Διάλογος με την κόρη μου XXXIII

Σήμερα το πρωί, λίγο πριν φύγουμε για το σχολείο:
- Μπαμπά, έλα να σου πω!
- Τι είναι;
- Διάβασα κάτι στα αγγλικά: "Bob Dylan".
- Πολύ σωστά. Ξέρεις ποιος είναι;
- Κάποιος που ζούσε πολύ παλιά;
- Όχι, ζει ακόμα. Είναι μουσικός και λέει τραγούδια. Τον έχω δει σε συναυλίες δύο φορές.
- Άμα τον ξαναδείς πουθενά, πες του να σταματήσει το τσιγάρο γιατί κάνει κακό στους πνεύμονες.

Δισκοβόλος playlist 20/2/2017

Ιδού όσα ακούστηκαν στην εκπομπή της περασμένης Δευτέρας:

1. City Of Tears - Ellen Curtis
(Ellen Curtis)
2. Δεν Χωράμε Όλοι - Δημήτρης Μητσοτάκης
(Δημήτρης Μητσοτάκης)
3. Κάτοπτρα - Σωκράτης Μάλαμας
(Σωκράτης Μάλαμας)
4. Το Πιο Ωραίο Μου Τραγούδι Θα Σου Πω - Μαριάννα Πολυχρονίδη
(Θάνος Μικρούτσικος-Άλκης Αλκαίος)
5. Ο Παλιός Μου Εαυτός - Κώστας Παρίσσης/Μίλτος Πασχαλίδης
(Γιώργος Σταυριανός-Μάκης Τσίτας)
6. Το Κρύσταλλο Του Κόσμου - Βικτωρία Ταγκούλη
(Γιάννης Ευθυμιάδης-Γιώργος Καγιαλίκος)
7. Το Βιολί Και Το Λαούτο - Καίτη Κουλλιά
(Παναγιώτης Κελάνδριας-Θοδωρής Τσάκωνας)
8. Επιστροφή - Έφη Καραγιάννη
(Κώστας Λεμονίδης-Πέγκυ Πολίτου)
9. Γέρε Χρόνε - Βασίλης Ράλλης feat. Dimitrakis Ramone
(Βασίλης Ράλλης-Βαγγέλης Καραπέτρος-Dimitrakis Ramone)
10. Η Λάμπα - Μάνος Πυροβολάκης
(Μάνος Πυροβολάκης-Γιάννης Στίγκας-Νίκος Μωραΐτης)
11. Memory Lane - Θάνος Σταυρίδης
(Θάνος Σταυρίδης)
12. Tell Me What You're Made Of - Baby Guru
(Baby Guru)
13. My Dearest Crime - Mad John The Wise
(Mad John The Wise)
 

Ένα αντίο στον Λουκιανό Κηλαηδόνη (1943-2017)

Τα τραγούδια του Λουκιανού Κηλαηδόνη ήταν μέρος του soundtrack των παιδικών μου χρόνων - διόλου πρωτότυπο για οποιονδήποτε μεγάλωνε στα '80s. Θυμάμαι τον πατέρα μου να μας βάζει να ακούσουμε το βινύλιο με τα Μικροαστικά (ή μήπως ήταν τα Απλά Μαθήματα Πολιτικής Οικονομίας;) ως εναλλακτική στα "χιτάκια" του της εποχής εκείνης ("Θα Κάτσω Σπίτι", "Ματς", "Τζιν - Τζιν - Τζιν", "Ο Ύμνος Των Μαύρων Σκυλιών" κλπ.). Θυμάμαι τις "κόντρες" της δασκάλας μου του πιάνου με τις κόρες της σχετικά με την αξία του καλλιτέχνη, και κάποιον συμμαθητή εκεί να λέει ότι "η μούρη του είναι σαν τρακαρισμένο φορτηγό". Ακόμα πιο έντονα θυμάμαι τη συναυλία του, μαζί με την Μελίνα Τανάγρη, στο Σαϊνοπούλειο Αμφιθέατρο, στη Σπάρτη, κάπου στις αρχές των '90s.

Συνέχισα να τον ανακαλύπτω τον Κηλαηδόνη και αργότερα, ως φοιτητής, ακούγοντας το Ψυχραιμία Παιδιά!, το Πάμε Μαέστρο και το Πάρτυ Στη Βουλιαγμένη. Κι ακόμα τον ανακαλύπτω, δηλαδή, υπνωτιζόμενος από το ακαταμάχητο "στραβό" στόμα του που αμολάει τεμπέλικα τις λέξεις στο μικρόφωνο, στα παλιά τηλεοπτικά κλιπάκια. Οι κατά καιρούς δηλώσεις του που έμοιαζαν να μαρτυρούν μια υπερβολικά "κλειστή" προσωπικότητα δεν με πτόησαν, ευτυχώς.

Θα ήθελα να τον έχω συναντήσει τον άνθρωπο με το πιο μελωδικό ονοματεπώνυμο στο ελληνικό τραγούδι, να είχα μιλήσει έστω για λίγο μαζί του. Του χρωστάω πολλά, άλλωστε. Όχι μόνο τα τόσα τραγούδια, όχι μόνο πολλούς αγαπημένους μου καλλιτέχνες (που δεν θα ήταν οι ίδιοι αν δεν τον είχαν ακούσει), αλλά και την ίδια την συνθήκη που επέτρεψε και τη δική μου μουσική ύπαρξη, κατά κάποιον τρόπο.

Αντίο ρε Λούκι, κι ευχαριστώ. Δώσε χαιρετίσματα στην εκλεκτή παρέα του αποψινού πάρτυ,

Κριτικές Δίσκων LVIII: Γιάννης Χαρούλης, Νίκος Ορδουλίδης, Δημήτρης Μπάσης

Γιάννης Χαρούλης: Ο Δωδεκάλογος Του Γύφτου

Νίκος Ορδουλίδης: Η Εποχή Του Ρεμπέτικου

Δημήτρης Μπάσης: Live

Συνέντευξη με τους She Tames Chaos

Ήταν καλοκαίρι του 1997, εγώ είχα επιστρέψει στη Σπάρτη έπειτα από το πρώτο εξάμηνο παρακολούθησης στο Τ.Ε.Ι. Χανίων. Η τότε Δημοτική Αρχή ετοίμαζε ένα διήμερο μουσικό Φεστιβάλ, με τίτλο "Νότες στα πάρκα" και καλούσε τα ντόπια συγκροτήματα να συμμετάσχουν. Αλλά καλούσε και δύο μεγάλα και τρανά από την Αθήνα, τους Echo Tattoo και τους Mode Plagal.

Βγαίνει το πρόγραμμα κι εγώ ξενερώνω, γιατί στη δεύτερη μέρα που παίζαμε εμείς (οι ΛΕΧΡΗΜΙ ντε!) θα έπαιζαν οι δεύτεροι (των οποίων την ύπαρξη αγνοούσα) και όχι οι πρώτοι, που ήξερα από το ΠΟΠ+ΡΟΚ ότι είχανε ευρωπαϊκή διάκριση και, τέλος πάντων, ήταν πιο κοντά στη μουσική που γούσταρα.

Τουλάχιστον είχα την ευκαιρία να τους δω ζωντανά, χωρίς άγχος, τους Echo Tattoo, αλλά να παρακολουθήσω και το soundcheck νωρίτερα. Από όλο αυτό δεν επιζεί στη μνήμη μου σχεδόν τίποτα, πέραν της παρουσίας της Εύης Χασαπίδου-Watson. Ας πω, εν ολίγοις, ότι το τσαγανό της, ο τσαμπουκάς της πάνω στη σκηνή, τα όσα έλεγε ανάμεσα στα τραγούδια, δεν είχαν καμία σχέση με όσες άλλες γυναικείες παρουσίες είχα υπόψη μου μέχρι τότε.

Χαρά μου, λοιπόν, που κάναμε τώρα μια κουβέντα, έστω και γραπτώς (λόγω των deadline που πίεζαν). Αφορμή η εμφάνιση του νέου της συγκροτήματος, She Tames Chaos, στο An Groundfloor, το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου. Πατήστε εδώ για τη συνέχεια.

Κριτικές Συναυλιών XXXVI: Προφίλ, 3ο Φεστιβάλ Πολλής Μουσικής, INN Pop

Προφίλ @ Six d.o.g.s., 27/1/2017

Φωτογραφία: Θάνος Λαΐνας

3ο Φεστιβάλ Πολλής Μουσικής/μέρα 2 @ Six d.o.g.s., 23/5/2014

Φωτογραφία: Σμαρώ Μπότσα

INN Pop/μέρα 1 @ Six d.o.g.s., 10/1/2014

Κριτικές Συναυλιών XXXV: Omar Faruk Tekbilek + Γλυκερία + Ματούλα Ζαμάνη + Carte Postale, Δήμητρα Γαλάνη, Γιάννα Βασιλείου

Omar Faruk Tekbilek + Γλυκερία + Ματούλα Ζαμάνη + Carte Postale @ Διογένης Studio, 20/1/2017

Φωτογραφία: Θάνος Λαΐνας

Ένα απόγευμα με τη Δήμητρα Γαλάνη @ Μικρό Παλλάς, 14/12/2016

Φωτογραφία: Μανώλης Χιώτης

Μια βόλτα από τη Γιάννα Βασιλείου @ Gazarte, 9/10/2014

Δισκοβόλος playlist 23/1/2017

Ιδού όσα ακούστηκαν στην χθεσινή εκπομπή:

1. Το Η Του Ήλιου - Αποστόλης Αρμάγος
(Αποστόλης Αρμάγος)
2. Helicopter - Empty Frame
(Empty Frame)
3. Γάτος Στην Εκάλη - Βασίλης Μπαμπούνης
(Βασίλης Μπαμπούνης)
4. Σαπιοκάματο - RadioSol
(Δημήτρης Τζιμέας)
5. Mentira - Wolfy Funk Project/MC Yinka
(Wolfy Funk Project)
6. Because Of You - The Man From Managra
(The Man From Managra)
7. NN - Underwater Chess
(Underwater Chess)
8. Halftime - Blame Canada
(Blame Canada)
9. Τα Πράσινα Μάτια - Άρης Διαμαντής
(Άρης Διαμαντής)
10. Sick Puppy - Sma Rag Da
(Sma Rag Da)
11. Η Νύχτα Μυρίζει Γιασεμί - Γλυκερία
(Μάριος Τόκας-Σαράντης Αλιβιζάτος)
12. Άλλες Μέρες - Φρόσω Στυλιανού
(Φρόσω Στυλιανού)
13. Καληνύχτα - (Άλλη Μια Μπάντα Από Τη) Νότια Ντακότα
((Άλλη Μια Μπάντα Από Τη) Νότια Ντακότα)

Συνέντευξη με τον Βύρωνα Κριτζά

Το λέω ορθά-κοφτά: τον Βύρωνα Κριτζά τον ζηλεύω. Πρώτον, επειδή είναι αποφασιστικός και ό,τι βάζει στόχο το πετυχαίνει. Δεύτερον, επειδή έγραψε ένα εξαιρετικό βιβλίο για τον Bob Dylan (Bob Dylan: 100 Τραγούδια, εκδόσεις Πατάκη). Με αφορμή αυτή την έκδοση, είχα την ευκαιρία να τον κουβεντιάσω, ενόψει και της επίσημης παρουσίασής της (δείτε την παρακάτω πρόσκληση). Για να διαβάσετε όσα είχε να μου πει, πατήστε εδώ.

Για τον Δημήτρη Βεριώνη και την ζωντανή παρουσίαση του νέου δίσκου του

Με τον Δημήτρη Βεριώνη πρωτοήρθαμε σε επαφή μέσα από το Facebook, όταν μου έγραψε για να με συγχαρεί για τον πρώτο μου δίσκο. Όπως διαπίστωσα με τον καιρό, αυτή δεν ήταν μια τυπική επικοινωνία από τη μεριά του: ο Βεριώνης ξέρει να εκτιμά και δεν τσιγκουνεύεται τα μπράβο, σε αντίθεση με την μεγάλη πλειοψηφία των καλλιτεχνών, είτε διάσημων είτε άσημων.

Μέσα από την περαιτέρω γνωριμία μας διαπίστωσα και κάτι ακόμα για τον Βεριώνη, το οποίο συνδέεται με το προηγούμενο: παρότι προφανέστατα ταλαντούχος, δεν είναι καβαλημένος. Έχει συναίσθηση των ατού του αλλά και των αδυναμιών του, πράγμα πολύ σημαντικό για τον οποιονδήποτε. Και είναι αυτό, κυρίως, που τον βοήθησε να κάνει βήματα μπροστά και να κυκλοφορήσει πρόσφατα έναν πλούσιο και ιδιαίτερα όμορφο δίσκο με τίτλο Το Καλοκαίρι Του Άχυρου: Ιστορίες Του Καλοκαιριού & Της Μνήμης. Ένα άλμπουμ που αποδεικνύει ότι ο δημιουργός του διαθέτει ευαισθησία, εσωτερικό κόσμο και προσωπική μυθολογία.

Στις 18 του περασμένου Δεκέμβρη είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την πρώτη επίσημη ζωντανή παρουσίαση του εν λόγω άλμπουμ στον κινηματογράφο Νέα Ελβετία, στον Βύρωνα. Ήταν, μάλιστα, η πρώτη φορά που βρέθηα σε μια συναυλία του Βεριώνη. Και πρέπει να πω ότι με εξέπληξε: ενώ τον περίμενα να σταθεί ακίνητος και να εξαντλήσει την επικοινωνιακότητά του στα γνωστά χιουμοριστικά λογύδριά του, εκείνος αποδείχθηκε ιδιαίτερα άνετος και στην εκφραστικότητα μέσω της κίνησης. Ήταν σωστός και μετρημένος.

Μαζί του, βέβαια, είχε και μια εννιαμελή (!) ορχήστρα, αποτελούμενη από άξιους μουσικούς: Όμηρος Κομνηνός (μπάσο, μουσική επιμέλεια), Χρήστος Ηλιόπουλος (κιθάρα), Πέτρος Μιχόπουλος (κιθάρα), Χρήστος Ζελελίδης (τύμπανα), Δήμητρα Αποστόλου (πλήκτρα), Κατερίνα Σιαμά (φλάουτο), Γεννάδιος Μπίκωφ (βιολί), Γιώργος Γαϊτάνος (βιόλα), Ευγένιος Μπένσης (τσέλο). Υπήρχε, επίσης, η συμμετοχή της ηθοποιού Κυριακής Γάσπαρη, η οποία ανέγνωσε τα κείμενα που εξηγούν τα τραγούδια του Βεριώνη στο βιβλίο που συνοδεύει τον διπλό δίσκο του.

Υπήρχαν, τέλος, και δύο καλεσμένοι στην συναυλία του Δημήτρη Βεριώνη. Ο ένας ήταν η Γεωργία Βεληβασάκη, η οποία κλήθηκε να ερμηνεύσει μαζί του το "Spike & Toni" και ήταν εξαιρετική. Ο άλλος ήμουν εγώ. Ομολογώ ότι δεν μου είχε κάνει άλλος τέτοια τιμή, να μου εμπιστευθεί δηλαδή ένα τραγούδι του. Ο Δημήτρης μου χάρισε αυτή την ευκαιρία, να πω το "Κάτω Απ' Το Ίδιο Φεγγάρι" (μέσα από τον δεύτερο δίσκο του), το οποίο ήξερε ότι αγαπώ πολύ. Το θεωρώ πλέον και δικό μου τραγούδι κι έχω σκοπό να το λέω όποτε μου δοθεί η ευκαιρία. Δύσκολα, πάντως, θα έχω ξανά την ευκαιρία εκείνης της βραδιάς, να νιώσω συμμέτοχος στην κοινή συνισταμένη 11 ανθρώπων...

Όλη η ωραία προσπάθεια του Δημήτρη Βεριώνη και των συνεργατών του δεν θα είχε ποτέ ευοδωθεί, φυσικά, αν δεν πραγματοποιούνταν υπό την αιγίδα του Δήμου Βύρωνα. Και αξίζει να αναφερθεί αυτό, την στιγμή που άλλοι δήμοι ξοδεύουν εκατονταπλάσια ποσά για πολυπροβεβλημένους καλλιτέχνες (και τις αρπαχτές τους). Όχι ότι τα χρήματα που δίνονται σε τέτοιες περιπτώσεις καλύπτουν τον κόπο που έχει επενδυθεί... Όσο για το κοινό, που ήταν μάλλον μικρό με δεδομένη την ελεύθερη είσοδο, έχει κι εκείνο τις ευθύνες του, ως προς το ότι δύσκολα αναζητά άλλες διεξόδους από εκείνες που πλασάρονται μονίμως από τα κραταιά μέσα - αλλά μόλις εισήγαγα και άλλη δυσχεραίνουσα παράμετρο...

Ελπίζω, πάντως, ο Βεριώνης να βρει τον τρόπο να παρουσιάσει σε περισσότερο κόσμο την συγκεκριμένη παράσταση, αλλά και να συνεχίσει να δημιουργεί. Γιατί ανήκει σε εκείνες τις περιπτώσεις καλλιτεχνών που κουβαλούν πράγματα προς εξερεύνηση και αποτύπωση, ικανά να μας συγκινήσουν και να μας τέρψουν.

Setlist:
1. Το Καλοκαίρι Του Άχυρου
2. Μια Βιολέτα Στη Σελήνη
3. Το Καλοκαίρι Που Δεν Περνά
4. Πονάει Εδώ
5. Η Δική Μας Ρώμη
6. Golden Horse
7. Spike & Toni
8. Κυκλάδες
9. Δειλινό Στη Θάλασσα
10. Κάτω Απ' Το Ίδιο Φεγγάρι
11. Το Μαγεμένο Καλοκαίρι
12. Ρίξε Στην Καρδιά Σου Ένα Βλέμμα

Διάλειμμα

13. Κάστρο Στον Ουρανό
14. Ο Μανώλης Κι Η Ειρήνη
15. Το Ανθρωπάκι Κάλας
16. Μια Άλλη Αθήνα
17. Τα Παραμύθια Με Happy End
18. Ο Αλέκος Κι Ο Διομήδης (Πώς Μπορούνε Να Ξεχνάνε)
19. Το Δωμάτιο Φάντασμα
20. Η Θάλασσα Τη Νύχτα
21. Πετάω Την Καρδιά Μου Στα Σκουπίδια
22. Πού Πήγαν Όλα Αυτά
23. Τα Φώτα
24. Η Ζωή Που Δεν Πρόφτασα
25. Το Παράθυρο Της Φαιναρέτης

Encore

26. Το Καλοκαίρι Του Άχυρου

* Φωτογραφίες: Ειρήνη Λαζανά