Μια βραδιά στου Paul Weller

Ήρθα σε επαφή με τη μουσική του Paul Weller (πέρα από κάποια χιτάκια των The Jam) υπό μάλλον αντίξοες συνθήκες (με το μέτριο Heliocentric) και το ότι αγάπησα τόσο πολύ τα τραγούδια του νομίζω λέει πολλά. Δεν υπήρχε λοιπόν περίπτωση να μην πήγαινα χτες βράδυ στο Θέατρο Βράχων. Η ήδη μεγάλη χαρά μου βέβαια έφτασε σε δυσθεώρητα ύψη χάρη στην εξασφάλιση free pass (να 'ναι καλά ο Γιώργος Μπαλιώτης του Mix Grill)! Η βραδιά ήταν υπέροχη και ο Modfather καταιγιστικός. Διαβάστε εδώ μια πιο αναλυτική παρουσίαση.

10 λόγοι για τους οποίους ο Michael Jackson ήταν, είναι και θα είναι σημαντικός

Στο σημερινό Gimme 10, στο Mix Grill, μπορείτε να διαβάσετε 10 σημεία που, κατά τη γνώμη μου, έκαναν το καλλιτεχνικό έργο του μακαρίτη Michael Jackson σημαντικό. Σίγουρα δεν πρωτοτυπώ, έχουν γραφτεί χιλιόμετρα κειμένου για το θέμα, απλά καταθέτω και τη δική μου άποψη.

*Φωτογραφία από www.wikipedia.org.

Και στο Avopolis Greek

Από σήμερα ξεκινάει επισήμως η συνεργασία μου με το ηλεκτρονικό μουσικό περιοδικό Avopolis Greek (www.avopolis.gr/greek) που ασχολείται με την ελληνική μουσική. Η πρώτη μου δισκοκριτική, για τον δίσκο Χιλιόμετρα του Νίκου Ζουρνή, αναρτήθηκε ήδη και μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ. Ευχαριστώ τον αρχισυντάκτη Χάρη Συμβουλίδη που με εμπιστέφθηκε και ελπίζω να τον βγάλω ασπροπρόσωπο. Όλες οι δημοσιεύσεις μου θα υπάρχουν και στην αντίστοιχη στήλη, στα δεξιά.

Όταν ο Neil συνάντησε τον Paul...

Μπορεί το ενδεχόμενο συνεργασίας του Paul McCartney με τον Bob Dylan να απομακρύνεται, σύμφωνα και με δηλώσεις του ίδιου του Macca, μια άλλη όμως συνάντηση, εντελώς απρόσμενη, έλαβε χώρα το Σάββατο 27 Ιουνίου 2009, στη σκηνή του Hyde Park και στα πλαίσια του Hard Rock Calling, στο Λονδίνο. Ο Neil Young, headliner της βραδιάς, βρισκόταν στο τέλος του σετ του, και όπως σε κάθε εμφάνισή του εδώ και ένα χρόνο περίπου, επέλεξε να κλείσει με το "A Day In The Life" των Beatles. Και ενώ βρισκόταν στη μέση του τραγουδιού, πετάχτηκε στη σκηνή ο McCartney, πάνω στην ώρα για το δικό του μερίδιο του τραγουδιού! Το κοινό ούρλιαζε από έκσταση και δικαίως. Τέτοια στιγμές ζει κανείς σπάνια...

Περί απαγόρευσης του καπνίσματος

Κατέβηκα προχτές, 1 Ιουλίου, για κάτι δουλειές στο κέντρο της Αθήνας και είδα, για πρώτη φορά, παρέες υπαλλήλων τραπεζών και καταστημάτων να καπνίζουν έξω από τους χώρους εργασίας τους, στα πεζοδρόμια. Ήταν η πρώτη μέρα απαγόρευσης του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους.
Δεν καπνίζω ούτε έχω καπνίσει ποτέ. Δεν ξέρω καν τη γεύση του τσιγάρου ούτε την απόλαυση που χαρίζει σε όσους εξασκούν αυτή τη συνήθεια. Η αλήθεια είναι όμως ότι δεν μου αρέσουν και πολύ τέτοιες απαγορεύσεις. Μπορεί να με συμφέρει το συγκεκριμένο μέτρο αλλά θα προτιμούσα να είχε φτάσει η κοινωνία στην οποία ζω στο σημείο να βάζει μόνη της τα όρια σε τέτοια θέματα.

Στα 31 χρόνια ζωής μου, δεν συνάντησα ποτέ, απ' όσο θυμάμαι, κάποιον καπνιστή που να ενδιαφερόταν για το αν ενοχλούμαι από τον καπνό του. Κανένας δεν άφησε το τσιγάρο του
σκεπτόμενος πόσο βλάπτει τους μη καπνιστές (κάτι που αποδεδειγμένα συμβαίνει). Οι καπνιστές, όλα τα προηγούμενα χρόνια καταπίεζαν τους υπόλοιπους. Δυστυχώς, ήρθε η ώρα να βρεθούν στην ίδια θέση...

Ένα αντίο για τον Michael Jackson (1958-2009)

Ο θάνατος του Michael Jackson, αν και δεν υπήρξα ποτέ φανατικός θαυμαστής του, με ξάφνιασε και με στενοχώρησε ιδιαίτερα. Γράφτηκαν ήδη πολλά (μεταξύ αυτών και ένα σύντομο κείμενό μου για τον Ορφέα) και θα γραφτούν ακόμα περισσότερα για τη ζωή και τον θάνατό του. Εγώ, αποχαιρετώντας τον, θέλω να τον ευχαριστήσω για το "Smoth Criminal" και το "Billy Jean", για τα τραγούδια της συνεργασίας του με τον Paul McCartney (ειδικά για το "Say Say Say"), για το Moonwalker, για το "Black Or White", για τις απίστευτες χορευτικές φιγούρες του, για όλα όσα πρόσφερε στους φίλους της μουσικής. Michael θα μας λείψεις...

* Φωτογραφία από http://www.allmichaeljackson.com/gallery/Thrilleraera/pages/thrillerera101.html

Συνέντευξη με τον Διονύση Τσακνή

Αναρτήθηκε στον Ορφέα (http://www.e-orfeas.gr/) η συνέντευξη που πήρα από τον Διονύση Τσακνή. Τον συνάντησα στο θέατρο Πορεία και μιλήσαμε για μόλις 20 λεπτά, καθώς τον περίμεναν για πρόβα. Μέσα σε αυτόν τον χρόνο, απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις μου με απίστευτη ακρίβεια, λες και ήξερε από πριν τις ερωτήσεις και είχε ετοιμάσει τις απαντήσεις. Μιλήσαμε για τον καινούργιο του δίσκο, Οι Φίλοι Μου Είμαι Εγώ, αλλά και για την μέχρι τώρα πορεία του. Η εμφάνισή του πριν από πολλά χρόνια, μαζί με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, στο Σαϊνοπούλειο Αμφιθέατρο της Σπάρτης είναι μία από τις συναυλίες που θα θυμάμαι πάντα, ενώ τραγούδια του έπαιζα κατά καιρούς με τα διάφορα μουσικά συγκροτήματα στα οποία συμμετείχα. Διαβάζετε την κουβέντα μας πατώντας εδώ και σχολιάζετε ελεύθερα!

Στα 31...

...καίγεσαι;

Ξανά στου Νίκου Πορτοκάλογλου

Ήμουν με τον τραγουδοποιό Δημήτρη Αρναούτη και κάποιον ακόμα, δεν τον θυμάμαι καλά. Τα λέγαμε μέχρι που έπεσε η ιδέα να πάμε μια βόλτα από το σπίτι του Νίκου Πορτοκάλογλου στο Χαλάνδρι. Δεν θυμάμαι πώς, βρεθήκαμε έξω από την διπλή πόρτα του υπόγειου στούντιο Πορτοκάλι. Απ' έξω υπήρχαν παντού ηλεκτρικά πληκτροφόρα όργανα, συνθεσάιζερ, αρμόνια και τέτοια. Ο Αρναούτης προσπάθησε να μπει στο στούντιο αλλά τον συγκράτησα. Εμφανίστηκαν δυο Φιλιππινέζες και μας ρώτησαν τι θέλαμε. Τους εξηγήσαμε και μας είπαν να περιμένουμε. "Κοίτα αυτό, δεν έχω ιδέα τι κάνει" μου είπε ο Αρναούτης, δείχνοντάς μου ένα όργανο που δεν είχε καθόλου πλήκτρα, μόνο κουμπιά, ψηφιακές οθόνες και λαμπάκια. Αρχίσαμε να πατάμε ό,τι να 'ναι, προσπαθώντας να το κάνουμε να δουλέψει. Παραδίπλα, ένας υποβασταζόμενος τυφλός άντρας δοκίμαζε ένα αρμόνιο. Κάποια στιγμή πέρασε από μπροστά μας ο Οδυσσέας Τσάκαλος. Κάποιος με χτύπησε στον ώμο. "Μιχάλη δε σηκώνεσαι; Είναι εφτά και τέταρτο."

*Φωτογραφία από http://channeln.blogspot.com/.

Συνέντευξη με τον Νίκο Πορτοκάλογλου

Το να συναντάς τους μουσικούς ήρωές σου δεν αποδεικνύεται πάντα θετική εμπειρία καθώς υπάρχει ο κίνδυνος της απομυθοποίησης. Ευτυχώς, η συνάντησή μου με τον Νίκο Πορτοκάλογλου δεν εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία, αν και υπήρχαν οι συνθήκες που θα ευνοούσαν το αντίθετο.

Βρεθήκαμε την Τετάρτη 13 Μαΐου και περάσαμε μαζί 2 ώρες στο στούντιο Πορτοκάλι, κουβεντιάζοντας για τον νέο δίσκο του, Στροφή, για τη μουσική επικαιρότητα αλλά και για πολλά άλλα θέματα. Πρόκειται για έναν από τους πιο νηφάλιους σχολιαστές που γνωρίζω καθώς δεν ενδιαφέρεται καθόλου να αναπαράγει τα κλισέ που ακούμε συνεχώς από κάθε κατεύθυνση. Ήταν ιδιαίτερα φιλόξενος και φιλικός και είχε όρεξη για κουβέντα. Μπορείτε να διαβάσετε τη συνέντευξη κάνοντας κλικ εδώ. Όπως πάντα, κάθε σχόλιο είναι ευπρόσδεκτο.

*Στη φωτογραφία είναι εμφανής νομίζω η δυσπιστία μου για όσα συνέβαιναν...