Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2016

Διάλογος με την κόρη μου XX

Σήμερα το πρωί πήγαμε μαζί βόλτα τη Φάτσα στο βουνό, όπου συναντήσαμε κι έναν γνωστό μου κύριο, με τον δικό του σκύλο. Της έδωσε μια καραμέλα. Καθώς απομακρυνόμασταν:
- Ωραία ε;
- Ναι.
- Πήρες και την καραμελίτσα σου...
- Ναι. Είναι αυτό που σου έλεγα, ότι όλοι με συμπαθούν πολύ. Μάλλον τους αρέσει το όνομά μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Οι... "300" ηρωικοί αναγνώστες