. Μιλάμε για πολλά λεφτά! Α ρε Macca, πόσα θα μαζέψεις πάλι;

Υ.Γ.: Την ίδια μέρα κυκλοφορεί και η Beatloέκδοση του ηλεκτρονικού παιχνιδιού Rock Band, το οποίο έχει σκοπό να εισάγει τους νεαρούς χρήστες κονσολών στη μουσική των Fab4.

Συνέντευξη με τη Σάννυ Χατζηαργύρη (Sunny Side Of The Razor)

Οι περισσότεροι ίσως την ξέρετε ως Λίλα της τηλεοπτικής σειράς του Mega, Singles. Εγώ, επειδή δεν βλέπω γενικά τηλεόραση, ελληνικές σειρές δε ακόμα λιγότερο, την γνώρισα ως ηγέτρια του γκρουπ Sunny Side Of The Razor. Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε το ντεμπούτο τους που έχει για τίτλο το όνομά τους και μου άρεσε ιδιαίτερα, ενώ είχα και την τύχη να τους παρακολουθήσω ζωντανά στο Κύταρρο, σε μια πραγματικά πολύ καλή εμφάνιση. Κατόπιν όλων αυτών, κανονίσαμε να βρεθούμε για μια συνέντευξη, η οποία κατέληξε τελικά να γίνει μια πολύ άνετη και φιλική κουβέντα. Τη διαβάζετε κάνοντας κλικ εδώ. Όπως πάντα, θα περιμένω τα σχόλιά σας με ενδιαφέρον.