Gimme 10: Η Nefeli Walking Undercover για 10 μουσικά πράγματα από όλα τα πράγματα* που την έκαναν να θέλει να φτιάξει τον νέο της δίσκο

Αφίσα: Αναστασία Δαφερέρα

Η Nefeli Walking Undercover, κατά κόσμο Νεφέλη Λιούτα, είναι συνθέτρια, τραγουδοποιός, μουσικός, και εκπαιδευτικός.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Φιλαδέλφεια. Είναι διπλωματούχος βιολιού, απόφοιτος της Νομικής Σχολής της Αθήνας, και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στο Δίκαιο της Τέχνης και την Πολιτιστική Διαχείριση. Εργάζεται ως καθηγήτρια βιολιού και μουσικών συνόλων για παιδιά.

Το 2011 έλαβε το πρώτο βραβείο, και βραβείο στίχου, στους Αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού του Ιδρύματος Ωνάση. Έχει γράψει, μόνη αλλά και με συνεργάτες, μουσικά παραμύθια, παιδικά τραγούδια και μουσική για κινηματογραφικές ταινίες, ενώ έχει μελοποιήσει διάφορους ποιητές στο πλαίσιο αναθέσεων από διάφορους φορείς. 

Η προσωπική της δισκογραφία περιλαμβάνει τα άλμπουμ Τα Μολύβια-Κομάντος (2011), 1041ΑΚ (Φάηντερς, Κήπερς) (2015), Twelve (2015), Απλά Τραγούδια Για Την Αγάπη (2017), καθώς και το ακόμα φρέσκο πόνημα με τίτλο Στοιχεία Του Άχρονου Κόσμου, που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2025. Σε αυτό παρουσίασε 11 νέα τραγούδια της, συνεργαζόμενη στην παραγωγή και τη μίξη με τους Σταύρο Γεωργιόπουλο και Σέργιο Βούδρη, και με ερμηνευτικές συμμετοχές από τον Φοίβο Δεληβοριά, τη Sophie Lies και τον Αλέξανδρο Καψοκαβάδη.

Την Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2026, η Nefeli Walking Undercover εμφανίζεται στο Underflow Record Store & Art Gallery (Καλλιρόης 39, Αθήνα), με την πενταμελή μπάντα της, για να παρουσιάσει το νέο της άλμπουμ, αλλά και επιλογές από την υπόλοιπη δισκογραφία της. Με αυτό ως αφορμή, αλλά και για να μας κάνει καλό ποδαρικό, τη φιλοξενούμε με χαρά στο πρώτο Gimme 10 του 2026. Κι εκείνη μάς αποκαλύπτει 10 μουσικά πράγματα από όλα τα πράγματα* που την έκαναν να θέλει να φτιάξει τα Στοιχεία Του Άχρονου Κόσμου.

Φωτογραφία: Ρωμανός Λιούτας

1. Τα backing vocals της Κρίστης Στασινοπούλου στο τραγούδι "Εφημερίδες Χτεσινές" από τα αθώα '90s...

2. ...και τα ρομποτικά layers φωνών της Imogen Heap από τα μελαγχολικά '00s.

3. Ο τρόπος που συνδιαλέγονται το πιάνο με τα ντραμς στο "Calm Americans" των Elliott σαν να σου λέει, μην βλέπεις αυτό το δωματιάκι έτσι με τις μαξιλάρες και τα κουβερτάκια του, θα πιούμε αυτό το τσάι αλλά είμαστε έξαλλοι (ημερολόγιο άλμπουμ: "Εγκιβωτισμός").

4. Η ένταση που υποθάλπεται στα άλμπουμ Spirit Of Eden των Talk Talk κάτω από κάτι που δείχνει ατάραχο και ήρεμο.

5. Η ισορροπία εγχόρδων και ηλεκτρονικών υφών του Apparat, σαν μια τέλεια ισοπαλία σε ένα ματς βετεράνων της μπάλας που το ένα γκολ έβαλε ο Steven Gerrard και το άλλο ο Σάββας Κωφίδης.

6. Ο τρόπος που στο "The Sing" ο Bill Callahan λέει "the only words I said today are "beer" and "thank you" / Beer, thank you / Beer, thank you / Beer" (ημερολόγιο άλμπουμ: "Μοναξιά", καταχώριση: "θα βγω / μόλις λυθώ / λυθώ / λυθώ / μόλις λυθώ").

7. Το όμποε στο κομμάτι "Κυριακές Στην Πόλη" του Μανώλη Φάμελλου και η τρυφερότητα με την οποία αυτό συνομιλεί με τη φωνή.

8. Το πώς φαντάζομαι το όρος Παγγαίο μέσα από τις μουσικές του Σείριου Σαββαΐδη, χωρίς να το έχω επισκεφτεί ποτέ (ημερολόγιο άλμπουμ: "Ολάνθισμα").

9. Το βιολάκι στο "Anywhen" του Hayden Thorpe που μπαίνει ξαφνικά και παίζει πέντε νότες και ανοίγουν πάνω από τα κεφάλια μας οι ουρανοί της ανακούφισης και της γλυκύτητας.

10. Η βροχή από κίτρινα λουλούδια ένα μελαγχολικό απόγευμα στο Μακόντο του Gabriel García Márquez (ημερολόγιο άλμπουμ: "Πόλεις").

*pun intended

Η Nefeli Walking Undercover στο Facebook