Gimme 10: Ο Μίλτος Παύλου για τις σημαντικότερες επιρροές του

Ο Μίλτος Παύλου είναι συνθέτης/ερμηνευτής, κοινωνιολόγος και νομικός.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Κοινωνιολογία στην Ιταλία και Νομικά στη Θεσσαλονική, και εργάστηκε επί σειρά ετών σε θεσμούς και φορείς για τα ανθρώπινα δικαιώματα, σε Ευρώπη και Ασία. Στην Ελλάδα, υπηρέτησε για 13 χρόνια ως Ειδικός Επιστήμονας τον θεσμό του Συνήγορου του Πολίτη, και υπήρξε Διευθυντής ινστιτούτων και κέντρων μελέτης για την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, και για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σήμερα ζει στη Βιέννη της Αυστρίας, εργαζόμενος στον Ευρωπαϊκό Φορέα για τα Θεμελιώδη Δικαιώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA - EU Agency for Fundamental Rights).

Παράλληλα με όλα τα παραπάνω, ο Μίλτος Παύλου εργάζεται και στον μουσικό χώρο, συνθέτοντας τραγούδια, στα ελληνικά και στα αγγλικά. Τον περασμένο Νοέμβριο, μάλιστα, κυκλοφόρησε το άλμπουμ Ιθάκη -ψηφιακά, αλλά και σε βινύλιο και CD- μέσω της Protasis Music. Πρόκειται για μία εργασία με μελοποιήσεις του σε 12 ποιήματα του Κ.Π. Καβάφη, με τον ίδιο να αναλαμβάνει τις ερμηνείες, και τον Σέργιο Βούδρη να φροντίζει τις ενορχηστρώσεις και να συνυπογράφει την παραγωγή.

Με αφορμή τα παραπάνω, φιλοξενούμε σήμερα τον Μίλτο Παύλου, για να μας αποκαλύψει τις σημαντικότερες επιρροές του.

-----

1. Το Βρώμικο Ψωμί - Διονύσης Σαββόπουλος (1972)

Μπαίνοντας στην εφηβεία των '80s ανακάλυπτα τον Σαββόπουλο και την έννοια του τραγουδοποιού ή, αν θέλετε, του ποιητή που τραγουδάει. Κατά κάποιον τρόπο, ο Διονύσης Σαββόπουλος ήταν και ο πρέσβης και μυητής μου στο genre στο οποίο είχαν ήδη μεγαλουργήσει άλλοι στα αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά, όπως ο Dylan, o De André, o Brel, o Moustaki. Ο δίσκος αυτός μοιραία συνέβαλε και σε μια πολιτική αισθητική θέασης του κόσμου, από το "Δημοσθένους Λέξις" ως το "Ζεϊμπέκικο" με τη Σωτηρία Μπέλλου. Λίγο στα αστεία, λίγο στα σοβαρά, λέω ότι ο δίσκος αυτός (αλλά και άλλοι εκείνης της περιόδου, όπως ο Μπάλλος, Το Περιβόλι Του Τρελλού, Η Ρεζέρβα) ήταν και το εμβόλιο ή το καζάνι του μαγικού φίλτρου που είχα πέσει μέσα. Ανάμεσα σε άλλα, με έκανε να κατανοώ πλήρως και να παρακολουθώ χωρίς εμπάθεια, αλλά με αγάπη και συγκατάβαση, τις μεταμορφώσεις και την εξέλιξη του καλλιτέχνη στις επόμενες δεκαετίες. Αναγνώρισα στον ίδιο και στο έργο του την αδιαπραγμάτευτη ανάγκη του δημιουργού για αυτονομία και ανεξαρτησία, ακόμα και από όσους τον θαυμάζουν ή τον βλέπουν πατρικά.

2. Τα Μπαράκια - Βαγγέλης Γερμανός (1981)

Ένας δίσκος που έπεσε σαν μετεωρίτης και ξεκλείδωσε την έμπνευση, σαν να άνοιγε λεωφόρος μπροστά σου. Ήταν το 1981 κι εγώ ήμουν μόλις 15. Μετά τον Σαββόπουλο, ανακάλυπτα το πώς το τραγούδι με ελληνικό στίχο μπορούσε να συγκροτηθεί πέρα από τις μανιέρες, τα πρότυπα και τις εμμονές του λαϊκού και του έντεχνου, όπως ήταν τότε. Συνάμα, ο δίσκος αυτός βγαίνει σε μια καμπή μιας κάπως πιο αισιόδοξης μεταπολίτευσης που υπόσχεται ριζικές αλλαγές και μέλλον. Ήμουν μόλις 18 νομίζω όταν παρέδωσα στον Βαγγέλη Γερμανό τους πρωτόλειους στίχους μου, με ακόρντα, σε ένα ντοσιέ, μια φορά που είχε ανεβεί στη Θεσσαλονίκη για συναυλία...

3. Εμπάργκο - Θάνος Μικρούτσικος/Άλκης Αλκαίος (1982)

Ένας δίσκος ορόσημο, καθώς συνέδεσε μέσα από την ποίηση του Άλκη Αλκαίου το ερωτικό με το συλλογικό, το ατομικό με το κοινωνικό και πολιτικό, το λαϊκό-έντεχνο με το σύγχρονο και κλασικό. Κατέληξα να το ακούω επί ώρες σε επανάληψη -από "Το Κακόηθες Μελάνωμα", ως βαριά πέτρα που σημαδεύει την εποχή, και ως το "Eρωτικό (Με Μια Πιρόγα)", που ήταν ένα διαφορετικό λαϊκό, μακριά από τις παλιές φόρμες- σε μια περίοδο που η εφηβεία συναντούσε την εμπλοκή με τον έρωτα, με την πολιτική δράση, την κοινωνική συνείδηση.

4. Ενέχυρο - Δήμος Μούτσης (1983)

Είναι περισσότερα τα κομμάτια του Δήμου Μούτση, με σύγχρονη φόρμα και νηφάλια φωνή, που σημάδεψαν την εποχή της πρώτης ποίησης, λίγο πολύ κατά την ίδια εποχή της δεκαετίας του '80. Από την "Απολογία" στο "Γουώκμαν", αποτέλεσαν έμπνευση για μια στιβαρή τραγουδιστική δομή που έμοιαζε στην ποιητικότητα και στην ενορχήστρωση με του αγαπημένου Fabrizio De André. Επίσης, ένας συνθέτης που τραγουδούσε ο ίδιος την ποίησή του και με την ερμηνεία απέδιδε ακόμα ένα επίπεδο/layer νοήματος, ύφους και στόχευσης του έργου.

5. Ελλάς - Βασίλης Νικολαϊδης (1984)

Είναι τα τραγούδια του Βασίλη Νικολαΐδη που επέτρεψαν να αποδεχθώ την αγάπη και δυσαρέσκεια απέναντι στην ελληνική κοινωνία και τις επιβολές της, χωρίς λατρεία εξιδανίκευσης, αλλά και χωρίς αυτομαστιγώσεις. Από το "Ελλάς" στην "Ιστορία Της Μαρίας" και την "Κίρκη Στη Νταλίκα" αυτού του σημαντικού άλμπουμ, ο Βασίλης Νικολαΐδης έδειξε πώς η καίρια αισθητική και πολιτική κριτική μπορεί να αποδοθεί με γνήσιο λυρισμό και ποιητικότητα, πολλαπλασιάζοντας τον αντίκτυπό της, εκεί λίγο πριν συμπληρώσω τα 20 χρόνια. Ήταν τότε που είχα δώσει αλλεπάλληλες πανελλήνιες εξετάσεις και εξαιτίας των μαθηματικών δεν μπόρεσα να περάσω, και ένιωθα μέσα σε ένα τέλμα, πριν κινήσω για σπουδές στη γειτονική χώρα και στη μικρή επικράτεια του Μαραντόνα της Νάπολι και της Καμόρρα, εκεί στα 1986. Η μαυρόασπρη "μουζική" του Βασίλη Νικολαΐδη θαρρείς ταίριαζε με όσα συνάντησα εκεί, και άφησε το φυτίλι για τη γονιμοποίηση από τους Ιταλούς cantautori.

6. Anime Salve - Fabrizio De André (1996)

Ο Fabrizio De André με επηρέασε καθοριστικά καθώς ξεκινούσα ως συνθέτης-στιχουργός, κάπου ανάμεσα σε Θεσσαλονίκη και Ιταλικό Νότο (Νάπολι -Σαλέρνο), στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '80. To "Crêuza De Mä" και το "Rimini" ήταν κεντρικά σε αυτήν την πορεία. Αλλά από τα άλμπουμ του θα επιλέξω το τελευταίο -και πιο ώριμο-, το Anime Salve, που έκανε με τον Ivano Fossati το 1996. 

Ήταν πολλές άλλες ακόμα οι επιρροές, καθώς είχα βουτήξει με "κοινωνική βουλιμία" σε μια πολιτιστική κοσμογονία ως φοιτητής Κοινωνιολογίας στην Ιταλία, αλλά κρατώ τον Faber ως εμβληματική μορφή που ίσως με επηρέασε περισσότερο από κάθε άλλον. Θυμάμαι τότε πώς Ιταλοί φίλοι και φιλενάδες, όταν έπιανα την κιθάρα και τραγουδούσα, με αποκαλούσαν "il De André Greco"! Σήμερα ετοιμάζω διασκευές σε κάποια από τα κομμάτια του Faber, ώστε να εκδοθούν τα επόμενα χρόνια, σε δική μου ελληνική μετάφραση.

7. Ο Μάνος Χατζιδάκις στη Ρωμαϊκή Αγορά - Μάνος Χατζιδάκις (1986)

Πιστεύω ότι η παράδοση του Χατζιδάκι, αλλά και του Θεοδωράκη, είναι ανεξίτηλα χαραγμένη στη σύγχρονη ελληνική τραγουδοποιία, έστω και αν αυτό δεν είναι πάντα ορατό ή αναγνωρίσιμο. Αναφέρω εδώ τα τραγούδια της Ρωμαϊκής Αγοράς, μέσα από μια προσωπική εμπειρία. Ανακαλώντας πώς, το καλοκαίρι του 1990, μαζί με μια καλή φοιτητική παρέα στο Φραγκοκάστελο, πιάσαμε να τραγουδήσουμε όλα τα τραγούδια -με πρώτο και καλύτερο το "Αθανασία" που αγαπώ πολύ- σε ευλαβική συγχορδία που τώρα ξέρω ότι κατά κάποιον τρόπο σηματοδοτούσε το τέλος των μετεφηβικών μας αναζητήσεων. Είχαμε, άλλωστε, βρει και τον τόπο των ονείρων -τη νότια Κρήτη-, όπου έως και σήμερα αναζητώ, όποτε μπορώ, την ίαση, την ανάταση και την υπέρβαση. Τα τελευταία χρόνια εκεί έγραψα σχεδόν όλα τα νέα τραγούδια που ετοιμάζονται για τους επόμενους δίσκους. Τέσπα, παρεκτράπην... Εκείνο το βράδυ, λοιπόν, το κρασί κήρυξε τη λήξη κάποια στιγμή μέσα στη νύκτα. Σηκώθηκα πανευτυχής από την καρέκλα -ή τουλάχιστον νομίζω ότι προσπάθησα-, αλλά βρέθηκα στο πάτωμα, έκπληκτος αλλά χαρούμενος, διασκεδάζοντας με το πάθημα. Το μόνο άλλο που θυμάμαι είναι ότι ξύπνησα το πρωί πάνω στην υγρή άμμο, δίπλα στο κύμα.. Αλλά ήξερα πού θέλω να πάω από εκεί.

8. Transformer - Lou Reed (1972)

H αλήθεια είναι ότι το New York τoυ Lou Reed είναι στο κινητό μου, και ακούω ακόμα συχνά-πυκνά κομμάτια όπως "Dirty Blvd" και "There Is No Time"... Αλλά αυτό που επηρέασε δομικά την έναρξη της μουσικής μου περιπλάνησης σε εποχές με περίεργα πράγματα στον αέρα, στα πνευμόνια και στα ποτήρια μας, ήταν το Transformer. Από το "Perfect Day" ως το "Walk On The Wild Side" και το "Vicious".

9. Nebraska - Bruce Springsteen (1982)

Κάνοντας αυτή τη λίστα -προσέξτε: όχι των καλύτερων άλμπουμ, αλλά των πιο σημαντικών επιρροών- συνειδητοποιώ ότι εκτός του Σαββόπουλου, οι πρώιμες επιρροές μου ήταν αγγλόφωνης μουσικής. Έτσι και το Nebraska του Bruce Springsteen, με απροσδόκητα απρόσμενο τρόπο έφερε ένα παιδί της αστυφιλίας, που ισορροπούσε  ανάμεσα σε πόλη και επαρχία, να αναζητεί το νόημα της ζωής και τη σωτηρία της ψυχής ανάμεσα σε σκοτάδι και ελπίδα. Από το "Nebraska" στο "State Trooper", αλλά και στη διασκευή του τελευταίου στο Trentemøller Mix με την οποία έχουμε χορέψει τρελά με τη γυναίκα μου στον DJ Παπασπυρόπουλο. Ως προσωπική πορεία θα το έγραφα ως εξής: από την εσωτερική αναζήτηση της προσωπικότητας, στην αποδοχή και στο επιστέγασμα μιας πολυεδρικής μουσικής προσέγγισης, με αλλεργία στα δόγματα και στα κόμπλεξ, και ανοιχτοσύνη στα σύγχρονα ρεύματα και στις χαμένες ψυχές. Οι επιρροές του Boss είναι ορατές σε αρκετά από τα κομμάτια του επικείμενου πρώτου δίσκου με δικούς μου στίχους, αλλά και στα "Τείχη" του Καβάφη, από το άλμπουμ μου Ιθάκη.

10. The Joshua Tree - U2 (1987)

Είναι πολλά τα άλμπουμ που έρχονται στο μυαλό (πώς να ξεχάσω το Χαράτσι ή την Εκδίκηση Της Γυφτιάς του Παπάζογλου, συντοπίτης και γλυκύτατος μουσικός της πόλης...). Αλλά για το δέκατο άλμπουμ του 1987 θα επιλέξω το The Joshua Tree των U2. Όταν ήρθε και έδεσε το παγκόσμιο της αναζήτησης νοήματος στη ζωή, του πραγματικού και συμβολικού ταξιδιού και της περιπλάνησης σε περίεργα νέα μέρη. Από τις ιρλανδέζικες αρμονίες -οι irish pipes είναι σημαντικά στοιχεία αυτής της παγκόσμιας κουλτούρας, όπως εδώ στο "Επέστρεφε" του Καβάφη, από το άλμπουμ μου Ιθάκη-  έως τα στοιχεία γκόσπελ, ένα είδος που λατρεύω, και τα ρυθμικά strumming του The Edge. Το άλμπουμ απενοχοποίησε εντός μου το ρομαντικό τραγούδι, ενώ έδειξε και μια πιθανή διαδρομή σε  τραγουδοποίηση με ευρύτερα κοινά και δημοφιλία.

Ο Μίλτος Παύλου στο Facebook

Gimme 10: Οι επιλογές των Αλέξανδρου Ιακώβου και Κώστα Λεμονίδη

Στο σημερινό Gimme 10 δύο τραγουδοποιοί και μουσικοί ενώνουν τις δυνάμεις τους, όπως το έκαναν και στον από κοινού δίσκο που κυκλοφόρησαν πρόσφατα.

Ο Αλέξανδρος Ιακώβου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε βιολί, ανώτερα θεωρητικά και πιάνο. Έδωσε την πρώτη του προσωπική συναυλία στην τρυφερή ηλικία των 6 χρόνων, και κέρδισε βραβεία σε διαγωνισμούς.

Έχει συνεργαστεί με διάφορες συμφωνικές ορχήστρες και σύνολα εγχόρδων, και έχει εμφανιστεί σε πολλές συναυλίες, συνεργαζόμενος με καλλιτέχνες όπως οι Διονύσης Σαββόπουλος, Χρήστος Νικολόπουλος, Μανώλης Ρασούλης, Ελένη Βιτάλη, Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας κ.ά. Έχει συμμετάσχει σε διάφορες δισκογραφικές παραγωγές, ενώ εργάζεται και ως δάσκαλος βιολιού.

Η προσωπική του δισκογραφία περιλαμβάνει τα άλμπουμ "Κάτι Καινούριο Απ' Τα Παλιά..." (2011), Mirrors (2019), Συνειρμοί (2020), και τα σινκλ "Θα Σ' Αγαπώ (Το Τραγούδι Της Αμυμώνης)" (2019) και "Πάρε Την Καρδιά Σου Κι Έλα" (2020), ενώ έχει εκδώσει και το βιβλίο Σπύρος Στεργίου: Με Την Αύρα Της Κέρκυρας (Όστρια, 2018).

Ο Κώστας Λεμονίδης γεννήθηκε στο Αννόβερο της τότε Δυτικής Γερμανίας. Στα μαθητικά του χρόνια ασχολήθηκε αρχικά με το πιάνο, αλλά αργότερα αγάπησε την ηλεκτρική κιθάρα. Έπαιξε σε διάφορα συγκροτήματα, και με ένα από αυτά, τους Blowing Free, έκανε κάποιες πρώτες απόπειρες για δισκογραφία, που όμως δεν καρποφόρησαν.

Το δισκογραφικό του ντεμπούτο έγινε τελικά το 2004, με το άλμπουμ Κάπως Αμήχανα... Η δισκογραφία του εμπλουτίστηκε έκτοτε με τα άλμπουμ Σταθμός 2ος (2009), Εμμανουηλίδου 13 (2012), Πάραλος (2017), Soul Lament (2020), το EP Επιστροφή (2015), και τα σινγκλ "Θα Γίνουμε Ένα" (2012) και "Συμβιβασμένος Πειρατής" (2022). Έχει συνεργαστεί, σε ηχογραφήσεις και ζωντανές εμφανίσεις, με καλλιτέχνες όπως οι Έφη Καραγιάννη, Αγγελική Τουμπανάκη, Βάντα Πιέρρη, Νίκος Γώγος κ.ά.

Ο Αλέξανδρος Ιακώβου και ο Κώστας Λεμονίδης αποφάσισαν εδώ και κάποιον καιρό να συνεργαστούν, και ο καρπός αυτής της σύμπραξης κυκλοφόρησε το 2023. Το άλμπουμ Ταίριασμα περιλαμβάνει 12 τραγούδια, μοιρασμένα ανάμεσα στους δύο, τα οποία ερμηνεύουν οι Γιώργος Μιχαήλ, Ιωάννα Κωτσαρέλη, Απόστολος Ψυχράμης, Βάσια Δανιά, και οι δύο δημιουργοί. Στίχους συνεισφέρουν και οι Νίκη Ρουσοπούλου - Παππά, Εύα Μουρούτσου και Αριάδνη Λαδά. 

Με αφορμή αυτή την κυκλοφορία, αλλά και την πρώτη ζωντανή παρουσίασή της, την Τετάρτη 31 Ιανουαρίου 2024, στις 20:30, στο Σταυρός Του Νότου Club (Φραντζή & Θαρύπου 35, Νέος Κόσμος), οι δύο καλλιτέχνες αποκαλύπτουν παρακάτω κάποια από τα άλμπουμ που τους καθόρισαν.

-----

Αλέξανδρος Ιακώβου

Ως  μουσικός, αλλά και λάτρης του βινυλίου, μου είναι πολύ δύσκολο να επιλέξω τους καλύτερους δίσκους από τη συλλογή, μιας και φοβάμαι πως θα αδικήσω πολλούς άλλους που μου κράτησαν συντροφιά τόσα χρόνια. Θα προσπαθήσω όμως!

1. Symphony No.5 - Gustav Mahler (1979) 

Η Φιλαρμονική ορχήστρα του Λονδίνου ζωγραφίζει και μας παρουσιάζει μια από τις ωραιότερες συμφωνίες που έχουν γραφτεί ποτέ. Αν υπάρχει μουσική στον παράδεισο τότε είναι αυτή του 4ου μέρους αυτής της συμφωνίας.

2. Desire - Bob Dylan (1975)

Ποτέ άλλοτε δεν είχα ακούσει ένα βιολί να ταιριάζει απόλυτα σε τόσο μοντέρνο ήχο. Η άγρια φωνή του Dylan, η ενέργεια των τραγουδιών, και ο σκληρός ήχος του βιολιού συνεχίζουν να με μαγεύουν.

3. The Dark Side Of The Moon - Pink Floyd (1973)

Με τον δίσκο αυτόν, αυτό το αριστούργημα, μεγάλωσαν γενιές και γενιές. Τον γνωρίσαμε κι εμείς από τους παλιούς, και είναι χρέος μας να τον γνωρίσουμε και στους νεότερους.

4. Time Out - The Dave Brubeck Quartet (1959)

Ήταν ο πρώτος jazz δίσκος βινυλίου που απέκτησα και φυσικά έπαιζε όλη την ημέρα. Κάθε track ξεχωριστό, τα παιξίματα καθαρά και διδακτικά για εμάς τους Έλληνες μουσικούς που δεν έχουμε στο DNA μας την jazz κουλτούρα, αλλά παρ' όλα αυτά την αγαπάμε πολύ.

5. Διαίρεση - Βασίλης Παπακωνσταντίνου (1984)

Ο δίσκος της εφηβείας μου. Πολλά βράδια με συντρόφευε, εκεί που η άγρια νιότη μου πάλευε με τη λογική. Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου είναι η φωνή της γυμνασιακής μας ραστώνης, αυτός που με έκανε να αγαπήσω το συναυλιακό περιβάλλον, ο Έλληνας ροκάς...

Κώστας Λεμονίδης

Αδύνατο να καταλήξω σε πέντε δίσκους, χωρίς να σκεφτώ άλλους πέντε αμέσως μετά, και μετά άλλους πέντε...

6. Abbey Road - Abbey Road (1969)

Οι Beatles ήταν πάντα το καταφύγιό μου. Τα μουσικά μου "Φιλαράκια". Κάθε φορά που σκέφτομαι ποιος είναι ο αγαπημένος μου δίσκος τους, θα σκεφτώ το White Album, ή το Revolver, ή το Sgt. Pepper's..., ή κάποια από τις συλλογές (έχουν βγει η κόκκινη και η μπλε με νέες μίξεις και επιπλέον tracks), κι απλά δεν θα μπορώ να διαλέξω κανέναν. Το Abbey Road είναι ο τελευταίος δίσκος που ηχογράφησαν και μοιάζει σαν ο ιδανικός αποχαιρετισμός της πιο πετυχημένης μπάντας. "And in the end the love you take is equal to the love you make" -το τελευταίο τους μήνυμα.

7. Blood On The Tracks - Bob Dylan (1975)

Βρίσκω πως κάθε δίσκος του Dylan είναι μάθημα τραγουδοποιίας. Οι κριτικοί θεωρούν το Blood On The Tracks αυτοβιογραφικό -ο ίδιος ο Dylan το αρνείται- όμως θεωρείται πως έμπνευση για τα τραγούδια ήταν ο χωρισμός του τραγουδοποιού από τη γυναίκα του. Κάποια στιγμή, σχολιάζοντας την επιτυχία του δίσκου, δήλωσε πως δεν καταλαβαίνει πώς ο κόσμος απολαμβάνει αυτόν τον πόνο.

8. Making Movies - Dire Straits (1980)

Θα μπορούσα να βάλω οποιονδήποτε από τους τέσσερις πρώτους δίσκους των Dire Straits, καθώς πάνω σ' αυτούς έμαθα να παίζω κιθάρα. O Mark Knopfler είναι ο αγαπημένος μου κιθαρίστας.

9. Βρώμικο Ψωμί - Διονύσης Σαββόπουλος (1972)

Κάποιες φορές έχω την αίσθηση πως ο Μπάλλος και το Βρώμικο Ψωμί είναι Vol. 1 και Vol. 2. Στα σίγουρα είναι οι πιο ενδιαφέροντες δίσκοι, όχι μόνο του Σαββόπουλου -γενικά της ελληνικής δισκογραφίας (κατά την ταπεινή μου άποψη πάντα). Απ' την άλλη είμαι Σαββοπουλικός και δεν βρίσκω κάτι στο έργο του Διονύση που να μη μου τραβάει τη προσοχή, τουλάχιστον απ' το Φορτηγό ως τους Αχαρνείς...

10. Monk's Dream - The Thelonious Monk Quartet (1963)

Πρέπει να είμαι απ' τους λίγους κιθαρίστες που αγαπούν την tζαζ τόσο πολύ, χωρίς να ξέρουν να παίζουν. Τον συγκεκριμένο δίσκο τον απέκτησα σε κάποιο υπαίθριο μπαζάρ δίσκων στο Λονδίνο πριν από 25 χρόνια, κι όποτε τον ακούω νιώθω να μεταφέρομαι σε μισοσκότεινο καταγώγιο, με πολύ καπνό -κι ας κάθομαι απλώς στον καναπέ μου. Ο Monk και η μπάντα του παίζουν κάπου στο βάθος.

Ο Αλέξανδρος Ιακώβου στο Facebook

Ο Κώστας Λεμονίδης στο Facebook

Gimme 10: Η Κατερίνα Σμαραγδά για τα αγαπημένα της άλμπουμ

Η Κατερίνα Σμαραγδά είναι ερμηνεύτρια.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά, και στα μαθητικά της χρόνια φοίτησε στο μουσικό σχολείο της πόλης.

Στη μέχρι τώρα πορεία της, έχει κυκλοφορήσει μια σειρά από σινγκλ, τα περισσότερα μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Spider Music: "Σ' Αγαπώ" (2022, μουσική και στίχοι Νίκου Κουσβίδη), "Έρημοι Δρόμοι" (2022, διασκευή στο γνωστό τραγούδι που πρωτοείπε η Χάρις Αλεξίου, σε μουσική Γιώργου Ζαμπέτα και στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου), "Ευτυχώς" (2023, μουσική Τέρρυ Γοντικάκη, στίχοι Φαίης Κωνσταντινίδου), "Στα Λιμάνια Ανάψανε Φωτιές (2023, διασκευή στο γνωστό τραγούδι των Ευανθίας Ρεμπούτσικα και Τάσου Μπουλμέτη).

Μόλις πριν λίγες μέρες, ήρθε στο φως ένα ακόμα σινγκλ από την ερμηνεύτρια, το οποίο αποτελεί διασκευή του παλιού τραγουδιού της Τζένης Βάνου, "Έρωτά Μου Ανεπανάληπτε" (μουσική Γιώργου Κατσαρού, στίχοι Πυθαγόρα).

Με αυτήν την αφορμή, η Κατερίνα Σμαραγδά αποκαλύπτει παρακάτω δέκα από τα αγαπημένα της άλμπουμ.

-----

1. Οι Μπαλάντες Της Χαρούλας - Χάρις Αλεξίου (1993)

Ο δίσκος αυτός έχει χαραχθεί στη μνήμη μου, καθώς περιλαμβάνει το τραγούδι "Αγάπη Μου (Φαίδρα)", του μεγάλου συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, σε στίχους του Γιάννη Θεοδωράκη. Ήταν το πρώτο τραγούδι που τραγούδησα σε κοινό, σε ηλικία περίπου δώδεκα ετών. Φυσικά, η ερμηνεία της αγαπημένης μου Χαρούλας Αλεξίου το κατέστησε ανυπέρβλητο στη μνήμη μου και αγαπώ το άλμπουμ αυτό ιδιαίτερα.

2. Οι Περιπέτειες Ενός Προσκυνητή - Αλκίνοος Ιωαννίδης (2003)

Η λυρική φωνή του Αλκίνοου Ιωαννίδη, αλλά και η σπουδαιότητά του ως δημιουργός, με έκαναν να δώσω βαρύτητα στο συγκεκριμένο άλμπουμ, αφού περιλαμβάνει τα αγαπημένα μου τραγούδια του καλλιτέχνη, "Γιατί Δεν Έρχεσαι Ποτέ" και "Ο Κόσμος Που Αλλάζει".

3. Χαράτσι - Νίκος Παπάζογλου (1984)

Ένας καλλιτέχνης με ακεραιότητα, που μέσα από τα τραγούδια του εκφράζει την απλότητα που εκπέμπει η τέχνη. Αγαπημένα τραγούδια στο άλμπουμ τα "Υδροχόος" και "Αύγουστος".

4. Κι Εγώ Είμαι Η Ελένη - Ελένη Δήμου (1994)

Μία ευρηματική καλλιτέχνιδα με προσωπικότητα. Ξεχωριστή χροιά, που έχει συνεργαστεί με αδιαμφισβήτητα σπουδαίους δημιουργούς. Το άλμπουμ αυτό το ξεχωρίζω γιατί αποτελείται από υπέροχα τραγούδια με διαχρονικότητα.

5. Για Τους Πρίγκιπες Της Δυτικής Όχθης - Πυξ Λαξ (1994)

Αγαπημένα τραγούδια που άφησαν εποχή. Καλλιτέχνες που έδωσαν τη δική τους πινελιά στην ελληνική δισκογραφία. "Ανόητες Αγάπες", "Δεν Θα Δακρύσω Πια Για Σένα" και πολλά ακόμη αγαπημένα τραγούδια περιλαμβάνει αυτό το άλμπουμ, που τα έχω ξεχωρίσει και τα ανακαλώ πάντα στη μνήμη μου.

6. Dummy - Portishead (1994)

Αγγλικό συγκρότημα και ίσως το αγαπημένο μου. Ιδιαίτεροι και πρωτότυποι, καθώς έχουν την απίστευτη ιδιότητα να παντρεύουν την αργή ηλεκτρονική μουσική με χιπ χοπ, χάουζ και ροκ στοιχεία. Το παραπάνω άλμπουμ περιέχει ένα πολύ αγαπημένο τραγούδι, το "Roads", με το οποίο είμαι συναισθηματικά δεμένη. Το υπόλοιπο άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης εξαιρετικά κομμάτια.

7. Ηeart Of A Woman - Etta James (1999)

Η συγκεκριμένη καλλιτέχνιδα αποτελεί μύθο στη δική μου οπτική. Μπλουζ, σόουλ, γκόσπελ και τζαζ ρυθμοί που έχει ερμηνεύσει εξαιρετικά. Φοβερές φωνητικές δυνατότητες και έντονο συναίσθημα κατέκλυζε κάθε ερμηνεία της. Αγαπημένο τραγούδι στο άλμπουμ το "Sunday Kind Of Love".

8. Για Πάντα Μαζί - Γιάννης Πάριος (2009)

Καθόλου άδικα δεν έχει τον τίτλο του απόλυτου ερωτικού τραγουδιστή και τραγουδοποιού. Αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες φωνές αυτού του τόπου, που ο κάθε άνθρωπος έχει σιγοτραγουδήσει τα τραγούδια του. Ολοκληρωμένος καλλιτέχνης από όλες του τις πτυχές. Αγαπημένο τραγούδι στο άλμπουμ το "Λυπήσου Με".

9. Τα Τραγούδια Μιας Ζωής - Μαρινέλλα (2010)

Στο ελληνικό τραγούδι την εξυμνούμε. Είμαι μεγάλη θαυμάστριά της. Οι φωνητικές της δυνατότητες είναι απέραντες, καθώς και το συναίσθημα της συγκίνησης που μου δημιουργείται κάθε φορά που θα την ακούσω. Το συγκεκριμένο άλμπουμ είναι από τα αγαπημένα μου. Το τραγούδι "Μ' Ένα Μπλουζ" το ξεχωρίζω. Είναι ένα αριστούργημα.

10. Ανθολόγιο - Χάρις Αλεξίου (2004)

Αγαπώ τη συγκεκριμένη καλλιτέχνιδα. Ο δίσκος αυτός περιλαμβάνει διαμάντια που για εμένα αποτελούν οδηγό και πάντα επιστρέφω σε αυτά, ακούγοντάς τα ευλαβικά και με μεγάλο θαυμασμό, σαν να είναι η πρώτη φορά. Το τραγούδι "Πανσέληνος" είναι κορυφαίο και προσωπικά το ξεχωρίζω.

Gimme 10: Η Σαλίνα Γαβαλά για τα αγαπημένα της άλμπουμ

Η Σαλίνα Γαβαλά είναι ηθοποιός, ερμηνεύτρια και τραγουδοποιός.

Γεννήθηκε στο Λονδίνο και μεγάλωσε στην Κύπρο. Σπούδασε υποκριτική στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, θεατρολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, και υποκριτική κινηματογράφου στη New York Film Academy του Λος Άντζελες. Έχει επίσης σπουδάσει κλασικό μπαλέτο και πιάνο.

Η Σαλίνα Γαβαλά έχει εμφανιστεί σε τηλεοπτικές σειρές (Να Με Προσέχεις, Αμαρτίες Γονέων, Singles 2 κ.ά.), και στη μουσική παράσταση Όμορφη Πόλη (2019-2022), για τη ζωή και το έργο του Μίκη Θεοδωράκη, σε σκηνοθεσία Γιώργου Βάλαρη.

Η προσωπική της δισκογραφία περιλαμβάνει τα άλμπουμ Πονάει Η Αγάπη (2009) και Το Καινούριο Σου Όπλο (2011). Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως ο Γιάννης Κότσιρας, οι C:real, ο Χρήστος Δάντης, η Ευριδίκη, ο Νίκος Ζούδιαρης κ.ά., ενώ έχει κυκλοφορήσει και δικά της τραγούδια, όπως τα "Μόνο Οι Γενναίοι" (2019) και "Μάγισσες" (2020).

Αυτόν τον καιρό η Σαλίνα Γαβαλά παρουσιάζει, για δεύτερη χρονιά, τη μουσικοθεατρική παράσταση "Πάρτυ Γενεθλίων", στο Major Seven (Βιργινίας Μπενάκη 7, Μεταξουργείο). Πρόκειται για ένα θέαμα σε σκηνοθεσία Φίλιππου Σοφιανού, το οποίο συνδυάζει τον θεατρικό λόγο με το τραγούδι, ενώ γίνεται και χρήση ολογραμμάτων. Στην παράσταση ακούγεται και το πιο πρόσφατο τραγούδι της, "Το Επόμενό Μου Δάκρυ", σε μουσική Γιώργου Καραδήμου και στίχους Σταύρου Σταύρου. Οι επόμενες εμφανίσεις θα είναι τις προσεχείς δύο Δευτέρες, ανήμερα Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς.

Με αφορμή τα παραπάνω, η Σαλίνα Γαβαλά είναι η σημερινή φιλοξενούμενη του Gimme 10, και μας αποκαλύπτει παρακάτω δέκα από τα αγαπημένα της άλμπουμ.

-----

1. Reflections - Μάνος Χατζιδάκις/New York Rock & Roll Ensemble (1970)

...αλλά και οι Αντικατοπτρισμοί, σε στίχους του Νίκου Γκάτσου. Τα Reflections έγιναν, όπως είπε κι ο Χατζιδάκις, "σαν τα πολλά πρόσωπα μιας γυναίκας". Οι διαφορετικές πτυχές μας, τα διαφορετικά μας πρόσωπα, είναι κι αυτό που πάντα αναζητώ στις δικές μου παραστάσεις και στα τραγούδια που ερμηνεύω.

2. Live At Acropolis - Herod Atticus Odeon, Athens - Sivert Hoyem (2017)

Αγαπημένος καλλιτέχνης και φωνή που με αγγίζει βαθιά. Αυτό το άλμπουμ ήταν από ένα υπέροχο live που μένει χαραγμένο στη μνήμη μου.

3. La La Land: Original Motion Picture Soundtrack (2016)

Είναι ένα μιούζικαλ που με ενέπνευσε να ξεκινήσω να γράφω και που σε μια φάση καλλιτεχνικής απογοήτευσης με βοήθησε να ονειρευτώ ξανά. Το "City Of Stars", σε ελληνικούς στίχους της  Ρεβέκκας Ρούση, το έχω συμπεριλάβει και στην παράστασή μου, «Όνειρα Γλυκά». 

4. Το Μαγικό Κουτί - Τάνια Τσανακλίδου (1998)

Ένα καθαρά θεατρικό άλμπουμ από μια παράσταση της Τάνιας Τσανακλίδου που παντρεύει ποίηση, θέατρο και τραγούδια, κάτι που επιδιώκω κι εγώ ως τραγουδίστρια και ηθοποιός με τις παραστάσεις μου, όπως το πρόσφατο «Πάρτυ Γενεθλίων». Ένα άλμπουμ μέσα από το οποίο ερωτεύτηκα το "Τραγούδι Της Λίμνης" και το έκανα δικό μου. Και που όλες οι επιλογές τραγουδιών και κειμένων είναι μαγικές, από το "Ας Ερχόσουν Για Λίγο", μέχρι το "Wild Is The Wind", από την ποίηση της Κικής Δημουλά μέχρι το "Άσμα Ασμάτων".

5. Όμορφη Πόλη - Μίκης Θεοδωράκης (1962)

Είναι άλμπουμ - σταθμός για μένα, αφού είχα την τύχη να είμαι στην αναβίωση της «Όμορφης Πόλης», σε σκηνοθεσία Γιώργου Βάλαρη, που ανέβηκε για δύο σεζόν στα Μέγαρα Μουσικής Αθήνας και Θεσσαλονίκης, στο Ηρώδειο και σε άλλα ανοιχτά θέατρα. 

6. The Best Of Edith Piaf - Edith Piaf (1962)

Αφού μεγάλωσα ακούγοντας πολλά γαλλικά τραγούδια, και το "Je Ne Regrette Rien" είναι για μένα  ο  ύμνος της θετικής σκέψης.

7. The Legend Of Johnny Cash - Johnny Cash (2005)

Το άλμπουμ αυτό θα μου θυμίζει πάντα τον χρόνο που πέρασα στο Los Angeles, σπουδάζοντας υποκριτική κινηματογράφου. Είχα το άλμπουμ μόνιμα να παίζει στο αμάξι και οδηγούσα στο free way, τραγουδώντας δυνατά το "Ring Of Fire". 

8. Mamma Mia! - ΑBBA (1999)

Ένα άλμπουμ που πάντα μου φτιάχνει τη διάθεση και μου θυμίζει ανέμελα καλοκαίρια, ταξίδια και εκδρομές.

9. Back To Black - Amy Winehouse (2006)

Η Amy είναι αξεπέραστη, η χροιά και το στυλ της σαν από μια άλλη εποχή και από άλλο σύμπαν. Και το ομώνυμο τραγούδι ένα από τα καλύτερα όλων των εποχών, και από τα ξένα τραγούδια που έλεγα απ’ τα πρώτα μου live, όταν ξεκίνησα.

10. A Star Is Born Soundtrack (2018)

Γιατί για ένα διάστημα είχα κολλήσει μεταξύ "Shallow", "Always Remember Us This Way" και "I 'll Never Love Again". Τα άκουγα εμμονικά όλη μέρα για αρκετό καιρό... Παρόλο που άργησα να δω την ταινία.

Η επίσημη ιστοσελίδα της Σαλίνας Γαβαλά

Gimme 10: Οι Ganzi Gun για τα άλμπουμ που τους επηρέασαν

Οι Ganzi Gun είναι μια πενταμελής hard rock μπάντα από την Αθήνα.

Η σημερινή τους σύνθεση περιλαμβάνει τους Νίκο Μελά (φωνή), Θανάση Δαδακαρίδη (κιθάρα), Διονύση Μπουραζάνη (κιθάρα), Μανώλη Μαθιουδάκη (μπάσο) και Γιώργο Τζερεφό (τύμπανα). Ξεκίνησαν την πορεία τους το 2011, ως μπάντα διασκευών, αλλά σύντομα στράφηκαν στη σύνθεση δικού τους υλικού.

Η μέχρι τώρα δισκογραφία τους περιλαμβάνει τα άλμπουμ Welcome To The Show (2014, σε παραγωγή Bob Katsionis) και Time Is Now (2020, σε μίξη και mastering του David Prudent), καθώς και το σινγκλ "Lonely Boy", μια διασκευή της γνωστής σύνθεσης των Black Keys.

Ως σημερινοί μας φιλοξενούμενοι, οι Ganzi Gun επιλέγουν και σχολιάζουν δέκα από τα άλμπουμ που τους επηρέασαν.

-----

1. Dirt - Alice In Chains (1992)

Η μαγεία της ερμηνείας ξεπερνά το κάθε trend του grunge!

2. Load - Metallica (1996)

Από τις βασικές μας επιρροές! Είδαμε και έναν διαφορετικό χαρακτήρα από αυτούς τους ανθρώπους!

3. Nightmare - Avenged Sevenfold (2010)

Μελωδία και heavy γίνονται ένα! Δεν γίνεται να μην κουνηθείς! We love you Sin! 

4. The Sound Of Madness - Shinedown (2008)

Groove and heavy και φωνάρα! Αυτό!

5. Slippery When Wet - Bon Jovi (1986)

Ε, δεν γίνεται να λείπει! Σεμινάριο hit making!

6. Somewhere Far Beyond - Blind Guardian (1992)

Δύσκολο να επιλέξεις κάτι από Guardian. "But the bards' songs will remain".

7. Powerslave - Iron Maiden (1984)

"We shall fight in the fields and in the streets. We shall fight in the hills. We shall never surrender!!!" Δεν χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο!

8. Back In Black - AC/DC (1980)

Ο καλύτερος δίσκος της καλύτερης hard rock μπάντας του σύμπαντος! Ανατριχίλα μόνο!

9. Lynyrd Skynyrd - Lynyrd Skynyrd (1973)

Μία μπάντα λατρεία! Όταν η ιστορία και η μουσική πάνε χεράκι χεράκι, τότε εμφανίζονται οι Skynyrd

10. 1000hp - Godsmack (2014)

Γκαζιά και 20ρικο! Το δικό μας σπίρτο και βενζίνη!

Οι Ganzi Gun στο Facebook

Gimme 10: Η Joanna Drigo για τα αγαπημένα της άλμπουμ

Η Joanna Drigo, κατά κόσμον Ιωάννα Δριγκοπούλου, είναι τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια.

Γεννήθηκε στην Αθήνα, και από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τη μουσική, σπουδάζοντας κιθάρα και τραγούδι. Σπούδασε επίσης Πληροφορική.

Το ντεμπούτο της στη δισκογραφία έγινε το 2008, με το άλμπουμ Κάποιες Ώρες Γεννιούνται Τα Όνειρα, σε παραγωγή Φίλιππου Πλιάτσικα. Ακολούθησε ένα ακόμα άλμπουμ, το Ζυγός Στην Καρδιά (2013), σε παραγωγή Βαγγέλη Μαρκαντώνη. Έπειτα από ένα διάστημα απουσίας, επέστρεψε με τα σινγκλ "Θα Προτιμούσα" (2020), "Foolish Game" (2021) και "A World On Fire" (2022, υποψήφιο για την εκπροσώπηση της Ελλάδας στη Eurovision εκείνης της χρονιάς). Φέτος, η δισκογραφική The Hubsters επανακυκλοφόρησε το Ζυγός Στην Καρδιά, με προπομπό ένα remix της Sarah P. στο "Μην Αλλάξεις Για Μένα". Στη μέχρι τώρα πορεία της έχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με τους Πυξ Λαξ, τη Μάρω Μαρκέλλου, τον Δημήτρη Μπαλογιάννη και τη Lia Hide.

Αυτό το διάστημα, η Joanna Drigo εμφανίζεται στο πλάι του ηθοποιού Νικόλα Φραγκιουδάκη, στη μουσικοθεατρική stand up comedy παράσταση με τίτλο "Ανάδρομος Ερμής". Τις Πέμπτες 14, 21 και 28 Δεκεμβρίου, θα τους βρίσκετε στο Red Jasper Cabaret Theatre (Κεφαλληνίας 18, Κυψέλη).

Με την παραπάνω αφορμή, η Joanna Drigo είναι η σημερινή μας φιλοξενούμενη, και αποκαλύπτει παρακάτω δέκα από τα αγαπημένα της άλμπουμ. 

-----

1. 1967 - 1970 (aka The Blue Album) - The Beatles (1973)

Το είχε αγοράσει η μητέρα μου και το ακούγαμε συνέχεια μαζί με την αδερφή μου, σε μικρή ηλικία.

2. Φορτηγό - Διονύσης Σαββόπουλος (1966)

Άλλο ένα άλμπουμ αγαπημένο του πατέρα μου, που το αγάπησα κι εγώ.

3. Stories From The City, Stories From The Sea - PJ Harvey (2000)

Το πρώτο άλμπουμ που από 'κει γνώρισα την αγαπημένη μου PJ Harvey.

4. Rid Of Me - PJ Harvey (1993)

To άλμπουμ που με έκανε να την αγαπήσω.

5. Tracy Chapman - Tracy Chapman (1988)

Μία εκπληκτική συνθέτις και τραγουδίστρια. Η αξία του συγκεκριμένου άλμπουμ νομίζω αναγνωρίστηκε πολύ αργότερα από τη χρονιά κυκλοφορίας του.

6. OK Computer - Radiohead (1997)

Ένα αριστούργημα που επηρέασε καταλυτικά πολύ επιτυχημένες μεταγενέστερες μπάντες.

7. The Velvet Underground & Nico - The Velvet Underground (1967)

Από τα πιο επιδραστικά άλμπουμ όλων των εποχών.

8. Desire - Bob Dylan (1976)

Μου το έβαλε πρώτη φορά ένας φίλος μου να το ακούσω και το αγάπησα

9. Nevermind - Nirvana (1991)

Από τα αγαπημένα άλμπουμ των εφηβικών μου χρόνων.

10. Grace - Jeff Buckley (1994)

Το μοναδικό άλμπουμ που ηχογράφησε αυτός ο καλλιτέχνης και κατάφερε να τα πει όλα με αυτό.

Gimme 10: Ο Στράτος Κύρης (33 Lovers) αποκαλύπτει τα αγαπημένα του άλμπουμ

Φωτογραφία: Μυρτώ Τζίμα

Ο Στράτος Κύρης είναι τραγουδοποιός και πολυοργανίστας.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Πάτρα. Παρακολούθησε μουσικά μαθήματα (κουαρτίνο, κλαρινέτο, ακορντεόν) από την ηλικία των 6, και έγραψε τα πρώτα του τραγούδια στην εφηβεία, με την πρώτη του κιθάρα.

Το 2006 σχημάτισε τους Monovine, παρέα με τους Ξενοφώντα Σακελλαρίου (μπάσο) και Σωτήρη Ντούβα (τύμπανα). Μαζί τους κυκλοφόρησε τα άλμπουμ Cliche (2011), Swallow (2014) και D.Y.E. (2018), και το σινγκλ "Evergreen" (2019).

Μετά το τέλος των Monovine, το 2019, ξεκίνησε να γράφει τα τραγούδια που θα έδιναν μορφή στο νέο του καλλιτεχνικό όχημα, τους 33 Lovers. Πρώτο δείγμα γραφής υπήρξε το σινγκλ "Angels Yearn", με τη συμμετοχή πολλών φίλων του καλλιτεχνών (Δεσποινίς Τρίχρωμη, Nalyssa Green, Ξενοφώντας Σακελλαρίου, Σωτήρης Ντούβας, Νατάσα Μηνδρινού, Σοφία Σαρρή, Αντώνης Ανδρέου).

Το πρώτο άλμπουμ των 33 Lovers είναι το Ghost Flower, που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο από την Inner Ear, σε βινύλιο και download. Ηχογραφήθηκε το καλοκαίρι του 2022, στο σαλόνι του παραγωγού Βασίλη Νισόπουλου, και περιέχει 9 τραγούδια που μαρτυρούν έναν indie, ποπ, και lo-fi χαρακτήρα.

Οι 33 Lovers θα παρουσιάσουν για πρώτη φορά ζωντανά το Ghost Flower την Πέμπτη 28 Δεκεμβρίου, στην Death Disco (Ωγύγου 16 και Λεπενιώτου 24, Ψυρρή).

Με τα παραπάνω ως αφορμή, ο Στράτος Κύρης, ως σημερινός φιλοξενούμενος της στήλης, αποκαλύπτει κάποια από τα αγαπημένα του άλμπουμ. Ο λόγος στον ίδιο:

-----

"Παραθέτω 10 από τα πιο αγαπημένα μου άλμπουμ όλων των εποχών. Είναι άλμπουμ που μου έχουν κάνει παρέα ουκ ολίγες φορές, σε διάφορες φάσεις της ζωής μου, με έχουν γαλουχήσει με τον δικό τους τρόπο, και που θα κουβαλάω πάντα μέσα μου. Θα προτιμήσω, από το να γράψω κάτι για το καθένα ξεχωριστά, μιας και μου είναι δύσκολο να εκφράσω με λέξεις αυτά που μου δημιουργούν, να πω μερικά κομμάτια από το καθένα, που είχαν και έχουν μεγάλο αντίκτυπο πάνω μου.''

1. The Virgin Suicides - Air (2000)

a. "Playground Love"

b. "Highschool Lover"

c. "Dead Bodies"

d. "Afternoon Sister"

2. Misery Is A Butterfly - Blonde Redhead (2004)

a. "Elephant Woman"

b. "Melody"

c. "Misery Is A Butterfly"

d. "Falling Man"

3. 69 Love Songs - The Magnetic Fields (1999)

a. "All My Little Words"

b. "I Don't Want To Get Over You"

c. "The One You Really Love"

d. "I Think I Need A New Heart"

e. "Busby Berkeley Dreams"

f. "The Luckiest Guy On The Lower East Side"

4. Amnesiac - Radiohead (2001)

a. "Life In A Glasshouse"

b. "Pyramid Song"

c. "Like Spinning Plates"

d. "I Might Be Wrong"

5. Abbey Road - The Beatles (1969)

a. "I Want You (She's So Heavy)"

b. "Because"

c. "Something"

d. "Here Comes The Sun"

e. "Octopus's Garden"

6. The Velvet Underground & Nico - The Velvet Underground (1967)

a. "Venus In Furs"

b. "Sunday Morning"

c. "I'll Be Your Mirror"

d. "Heroin"

7. Το Χαμόγελο της Τζοκόντας - Μάνος Χατζιδάκις (1965)

a. "Προσωπογραφία Της Μητέρας Μου"

b. "Βραδινή Επιστροφή"

c. "Η Παρθένα Της Γειτονιάς Μου"

d. "Το Κονσέρτο"

8. Either/Or - Elliott Smith (1997)

a. "Between The Bars"

b. "Alameda"

c. "Say Yes"

d. "Ballad Of Big Nothing"

9. The New Abnormal - The Strokes (2020)

a. "Selfless"

b. "At The Door"

c. "Ode To The Mets"

10. Φτηνή Ποπ Για Την Ελίτ - Κόρε.Ύδρο (2006)

a. "Χειραψία / Gay Anthem For The New Millennium"

b. "Όχι Πια Έρωτες"

c. "Άλλη Μια Νύχτα Σύγχυσης Και Γέλιου (Μικρή Ασυμφωνία Εις Ε Ελάσσων)"

Οι 33 Lovers στο Facebook

Gimme 10: Οι επιλογές των Sonic Addictive

Οι Sonic Addictive είναι μία μπάντα από τη νότια Γαλλία, που κινείται στον cinematic ροκ/μέταλ χώρο. Η σύνθεσή της περιλαμβάνει την Julie Mathieu-Miniconi (φωνή), τον Sylvain Muscarnera (πλήκτρα), τον Florian Moll (κιθάρα) και τον Fabien Ruiz (κιθάρα).

Η μπάντα ξεκίνησε την πορεία της το 2020, εν μέσω πανδημίας, ως μετεξέλιξη του ντουέτου Symphonic Island, που αποτελούνταν από τους Muscarnera και Mathieu-Miniconi. Η δισκογραφία τους περιλαμβάνει τα σινγκλ "Mirror Of The Unreal" και "What I've Done?" (του 2021 αμφότερα), καθώς και το μίνι άλμπουμ Welcome To Neon City, που κυκλοφόρησε τον περασμένο Απρίλιο.

Ως σημερινοί μας προσκεκλημένοι, οι Sonic Addictive αποκαλύπτουν και σχολιάζουν τους δίσκους που τους ενέπνευσαν. 

-----

Julie Mathieu-Miniconi:

1. Hybrid Theory - Linkin Park (2000)

Πήγαινα Γυμνάσιο την πρώτη φορά που φίλοι μού σύστησαν τα τραγούδια αυτού του άλμπουμ, και από τότε δεν σταμάτησα ποτέ να ακολουθώ τη μπάντα.

2. Le Chemin - Kyo (2003)

Μια γαλλική ροκ μπάντα που θέλω να ανακαλύψετε και της οποίας είμαι μεγάλη φαν. Υπέροχη μουσική με πάντα παρόν ένα άγγιγμα μελαγχολίας, πολύ καλογραμμένοι στίχοι, ποίηση που με εμπνέει πολύ. Αυτό το άλμπουμ είναι 20 ετών, οπότε είμαι πολύ χαρούμενη που μπορώ να το συστήσω στους Έλληνες ακροατές.

3. Fallen - Evanescence (2003)

Ένα άλμπουμ που με συνοδεύει πάντα και το οποίο είναι ένα από τα πρώτα ροκ/μέταλ πράγματα που άκουσα.

4. The Silent Force - Within Temptation (2004)

Ανακάλυψα αυτήν τη μπάντα το 2005, με το "Stand My Ground", και ακούγοντας το άλμπουμ θέλησα να φτιάξω την πρώτη μου μέταλ μπάντα. Σήμερα οι Within Temptation εμπνέουν μουσικά τους Sonic Addictive.

5. Mini World - Indila (2014)

Μια Γαλλίδα καλλιτέχνις που λατρεύω. Η φωνή, οι στίχοι... Σπάνια έχω ακούσει τραγούδια με τόσο καλογραμμένους στίχους, με όλον τον πλούτο που προσφέρει η γαλλική γλώσσα. Αυτή η τραγουδίστρια με εμπνέει πολύ, πρέπει να ομολογήσω.

6. Humanity - Chapter V - Thomas Bergersen (2023)

Είναι ο δίσκος της τρέχουσας περιόδου για μένα, παίζει σε λούπα παντού: στο σπίτι, στο αυτοκίνητο. Μου αρέσει αληθινά η καλλιτεχνική δουλειά του συνθέτη αυτού. Δεν χρειάζεται να πω πόσο μεγάλη πηγή έμπνευσης αποτελεί για τη συνθετική διαδικασία. Με τον Sylvain είμαστε φαν του, και οι ενορχηστρώσεις του αποτελούν μέρος της συνθετικής μας βάσης, σε ό,τι κάνουμε -είτε για τους Sonic Addictive, είτε για το ντουέτο μας, Symphonic Island, είτε για άλλες ενορχηστρώσεις.

Florian Moll:

7. Legendary Tales - Rhapsody (1997)

Ο δίσκος ετούτο αναμιγνύει άψογα μπαρόκ στοιχεία με power μέταλ της παλιάς σχολής, ενσωματώνοντας συμφωνικά περάσματα και βιρτουόζικα σόλο που ποτέ δεν θα πάψουν να με καταπλήσσουν.

8. Get Out Of My Yard - Paul Gilbert (2006)

Μία από τις κύριες επιρροές μου, εξαιτίας του άψογου στιλ του Paul Gilbert και του ήχου των κιθάρων. Αναμιγνύει τεχνικά heavy πράγματα με χαμηλή παραμόρφωση σε κάποια τραγούδια. Όλο το άλμπουμ είναι ένα σόου μουσικότητας και γκρουβ.

Sylvain Muscarnera:

9. Made In Heaven - Queen (1995)

Έχοντας φτιαχτεί κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες, ετούτο το άλμπουμ αποπνέει μια εξαιρετική ατμόσφαιρα και συναισθηματική δύναμη.

10. Dark Passion Play - Nightwish (2007)

Ο δίσκος ετούτος αντιπροσωπεύει για μένα το καλύτερο πάντρεμα του μέταλ με συμφωνική ορχήστρα που πέτυχαν οι Nightwish.

Οι Sonic Addictive στο Facebook

Gimme 10: Η Lou Is για τα αγαπημένα της άλμπουμ

Η Lou Is, κατά κόσμον Λουίζα Σοφιανοπούλου, είναι ερμηνεύτρια, τραγουδοποιός και πιανίστα.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Προέρχεται από καλλιτεχνική οικογένεια και από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τη μουσική και το θέατρο. Έκανε πλούσιες καλλιτεχνικές σπουδές, σε Αθήνα και Λονδίνο, αλλά φοίτησε και στη Φιλοσοφική Σχολή. Έχει συνεργαστεί, στη σκηνή και στο στούντιο, με καλλιτέχνες όπως η Μαρία Φαραντούρη, η Δήμητρα Γαλάνη, η Ελένη Βιτάλη, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Φοίβος Δεληβοριάς και ο Μανώλης Φάμελλος, και έχει συμμετάσχει σε παιδικές παραστάσεις. Είναι μέλος της ομάδας "Heroes - A Tribute To David Bowie", και έχει παρουσιάσει, μαζί με τη Nalyssa Green και τη Sugahspank!, τη σειρά συναυλιών "A Tribute To Leonard Cohen". Διδάσκει σύγχρονο τραγούδι και ορθοφωνία στο Ωδείο Τέχνης Γ. Φακανά.

Η προσωπική της δισκογραφική διαδρομή ξεκίνησε στην εκπνοή του 2015, με την κυκλοφορία του EP Dragons. Το 2021 κυκλοφόρησε το σινγκλ "In The Rain", ενώ το 2022 ακολούθησαν τα "Για Σένα", "Do I Do" (ένα από τα υποψήφια τραγούδια για την εκπροσώπηση της Ελλάδας στη Eurovision), "Ένα Καλοκαίρι" (μαζί με τον Dim Zach), "About You", και "A Little Respect" (μαζί με τον ThroDef). Τον περασμένο Μάρτιο η καλλιτέχνις δημοσιοποίησε το μίνι άλμπουμ Fall In Your Sky, ενώ η πιο πρόσφατη κυκλοφορία της είναι το "Έλα Μια Νύχτα", μια διασκευή της παλιάς επιτυχίας της Αλέξιας.

Την Πέμπτη 23 Νοεμβρίου, η Lou Is θα εμφανιστεί ζωντανά στο BackdooR Athens (Σαρρή 39, Αθήνα), παρέα με τη Mary Sunshine, σε μια βραδιά με guilty pleasures από την ελληνική και διεθνή ποπ και ντίσκο σκηνή. Ως σημερινή φιλοξενούμενη της στήλης, αποκαλύπτει και σχολιάζει τα αγαπημένα της άλμπουμ.

-----

1. The Best Of Joan C. Baez - Joan Baez (1977)

Ήμουν 11 χρονών και κάθε βράδυ κοιμόμουν ακούγοντας αυτό το άλμπουμ. Η φωνή της σαν γάργαρο νερό, οι ιστορίες της, οι μελωδίες της, με έκαναν να ονειρεύομαι, να χαλαρώνω και να φτιάχνω δικές μου ιστορίες.

2. The Future - Leonard Cohen (1992)

Οι γονείς μου λάτρευαν τον Leonard Cohen, με αποτέλεσμα να είναι από το πια βασικά ακούσματα της παιδικής μου ηλικίας. Συνόδευε ταξίδια, βράδια στο σπίτι, και πολλές άλλες οικογενειακές στιγμές.

"Waiting for the miracle" ακόμα...

3. Falling Into You - Celine Dion (1996)

Πόσο αγαπώ αυτήν τη γυναίκα δεν περιγράφεται. Ακούγοντας το άλμπουμ αυτό πάθαινα απανωτά σοκ με τη φωνή της. Τραγουδούσα συνεχώς μαζί της, προσπαθώντας να τη μιμηθώ. Με έχει επηρεάσει βαθιά και συγκινούμαι σαν κοριτσάκι κάθε φορά που τη βλέπω.

4. Tapestry - Carole King (1971)

Μου την έμαθε η δασκάλα μου, η Κάρεν Σόλομον, και την ευγνωμονώ και γι’ αυτό, μεταξύ άλλων. Μεγάλη καλλιτέχνιδα, με εκπληκτικά τραγούδια, που αποτέλεσαν σχολείο για μένα ως ερμηνεύτρια.

5. Το Χαμόγελο της Τζοκόντας - Μάνος Χατζιδάκις (1965)

Δεν υπάρχουν λόγια αντάξιά του. Είναι η ομορφιά της μουσικής, η ομορφιά του κόσμου όλου. Την ημέρα που πέθανε ο Μάνος Χατζιδάκις, γυρίζοντας σπίτι από το σχολείο, άκουσα να παίζει ο δίσκος από μακριά. Μπήκα στο σπίτι και βρήκα τον πατέρα μου να κλαίει ακούγοντάς τον στη διαπασών.

6. Grace - Jeff Buckley (1994)

Υπέροχα σπαρακτικός, λυρικός, δυναμικός Jeff Buckley. Ακούω το άλμπουμ στο repeat και θλίβομαι που αυτός ο απίστευτος μουσικός δεν πρόλαβε να μας δώσει κι άλλα.

7. High As Hope - Florence And The Machine (2018)

Η Florence είναι η μεγάλη αγάπη της ενήλικης μουσικής μου ζωής. Νοιώθω πως όσα δεν καταφέρνω να γράψω τα γράφει αυτή και μετά με καλεί να τα τραγουδήσουμε και να τα ξορκίσουμε παρέα. Ειδικά το High As Hope το έχω ακούσει ολόκληρο εκατοντάδες φορές και κάθε του λέξη με ανατριχιάζει.

8. In Rainbows - Radiohead (2007)

Θα μπορούσα να διαλέξω σχεδόν οποιοδήποτε άλμπουμ των Radiohead, αλλά με αυτό κόλλησα νομίζω λίγο περισσότερο. Κυκλοφόρησε την περίοδο που ζούσα στο Λονδίνο και συνόδευε με μια πειραματική, πολύπλοκη και περίτεχνη μουσικά και ενορχηστρωτικά μελαγχολία την καθημερινότητά μου, όντας ταυτόχρονα πανέμορφο και μαγευτικό.

9. The Joshua Tree - U2 (1987)

Λατρεύω τους U2. Όταν τους ακούω, όταν βλέπω συναυλίες τους, και σίγουρα όταν βρέθηκα κι εγώ σε μία, μου ανοίγουν την όρεξη για ζωή, δημιουργία και μουσική. Στο άλμπουμ αυτό περιέχονται τα 3 πιο αγαπημένα μου κομμάτια τους: "With Or Without You", "Where The Streets Have No Name" και "Still Haven’t Found What I’m Looking For".

10. Homogenic - Bjork (1997)

Τι καλλιτέχνιδα, τι φωνή, τι δημιουργικότητα! Η ανακάλυψη της εφηβείας που συντάραξε τα δεδομένα της μουσικής μου πραγματικότητας. To "Jóga" παραμένει ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια όλων των εποχών.

Η Lou Is στο Facebook

Καινούργιοι Δίσκοι Στο Grill V: Vlospa, Echo Tides, Πέτρος Κλαμπάνης

Vlospa: Mektoub 2

Echo Tides: Ανδρομέδα FM

Πέτρος Κλαμπάνης: Τώρα Collective