Περί απαγόρευσης του καπνίσματος

Κατέβηκα προχτές, 1 Ιουλίου, για κάτι δουλειές στο κέντρο της Αθήνας και είδα, για πρώτη φορά, παρέες υπαλλήλων τραπεζών και καταστημάτων να καπνίζουν έξω από τους χώρους εργασίας τους, στα πεζοδρόμια. Ήταν η πρώτη μέρα απαγόρευσης του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους.
Δεν καπνίζω ούτε έχω καπνίσει ποτέ. Δεν ξέρω καν τη γεύση του τσιγάρου ούτε την απόλαυση που χαρίζει σε όσους εξασκούν αυτή τη συνήθεια. Η αλήθεια είναι όμως ότι δεν μου αρέσουν και πολύ τέτοιες απαγορεύσεις. Μπορεί να με συμφέρει το συγκεκριμένο μέτρο αλλά θα προτιμούσα να είχε φτάσει η κοινωνία στην οποία ζω στο σημείο να βάζει μόνη της τα όρια σε τέτοια θέματα.

Στα 31 χρόνια ζωής μου, δεν συνάντησα ποτέ, απ' όσο θυμάμαι, κάποιον καπνιστή που να ενδιαφερόταν για το αν ενοχλούμαι από τον καπνό του. Κανένας δεν άφησε το τσιγάρο του
σκεπτόμενος πόσο βλάπτει τους μη καπνιστές (κάτι που αποδεδειγμένα συμβαίνει). Οι καπνιστές, όλα τα προηγούμενα χρόνια καταπίεζαν τους υπόλοιπους. Δυστυχώς, ήρθε η ώρα να βρεθούν στην ίδια θέση...

Ένα αντίο για τον Michael Jackson (1958-2009)

Ο θάνατος του Michael Jackson, αν και δεν υπήρξα ποτέ φανατικός θαυμαστής του, με ξάφνιασε και με στενοχώρησε ιδιαίτερα. Γράφτηκαν ήδη πολλά (μεταξύ αυτών και ένα σύντομο κείμενό μου για τον Ορφέα) και θα γραφτούν ακόμα περισσότερα για τη ζωή και τον θάνατό του. Εγώ, αποχαιρετώντας τον, θέλω να τον ευχαριστήσω για το "Smoth Criminal" και το "Billy Jean", για τα τραγούδια της συνεργασίας του με τον Paul McCartney (ειδικά για το "Say Say Say"), για το Moonwalker, για το "Black Or White", για τις απίστευτες χορευτικές φιγούρες του, για όλα όσα πρόσφερε στους φίλους της μουσικής. Michael θα μας λείψεις...

* Φωτογραφία από http://www.allmichaeljackson.com/gallery/Thrilleraera/pages/thrillerera101.html

Συνέντευξη με τον Διονύση Τσακνή

Αναρτήθηκε στον Ορφέα (http://www.e-orfeas.gr/) η συνέντευξη που πήρα από τον Διονύση Τσακνή. Τον συνάντησα στο θέατρο Πορεία και μιλήσαμε για μόλις 20 λεπτά, καθώς τον περίμεναν για πρόβα. Μέσα σε αυτόν τον χρόνο, απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις μου με απίστευτη ακρίβεια, λες και ήξερε από πριν τις ερωτήσεις και είχε ετοιμάσει τις απαντήσεις. Μιλήσαμε για τον καινούργιο του δίσκο, Οι Φίλοι Μου Είμαι Εγώ, αλλά και για την μέχρι τώρα πορεία του. Η εμφάνισή του πριν από πολλά χρόνια, μαζί με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, στο Σαϊνοπούλειο Αμφιθέατρο της Σπάρτης είναι μία από τις συναυλίες που θα θυμάμαι πάντα, ενώ τραγούδια του έπαιζα κατά καιρούς με τα διάφορα μουσικά συγκροτήματα στα οποία συμμετείχα. Διαβάζετε την κουβέντα μας πατώντας εδώ και σχολιάζετε ελεύθερα!

Στα 31...

...καίγεσαι;

Ξανά στου Νίκου Πορτοκάλογλου

Ήμουν με τον τραγουδοποιό Δημήτρη Αρναούτη και κάποιον ακόμα, δεν τον θυμάμαι καλά. Τα λέγαμε μέχρι που έπεσε η ιδέα να πάμε μια βόλτα από το σπίτι του Νίκου Πορτοκάλογλου στο Χαλάνδρι. Δεν θυμάμαι πώς, βρεθήκαμε έξω από την διπλή πόρτα του υπόγειου στούντιο Πορτοκάλι. Απ' έξω υπήρχαν παντού ηλεκτρικά πληκτροφόρα όργανα, συνθεσάιζερ, αρμόνια και τέτοια. Ο Αρναούτης προσπάθησε να μπει στο στούντιο αλλά τον συγκράτησα. Εμφανίστηκαν δυο Φιλιππινέζες και μας ρώτησαν τι θέλαμε. Τους εξηγήσαμε και μας είπαν να περιμένουμε. "Κοίτα αυτό, δεν έχω ιδέα τι κάνει" μου είπε ο Αρναούτης, δείχνοντάς μου ένα όργανο που δεν είχε καθόλου πλήκτρα, μόνο κουμπιά, ψηφιακές οθόνες και λαμπάκια. Αρχίσαμε να πατάμε ό,τι να 'ναι, προσπαθώντας να το κάνουμε να δουλέψει. Παραδίπλα, ένας υποβασταζόμενος τυφλός άντρας δοκίμαζε ένα αρμόνιο. Κάποια στιγμή πέρασε από μπροστά μας ο Οδυσσέας Τσάκαλος. Κάποιος με χτύπησε στον ώμο. "Μιχάλη δε σηκώνεσαι; Είναι εφτά και τέταρτο."

*Φωτογραφία από http://channeln.blogspot.com/.

Συνέντευξη με τον Νίκο Πορτοκάλογλου

Το να συναντάς τους μουσικούς ήρωές σου δεν αποδεικνύεται πάντα θετική εμπειρία καθώς υπάρχει ο κίνδυνος της απομυθοποίησης. Ευτυχώς, η συνάντησή μου με τον Νίκο Πορτοκάλογλου δεν εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία, αν και υπήρχαν οι συνθήκες που θα ευνοούσαν το αντίθετο.

Βρεθήκαμε την Τετάρτη 13 Μαΐου και περάσαμε μαζί 2 ώρες στο στούντιο Πορτοκάλι, κουβεντιάζοντας για τον νέο δίσκο του, Στροφή, για τη μουσική επικαιρότητα αλλά και για πολλά άλλα θέματα. Πρόκειται για έναν από τους πιο νηφάλιους σχολιαστές που γνωρίζω καθώς δεν ενδιαφέρεται καθόλου να αναπαράγει τα κλισέ που ακούμε συνεχώς από κάθε κατεύθυνση. Ήταν ιδιαίτερα φιλόξενος και φιλικός και είχε όρεξη για κουβέντα. Μπορείτε να διαβάσετε τη συνέντευξη κάνοντας κλικ εδώ. Όπως πάντα, κάθε σχόλιο είναι ευπρόσδεκτο.

*Στη φωτογραφία είναι εμφανής νομίζω η δυσπιστία μου για όσα συνέβαιναν...

Dylan και Macca μαζί;

Ο Bob Dylan δεν ήταν πάντα ιδιαίτερα επαινετικός για το ταλέντο του Paul McCartney. Στο παρελθόν μάλιστα είχε μιλήσει όχι και με τα καλύτερα λόγια, συγκρίνοντας τον Macca με τον παλιό συνεργάτη του, John Lennon. Η αλλαγή ήρθε το 2007, όταν ο μεγάλος Αμερικανός είπε στο Rolling Stone: "I'm in awe of McCartney. He's the only one I'm in awe of. He can do it all. And he's never let up... He's just so damn effortless."

Το τεύχος 1078 του Rolling Stone, που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες, έχει τον γερο-Bob στο εξώφυλλο και στη συνέντευξη που περιέχει, αυτός δηλώνει: "That'd be exciting to do something with Paul! But, ya know, your paths have to cross for something like that to make sense." Λοιπόν, ετούτο εδώ το μπλογκ είναι ενθουσιασμένο με αυτή τη δήλωση και έχει να πει ότι αυτή είναι η καλύτερη είδηση που άκουσε τον τελευταίο καιρό! Το μόνο που μένει είναι ένα από τα δύο μέρη να επιδιώξει αυτή τη διασταύρωση των μονοπατιών των δύο μεγαλύτερων εν ζωή θρύλων της ροκ σκηνής. Είναι κάτι για το οποίο πολλοί θα περιμένουν με αγωνία και λαχτάρα.

* Η φωτογραφία του Macca είναι από το www.thequietus.com.

Στη μουσική ψησταριά

Από σήμερα θα μπορείτε να διαβάζετε μία καινούργια 15ήμερη στήλη μου με τίτλο Gimme 10 στο ηλεκτρονικό περιοδικό Mix Grill. Ο Γιώργος Μπαλιώτης, υπεύθυνος αυτής της πολύ καλής και οργανωμένης προσπάθειας, μού έκανε την πρόταση και θέλω να τον ευχαριστήσω και από εδώ για την ευκαιρία που μου δίνει.

Η στήλη θα παρουσιάζει κάθε φορά μία 10άδα τραγουδιών, δίσκων, καλλιτεχνών, βιβλίων, ταινιών ή οτιδήποτε άλλο που αφορά τη Μουσική, με την ιδέα να ανήκει επίσης στον Γιώργο Μπαλιώτη. Σήμερα αναρτήθηκε η πρώτη "δόση", με θέμα "Η Αρχή", την οποία μπορείτε να βρείτε εδώ (αγγλική βερσιόν εδώ). Μπορείτε να αφήσετε σχόλια είτε ακριβώς κάτω από τη στήλη είτε εδώ στο μπλογκ. Θα περιμένω τις εντυπώσεις σας με ενδιαφέρον!

Συνέντευξη με τη Δανάη Παναγιωτοπούλου

Το προ 3ετίας ντεμπούτο της, Οίκος Αντοχής, προκάλεσε αίσθηση και χαρακτηρίστηκε ένας από τους καλύτερους δίσκους του 2006 (ο κορυφαίος σύμφωνα με τον Αντώνη Μποσκοΐτη). Φέτος επιστρέφει με το Homo Logotypus που απέσπασε διθυραμβικά σχόλια από παντού (ρίξτε μια ματιά στα Μουσικά Προάστια και στο Άρωμα Του Τραγουδιού) και την εδραιώνει ως μία ιδιαίτερη και ευαίσθητη φωνή στο, μάλλον άνυδρο, εγχώριο μουσικό τοπίο.

Μού είχαν κάνει εντύπωση τα τραγούδια της κι έτσι ήταν επόμενο, όταν μου τη σύστησε ο Μποσκοΐτης, να της ζητήσω να κάνουμε μια συνέντευξη για τον Ορφέα. Μπορείτε να τη διαβάσετε πατώντας εδώ ενώ τη γνώμη μου για το Homo Logotypus θα τη βρείτε εδώ. Όπως πάντα, θα περιμένω τα σχόλιά σας.

Ο Δημήτρης Αρναούτης στο Σταυρό Του Νότου

Ο Δημήτρης Αρναούτης είναι ένας νέος τραγουδοποιός που μας συστήθηκε πέρυσι με τον δίσκο Το Πρώτο Μου Album που κυκλοφορεί από την Lyra. Τα τραγούδια του μού έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση, καθώς συνδυάζουν ιδιαίτερες μελωδίες με καυστικό στίχο. Μαζί του έκανα την πρώτη μου εκ του σύνεγγυς συνέντευξη, την οποία μπορείτε να διαβάσετε κάνοντας κλικ εδώ ενώ την κριτική μου για το ντεμπούτο του μπορείτε να βρείτε εδώ.

Την Πέμπτη, 7 Μαΐου, στις 21:30, ο Δημήτρης θα βρίσκεται στην κεντρική σκηνή του Σταυρού Του Νότου, όπου θα παρουσιάσει τα τραγούδια του παρέα με τους Μανώλη Φάμελλο, Γιάννη Κότσιρα, Στάθη Δρογώση και Μύρωνα Στρατή, ενώ δεν αποκλείονται και κάποιες συμμετοχές-έκπληξη. Σας προτείνω ανεπιφύλακτα να επισκεφθείτε εκείνο το βράδυ τη γνωστή μουσική σκηνή και να ακούσετε τον ελπιδοφόρο αυτόν καλλιτέχνη. Είμαι σίγουρος ότι θα περάσετε πολύ ωραία και επιπλέον, όσοι δεν τον έχετε ξανακούσει, θα ανακαλύψετε τραγούδια τα οποία θα θέλετε να ακούσετε ξανά και ξανά. Εγώ πάντως θα είμαι εκεί.