Gimme 10: Η Σαλίνα Γαβαλά για τα αγαπημένα της άλμπουμ

Η Σαλίνα Γαβαλά είναι ηθοποιός, ερμηνεύτρια και τραγουδοποιός.

Γεννήθηκε στο Λονδίνο και μεγάλωσε στην Κύπρο. Σπούδασε υποκριτική στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, θεατρολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, και υποκριτική κινηματογράφου στη New York Film Academy του Λος Άντζελες. Έχει επίσης σπουδάσει κλασικό μπαλέτο και πιάνο.

Η Σαλίνα Γαβαλά έχει εμφανιστεί σε τηλεοπτικές σειρές (Να Με Προσέχεις, Αμαρτίες Γονέων, Singles 2 κ.ά.), και στη μουσική παράσταση Όμορφη Πόλη (2019-2022), για τη ζωή και το έργο του Μίκη Θεοδωράκη, σε σκηνοθεσία Γιώργου Βάλαρη.

Η προσωπική της δισκογραφία περιλαμβάνει τα άλμπουμ Πονάει Η Αγάπη (2009) και Το Καινούριο Σου Όπλο (2011). Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως ο Γιάννης Κότσιρας, οι C:real, ο Χρήστος Δάντης, η Ευριδίκη, ο Νίκος Ζούδιαρης κ.ά., ενώ έχει κυκλοφορήσει και δικά της τραγούδια, όπως τα "Μόνο Οι Γενναίοι" (2019) και "Μάγισσες" (2020).

Αυτόν τον καιρό η Σαλίνα Γαβαλά παρουσιάζει, για δεύτερη χρονιά, τη μουσικοθεατρική παράσταση "Πάρτυ Γενεθλίων", στο Major Seven (Βιργινίας Μπενάκη 7, Μεταξουργείο). Πρόκειται για ένα θέαμα σε σκηνοθεσία Φίλιππου Σοφιανού, το οποίο συνδυάζει τον θεατρικό λόγο με το τραγούδι, ενώ γίνεται και χρήση ολογραμμάτων. Στην παράσταση ακούγεται και το πιο πρόσφατο τραγούδι της, "Το Επόμενό Μου Δάκρυ", σε μουσική Γιώργου Καραδήμου και στίχους Σταύρου Σταύρου. Οι επόμενες εμφανίσεις θα είναι τις προσεχείς δύο Δευτέρες, ανήμερα Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς.

Με αφορμή τα παραπάνω, η Σαλίνα Γαβαλά είναι η σημερινή φιλοξενούμενη του Gimme 10, και μας αποκαλύπτει παρακάτω δέκα από τα αγαπημένα της άλμπουμ.

-----

1. Reflections - Μάνος Χατζιδάκις/New York Rock & Roll Ensemble (1970)

...αλλά και οι Αντικατοπτρισμοί, σε στίχους του Νίκου Γκάτσου. Τα Reflections έγιναν, όπως είπε κι ο Χατζιδάκις, "σαν τα πολλά πρόσωπα μιας γυναίκας". Οι διαφορετικές πτυχές μας, τα διαφορετικά μας πρόσωπα, είναι κι αυτό που πάντα αναζητώ στις δικές μου παραστάσεις και στα τραγούδια που ερμηνεύω.

2. Live At Acropolis - Herod Atticus Odeon, Athens - Sivert Hoyem (2017)

Αγαπημένος καλλιτέχνης και φωνή που με αγγίζει βαθιά. Αυτό το άλμπουμ ήταν από ένα υπέροχο live που μένει χαραγμένο στη μνήμη μου.

3. La La Land: Original Motion Picture Soundtrack (2016)

Είναι ένα μιούζικαλ που με ενέπνευσε να ξεκινήσω να γράφω και που σε μια φάση καλλιτεχνικής απογοήτευσης με βοήθησε να ονειρευτώ ξανά. Το "City Of Stars", σε ελληνικούς στίχους της  Ρεβέκκας Ρούση, το έχω συμπεριλάβει και στην παράστασή μου, «Όνειρα Γλυκά». 

4. Το Μαγικό Κουτί - Τάνια Τσανακλίδου (1998)

Ένα καθαρά θεατρικό άλμπουμ από μια παράσταση της Τάνιας Τσανακλίδου που παντρεύει ποίηση, θέατρο και τραγούδια, κάτι που επιδιώκω κι εγώ ως τραγουδίστρια και ηθοποιός με τις παραστάσεις μου, όπως το πρόσφατο «Πάρτυ Γενεθλίων». Ένα άλμπουμ μέσα από το οποίο ερωτεύτηκα το "Τραγούδι Της Λίμνης" και το έκανα δικό μου. Και που όλες οι επιλογές τραγουδιών και κειμένων είναι μαγικές, από το "Ας Ερχόσουν Για Λίγο", μέχρι το "Wild Is The Wind", από την ποίηση της Κικής Δημουλά μέχρι το "Άσμα Ασμάτων".

5. Όμορφη Πόλη - Μίκης Θεοδωράκης (1962)

Είναι άλμπουμ - σταθμός για μένα, αφού είχα την τύχη να είμαι στην αναβίωση της «Όμορφης Πόλης», σε σκηνοθεσία Γιώργου Βάλαρη, που ανέβηκε για δύο σεζόν στα Μέγαρα Μουσικής Αθήνας και Θεσσαλονίκης, στο Ηρώδειο και σε άλλα ανοιχτά θέατρα. 

6. The Best Of Edith Piaf - Edith Piaf (1962)

Αφού μεγάλωσα ακούγοντας πολλά γαλλικά τραγούδια, και το "Je Ne Regrette Rien" είναι για μένα  ο  ύμνος της θετικής σκέψης.

7. The Legend Of Johnny Cash - Johnny Cash (2005)

Το άλμπουμ αυτό θα μου θυμίζει πάντα τον χρόνο που πέρασα στο Los Angeles, σπουδάζοντας υποκριτική κινηματογράφου. Είχα το άλμπουμ μόνιμα να παίζει στο αμάξι και οδηγούσα στο free way, τραγουδώντας δυνατά το "Ring Of Fire". 

8. Mamma Mia! - ΑBBA (1999)

Ένα άλμπουμ που πάντα μου φτιάχνει τη διάθεση και μου θυμίζει ανέμελα καλοκαίρια, ταξίδια και εκδρομές.

9. Back To Black - Amy Winehouse (2006)

Η Amy είναι αξεπέραστη, η χροιά και το στυλ της σαν από μια άλλη εποχή και από άλλο σύμπαν. Και το ομώνυμο τραγούδι ένα από τα καλύτερα όλων των εποχών, και από τα ξένα τραγούδια που έλεγα απ’ τα πρώτα μου live, όταν ξεκίνησα.

10. A Star Is Born Soundtrack (2018)

Γιατί για ένα διάστημα είχα κολλήσει μεταξύ "Shallow", "Always Remember Us This Way" και "I 'll Never Love Again". Τα άκουγα εμμονικά όλη μέρα για αρκετό καιρό... Παρόλο που άργησα να δω την ταινία.

Η επίσημη ιστοσελίδα της Σαλίνας Γαβαλά

Gimme 10: Οι Ganzi Gun για τα άλμπουμ που τους επηρέασαν

Οι Ganzi Gun είναι μια πενταμελής hard rock μπάντα από την Αθήνα.

Η σημερινή τους σύνθεση περιλαμβάνει τους Νίκο Μελά (φωνή), Θανάση Δαδακαρίδη (κιθάρα), Διονύση Μπουραζάνη (κιθάρα), Μανώλη Μαθιουδάκη (μπάσο) και Γιώργο Τζερεφό (τύμπανα). Ξεκίνησαν την πορεία τους το 2011, ως μπάντα διασκευών, αλλά σύντομα στράφηκαν στη σύνθεση δικού τους υλικού.

Η μέχρι τώρα δισκογραφία τους περιλαμβάνει τα άλμπουμ Welcome To The Show (2014, σε παραγωγή Bob Katsionis) και Time Is Now (2020, σε μίξη και mastering του David Prudent), καθώς και το σινγκλ "Lonely Boy", μια διασκευή της γνωστής σύνθεσης των Black Keys.

Ως σημερινοί μας φιλοξενούμενοι, οι Ganzi Gun επιλέγουν και σχολιάζουν δέκα από τα άλμπουμ που τους επηρέασαν.

-----

1. Dirt - Alice In Chains (1992)

Η μαγεία της ερμηνείας ξεπερνά το κάθε trend του grunge!

2. Load - Metallica (1996)

Από τις βασικές μας επιρροές! Είδαμε και έναν διαφορετικό χαρακτήρα από αυτούς τους ανθρώπους!

3. Nightmare - Avenged Sevenfold (2010)

Μελωδία και heavy γίνονται ένα! Δεν γίνεται να μην κουνηθείς! We love you Sin! 

4. The Sound Of Madness - Shinedown (2008)

Groove and heavy και φωνάρα! Αυτό!

5. Slippery When Wet - Bon Jovi (1986)

Ε, δεν γίνεται να λείπει! Σεμινάριο hit making!

6. Somewhere Far Beyond - Blind Guardian (1992)

Δύσκολο να επιλέξεις κάτι από Guardian. "But the bards' songs will remain".

7. Powerslave - Iron Maiden (1984)

"We shall fight in the fields and in the streets. We shall fight in the hills. We shall never surrender!!!" Δεν χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο!

8. Back In Black - AC/DC (1980)

Ο καλύτερος δίσκος της καλύτερης hard rock μπάντας του σύμπαντος! Ανατριχίλα μόνο!

9. Lynyrd Skynyrd - Lynyrd Skynyrd (1973)

Μία μπάντα λατρεία! Όταν η ιστορία και η μουσική πάνε χεράκι χεράκι, τότε εμφανίζονται οι Skynyrd

10. 1000hp - Godsmack (2014)

Γκαζιά και 20ρικο! Το δικό μας σπίρτο και βενζίνη!

Οι Ganzi Gun στο Facebook

Gimme 10: Η Joanna Drigo για τα αγαπημένα της άλμπουμ

Η Joanna Drigo, κατά κόσμον Ιωάννα Δριγκοπούλου, είναι τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια.

Γεννήθηκε στην Αθήνα, και από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τη μουσική, σπουδάζοντας κιθάρα και τραγούδι. Σπούδασε επίσης Πληροφορική.

Το ντεμπούτο της στη δισκογραφία έγινε το 2008, με το άλμπουμ Κάποιες Ώρες Γεννιούνται Τα Όνειρα, σε παραγωγή Φίλιππου Πλιάτσικα. Ακολούθησε ένα ακόμα άλμπουμ, το Ζυγός Στην Καρδιά (2013), σε παραγωγή Βαγγέλη Μαρκαντώνη. Έπειτα από ένα διάστημα απουσίας, επέστρεψε με τα σινγκλ "Θα Προτιμούσα" (2020), "Foolish Game" (2021) και "A World On Fire" (2022, υποψήφιο για την εκπροσώπηση της Ελλάδας στη Eurovision εκείνης της χρονιάς). Φέτος, η δισκογραφική The Hubsters επανακυκλοφόρησε το Ζυγός Στην Καρδιά, με προπομπό ένα remix της Sarah P. στο "Μην Αλλάξεις Για Μένα". Στη μέχρι τώρα πορεία της έχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με τους Πυξ Λαξ, τη Μάρω Μαρκέλλου, τον Δημήτρη Μπαλογιάννη και τη Lia Hide.

Αυτό το διάστημα, η Joanna Drigo εμφανίζεται στο πλάι του ηθοποιού Νικόλα Φραγκιουδάκη, στη μουσικοθεατρική stand up comedy παράσταση με τίτλο "Ανάδρομος Ερμής". Τις Πέμπτες 14, 21 και 28 Δεκεμβρίου, θα τους βρίσκετε στο Red Jasper Cabaret Theatre (Κεφαλληνίας 18, Κυψέλη).

Με την παραπάνω αφορμή, η Joanna Drigo είναι η σημερινή μας φιλοξενούμενη, και αποκαλύπτει παρακάτω δέκα από τα αγαπημένα της άλμπουμ. 

-----

1. 1967 - 1970 (aka The Blue Album) - The Beatles (1973)

Το είχε αγοράσει η μητέρα μου και το ακούγαμε συνέχεια μαζί με την αδερφή μου, σε μικρή ηλικία.

2. Φορτηγό - Διονύσης Σαββόπουλος (1966)

Άλλο ένα άλμπουμ αγαπημένο του πατέρα μου, που το αγάπησα κι εγώ.

3. Stories From The City, Stories From The Sea - PJ Harvey (2000)

Το πρώτο άλμπουμ που από 'κει γνώρισα την αγαπημένη μου PJ Harvey.

4. Rid Of Me - PJ Harvey (1993)

To άλμπουμ που με έκανε να την αγαπήσω.

5. Tracy Chapman - Tracy Chapman (1988)

Μία εκπληκτική συνθέτις και τραγουδίστρια. Η αξία του συγκεκριμένου άλμπουμ νομίζω αναγνωρίστηκε πολύ αργότερα από τη χρονιά κυκλοφορίας του.

6. OK Computer - Radiohead (1997)

Ένα αριστούργημα που επηρέασε καταλυτικά πολύ επιτυχημένες μεταγενέστερες μπάντες.

7. The Velvet Underground & Nico - The Velvet Underground (1967)

Από τα πιο επιδραστικά άλμπουμ όλων των εποχών.

8. Desire - Bob Dylan (1976)

Μου το έβαλε πρώτη φορά ένας φίλος μου να το ακούσω και το αγάπησα

9. Nevermind - Nirvana (1991)

Από τα αγαπημένα άλμπουμ των εφηβικών μου χρόνων.

10. Grace - Jeff Buckley (1994)

Το μοναδικό άλμπουμ που ηχογράφησε αυτός ο καλλιτέχνης και κατάφερε να τα πει όλα με αυτό.

Gimme 10: Ο Στράτος Κύρης (33 Lovers) αποκαλύπτει τα αγαπημένα του άλμπουμ

Φωτογραφία: Μυρτώ Τζίμα

Ο Στράτος Κύρης είναι τραγουδοποιός και πολυοργανίστας.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Πάτρα. Παρακολούθησε μουσικά μαθήματα (κουαρτίνο, κλαρινέτο, ακορντεόν) από την ηλικία των 6, και έγραψε τα πρώτα του τραγούδια στην εφηβεία, με την πρώτη του κιθάρα.

Το 2006 σχημάτισε τους Monovine, παρέα με τους Ξενοφώντα Σακελλαρίου (μπάσο) και Σωτήρη Ντούβα (τύμπανα). Μαζί τους κυκλοφόρησε τα άλμπουμ Cliche (2011), Swallow (2014) και D.Y.E. (2018), και το σινγκλ "Evergreen" (2019).

Μετά το τέλος των Monovine, το 2019, ξεκίνησε να γράφει τα τραγούδια που θα έδιναν μορφή στο νέο του καλλιτεχνικό όχημα, τους 33 Lovers. Πρώτο δείγμα γραφής υπήρξε το σινγκλ "Angels Yearn", με τη συμμετοχή πολλών φίλων του καλλιτεχνών (Δεσποινίς Τρίχρωμη, Nalyssa Green, Ξενοφώντας Σακελλαρίου, Σωτήρης Ντούβας, Νατάσα Μηνδρινού, Σοφία Σαρρή, Αντώνης Ανδρέου).

Το πρώτο άλμπουμ των 33 Lovers είναι το Ghost Flower, που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο από την Inner Ear, σε βινύλιο και download. Ηχογραφήθηκε το καλοκαίρι του 2022, στο σαλόνι του παραγωγού Βασίλη Νισόπουλου, και περιέχει 9 τραγούδια που μαρτυρούν έναν indie, ποπ, και lo-fi χαρακτήρα.

Οι 33 Lovers θα παρουσιάσουν για πρώτη φορά ζωντανά το Ghost Flower την Πέμπτη 28 Δεκεμβρίου, στην Death Disco (Ωγύγου 16 και Λεπενιώτου 24, Ψυρρή).

Με τα παραπάνω ως αφορμή, ο Στράτος Κύρης, ως σημερινός φιλοξενούμενος της στήλης, αποκαλύπτει κάποια από τα αγαπημένα του άλμπουμ. Ο λόγος στον ίδιο:

-----

"Παραθέτω 10 από τα πιο αγαπημένα μου άλμπουμ όλων των εποχών. Είναι άλμπουμ που μου έχουν κάνει παρέα ουκ ολίγες φορές, σε διάφορες φάσεις της ζωής μου, με έχουν γαλουχήσει με τον δικό τους τρόπο, και που θα κουβαλάω πάντα μέσα μου. Θα προτιμήσω, από το να γράψω κάτι για το καθένα ξεχωριστά, μιας και μου είναι δύσκολο να εκφράσω με λέξεις αυτά που μου δημιουργούν, να πω μερικά κομμάτια από το καθένα, που είχαν και έχουν μεγάλο αντίκτυπο πάνω μου.''

1. The Virgin Suicides - Air (2000)

a. "Playground Love"

b. "Highschool Lover"

c. "Dead Bodies"

d. "Afternoon Sister"

2. Misery Is A Butterfly - Blonde Redhead (2004)

a. "Elephant Woman"

b. "Melody"

c. "Misery Is A Butterfly"

d. "Falling Man"

3. 69 Love Songs - The Magnetic Fields (1999)

a. "All My Little Words"

b. "I Don't Want To Get Over You"

c. "The One You Really Love"

d. "I Think I Need A New Heart"

e. "Busby Berkeley Dreams"

f. "The Luckiest Guy On The Lower East Side"

4. Amnesiac - Radiohead (2001)

a. "Life In A Glasshouse"

b. "Pyramid Song"

c. "Like Spinning Plates"

d. "I Might Be Wrong"

5. Abbey Road - The Beatles (1969)

a. "I Want You (She's So Heavy)"

b. "Because"

c. "Something"

d. "Here Comes The Sun"

e. "Octopus's Garden"

6. The Velvet Underground & Nico - The Velvet Underground (1967)

a. "Venus In Furs"

b. "Sunday Morning"

c. "I'll Be Your Mirror"

d. "Heroin"

7. Το Χαμόγελο της Τζοκόντας - Μάνος Χατζιδάκις (1965)

a. "Προσωπογραφία Της Μητέρας Μου"

b. "Βραδινή Επιστροφή"

c. "Η Παρθένα Της Γειτονιάς Μου"

d. "Το Κονσέρτο"

8. Either/Or - Elliott Smith (1997)

a. "Between The Bars"

b. "Alameda"

c. "Say Yes"

d. "Ballad Of Big Nothing"

9. The New Abnormal - The Strokes (2020)

a. "Selfless"

b. "At The Door"

c. "Ode To The Mets"

10. Φτηνή Ποπ Για Την Ελίτ - Κόρε.Ύδρο (2006)

a. "Χειραψία / Gay Anthem For The New Millennium"

b. "Όχι Πια Έρωτες"

c. "Άλλη Μια Νύχτα Σύγχυσης Και Γέλιου (Μικρή Ασυμφωνία Εις Ε Ελάσσων)"

Οι 33 Lovers στο Facebook

Gimme 10: Οι επιλογές των Sonic Addictive

Οι Sonic Addictive είναι μία μπάντα από τη νότια Γαλλία, που κινείται στον cinematic ροκ/μέταλ χώρο. Η σύνθεσή της περιλαμβάνει την Julie Mathieu-Miniconi (φωνή), τον Sylvain Muscarnera (πλήκτρα), τον Florian Moll (κιθάρα) και τον Fabien Ruiz (κιθάρα).

Η μπάντα ξεκίνησε την πορεία της το 2020, εν μέσω πανδημίας, ως μετεξέλιξη του ντουέτου Symphonic Island, που αποτελούνταν από τους Muscarnera και Mathieu-Miniconi. Η δισκογραφία τους περιλαμβάνει τα σινγκλ "Mirror Of The Unreal" και "What I've Done?" (του 2021 αμφότερα), καθώς και το μίνι άλμπουμ Welcome To Neon City, που κυκλοφόρησε τον περασμένο Απρίλιο.

Ως σημερινοί μας προσκεκλημένοι, οι Sonic Addictive αποκαλύπτουν και σχολιάζουν τους δίσκους που τους ενέπνευσαν. 

-----

Julie Mathieu-Miniconi:

1. Hybrid Theory - Linkin Park (2000)

Πήγαινα Γυμνάσιο την πρώτη φορά που φίλοι μού σύστησαν τα τραγούδια αυτού του άλμπουμ, και από τότε δεν σταμάτησα ποτέ να ακολουθώ τη μπάντα.

2. Le Chemin - Kyo (2003)

Μια γαλλική ροκ μπάντα που θέλω να ανακαλύψετε και της οποίας είμαι μεγάλη φαν. Υπέροχη μουσική με πάντα παρόν ένα άγγιγμα μελαγχολίας, πολύ καλογραμμένοι στίχοι, ποίηση που με εμπνέει πολύ. Αυτό το άλμπουμ είναι 20 ετών, οπότε είμαι πολύ χαρούμενη που μπορώ να το συστήσω στους Έλληνες ακροατές.

3. Fallen - Evanescence (2003)

Ένα άλμπουμ που με συνοδεύει πάντα και το οποίο είναι ένα από τα πρώτα ροκ/μέταλ πράγματα που άκουσα.

4. The Silent Force - Within Temptation (2004)

Ανακάλυψα αυτήν τη μπάντα το 2005, με το "Stand My Ground", και ακούγοντας το άλμπουμ θέλησα να φτιάξω την πρώτη μου μέταλ μπάντα. Σήμερα οι Within Temptation εμπνέουν μουσικά τους Sonic Addictive.

5. Mini World - Indila (2014)

Μια Γαλλίδα καλλιτέχνις που λατρεύω. Η φωνή, οι στίχοι... Σπάνια έχω ακούσει τραγούδια με τόσο καλογραμμένους στίχους, με όλον τον πλούτο που προσφέρει η γαλλική γλώσσα. Αυτή η τραγουδίστρια με εμπνέει πολύ, πρέπει να ομολογήσω.

6. Humanity - Chapter V - Thomas Bergersen (2023)

Είναι ο δίσκος της τρέχουσας περιόδου για μένα, παίζει σε λούπα παντού: στο σπίτι, στο αυτοκίνητο. Μου αρέσει αληθινά η καλλιτεχνική δουλειά του συνθέτη αυτού. Δεν χρειάζεται να πω πόσο μεγάλη πηγή έμπνευσης αποτελεί για τη συνθετική διαδικασία. Με τον Sylvain είμαστε φαν του, και οι ενορχηστρώσεις του αποτελούν μέρος της συνθετικής μας βάσης, σε ό,τι κάνουμε -είτε για τους Sonic Addictive, είτε για το ντουέτο μας, Symphonic Island, είτε για άλλες ενορχηστρώσεις.

Florian Moll:

7. Legendary Tales - Rhapsody (1997)

Ο δίσκος ετούτο αναμιγνύει άψογα μπαρόκ στοιχεία με power μέταλ της παλιάς σχολής, ενσωματώνοντας συμφωνικά περάσματα και βιρτουόζικα σόλο που ποτέ δεν θα πάψουν να με καταπλήσσουν.

8. Get Out Of My Yard - Paul Gilbert (2006)

Μία από τις κύριες επιρροές μου, εξαιτίας του άψογου στιλ του Paul Gilbert και του ήχου των κιθάρων. Αναμιγνύει τεχνικά heavy πράγματα με χαμηλή παραμόρφωση σε κάποια τραγούδια. Όλο το άλμπουμ είναι ένα σόου μουσικότητας και γκρουβ.

Sylvain Muscarnera:

9. Made In Heaven - Queen (1995)

Έχοντας φτιαχτεί κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες, ετούτο το άλμπουμ αποπνέει μια εξαιρετική ατμόσφαιρα και συναισθηματική δύναμη.

10. Dark Passion Play - Nightwish (2007)

Ο δίσκος ετούτος αντιπροσωπεύει για μένα το καλύτερο πάντρεμα του μέταλ με συμφωνική ορχήστρα που πέτυχαν οι Nightwish.

Οι Sonic Addictive στο Facebook

Gimme 10: Η Lou Is για τα αγαπημένα της άλμπουμ

Η Lou Is, κατά κόσμον Λουίζα Σοφιανοπούλου, είναι ερμηνεύτρια, τραγουδοποιός και πιανίστα.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Προέρχεται από καλλιτεχνική οικογένεια και από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τη μουσική και το θέατρο. Έκανε πλούσιες καλλιτεχνικές σπουδές, σε Αθήνα και Λονδίνο, αλλά φοίτησε και στη Φιλοσοφική Σχολή. Έχει συνεργαστεί, στη σκηνή και στο στούντιο, με καλλιτέχνες όπως η Μαρία Φαραντούρη, η Δήμητρα Γαλάνη, η Ελένη Βιτάλη, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Φοίβος Δεληβοριάς και ο Μανώλης Φάμελλος, και έχει συμμετάσχει σε παιδικές παραστάσεις. Είναι μέλος της ομάδας "Heroes - A Tribute To David Bowie", και έχει παρουσιάσει, μαζί με τη Nalyssa Green και τη Sugahspank!, τη σειρά συναυλιών "A Tribute To Leonard Cohen". Διδάσκει σύγχρονο τραγούδι και ορθοφωνία στο Ωδείο Τέχνης Γ. Φακανά.

Η προσωπική της δισκογραφική διαδρομή ξεκίνησε στην εκπνοή του 2015, με την κυκλοφορία του EP Dragons. Το 2021 κυκλοφόρησε το σινγκλ "In The Rain", ενώ το 2022 ακολούθησαν τα "Για Σένα", "Do I Do" (ένα από τα υποψήφια τραγούδια για την εκπροσώπηση της Ελλάδας στη Eurovision), "Ένα Καλοκαίρι" (μαζί με τον Dim Zach), "About You", και "A Little Respect" (μαζί με τον ThroDef). Τον περασμένο Μάρτιο η καλλιτέχνις δημοσιοποίησε το μίνι άλμπουμ Fall In Your Sky, ενώ η πιο πρόσφατη κυκλοφορία της είναι το "Έλα Μια Νύχτα", μια διασκευή της παλιάς επιτυχίας της Αλέξιας.

Την Πέμπτη 23 Νοεμβρίου, η Lou Is θα εμφανιστεί ζωντανά στο BackdooR Athens (Σαρρή 39, Αθήνα), παρέα με τη Mary Sunshine, σε μια βραδιά με guilty pleasures από την ελληνική και διεθνή ποπ και ντίσκο σκηνή. Ως σημερινή φιλοξενούμενη της στήλης, αποκαλύπτει και σχολιάζει τα αγαπημένα της άλμπουμ.

-----

1. The Best Of Joan C. Baez - Joan Baez (1977)

Ήμουν 11 χρονών και κάθε βράδυ κοιμόμουν ακούγοντας αυτό το άλμπουμ. Η φωνή της σαν γάργαρο νερό, οι ιστορίες της, οι μελωδίες της, με έκαναν να ονειρεύομαι, να χαλαρώνω και να φτιάχνω δικές μου ιστορίες.

2. The Future - Leonard Cohen (1992)

Οι γονείς μου λάτρευαν τον Leonard Cohen, με αποτέλεσμα να είναι από το πια βασικά ακούσματα της παιδικής μου ηλικίας. Συνόδευε ταξίδια, βράδια στο σπίτι, και πολλές άλλες οικογενειακές στιγμές.

"Waiting for the miracle" ακόμα...

3. Falling Into You - Celine Dion (1996)

Πόσο αγαπώ αυτήν τη γυναίκα δεν περιγράφεται. Ακούγοντας το άλμπουμ αυτό πάθαινα απανωτά σοκ με τη φωνή της. Τραγουδούσα συνεχώς μαζί της, προσπαθώντας να τη μιμηθώ. Με έχει επηρεάσει βαθιά και συγκινούμαι σαν κοριτσάκι κάθε φορά που τη βλέπω.

4. Tapestry - Carole King (1971)

Μου την έμαθε η δασκάλα μου, η Κάρεν Σόλομον, και την ευγνωμονώ και γι’ αυτό, μεταξύ άλλων. Μεγάλη καλλιτέχνιδα, με εκπληκτικά τραγούδια, που αποτέλεσαν σχολείο για μένα ως ερμηνεύτρια.

5. Το Χαμόγελο της Τζοκόντας - Μάνος Χατζιδάκις (1965)

Δεν υπάρχουν λόγια αντάξιά του. Είναι η ομορφιά της μουσικής, η ομορφιά του κόσμου όλου. Την ημέρα που πέθανε ο Μάνος Χατζιδάκις, γυρίζοντας σπίτι από το σχολείο, άκουσα να παίζει ο δίσκος από μακριά. Μπήκα στο σπίτι και βρήκα τον πατέρα μου να κλαίει ακούγοντάς τον στη διαπασών.

6. Grace - Jeff Buckley (1994)

Υπέροχα σπαρακτικός, λυρικός, δυναμικός Jeff Buckley. Ακούω το άλμπουμ στο repeat και θλίβομαι που αυτός ο απίστευτος μουσικός δεν πρόλαβε να μας δώσει κι άλλα.

7. High As Hope - Florence And The Machine (2018)

Η Florence είναι η μεγάλη αγάπη της ενήλικης μουσικής μου ζωής. Νοιώθω πως όσα δεν καταφέρνω να γράψω τα γράφει αυτή και μετά με καλεί να τα τραγουδήσουμε και να τα ξορκίσουμε παρέα. Ειδικά το High As Hope το έχω ακούσει ολόκληρο εκατοντάδες φορές και κάθε του λέξη με ανατριχιάζει.

8. In Rainbows - Radiohead (2007)

Θα μπορούσα να διαλέξω σχεδόν οποιοδήποτε άλμπουμ των Radiohead, αλλά με αυτό κόλλησα νομίζω λίγο περισσότερο. Κυκλοφόρησε την περίοδο που ζούσα στο Λονδίνο και συνόδευε με μια πειραματική, πολύπλοκη και περίτεχνη μουσικά και ενορχηστρωτικά μελαγχολία την καθημερινότητά μου, όντας ταυτόχρονα πανέμορφο και μαγευτικό.

9. The Joshua Tree - U2 (1987)

Λατρεύω τους U2. Όταν τους ακούω, όταν βλέπω συναυλίες τους, και σίγουρα όταν βρέθηκα κι εγώ σε μία, μου ανοίγουν την όρεξη για ζωή, δημιουργία και μουσική. Στο άλμπουμ αυτό περιέχονται τα 3 πιο αγαπημένα μου κομμάτια τους: "With Or Without You", "Where The Streets Have No Name" και "Still Haven’t Found What I’m Looking For".

10. Homogenic - Bjork (1997)

Τι καλλιτέχνιδα, τι φωνή, τι δημιουργικότητα! Η ανακάλυψη της εφηβείας που συντάραξε τα δεδομένα της μουσικής μου πραγματικότητας. To "Jóga" παραμένει ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια όλων των εποχών.

Η Lou Is στο Facebook

Καινούργιοι Δίσκοι Στο Grill V: Vlospa, Echo Tides, Πέτρος Κλαμπάνης

Vlospa: Mektoub 2

Echo Tides: Ανδρομέδα FM

Πέτρος Κλαμπάνης: Τώρα Collective

Gimme 10: Ο Παντελής Κυραμαργιός επιλέγει πολιτικά άλμπουμ

Φωτογραφία: Γιάννης Μαργετουσάκης

Ο Παντελής Κυραμαργιός είναι τραγουδοποιός και ιστοριοποιός, με καταγωγή από τη Σύμη.

Γεννήθηκε το 1983 στην Αθήνα, και ασχολήθηκε από μικρή ηλικία με τη μουσική. Σπούδασε οδοντιατρική στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, και την ασκεί ως επάγγελμα. Μια διάκριση σε διαγωνισμό ποίησης, στα φοιτητικά του χρόνια, τον οδήγησε να ασχοληθεί περισσότερο με τον λόγο.

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ιδιαίτερα επιτυχημένου συγκροτήματος Μέλισσες, έως την αποχώρησή του, το 2017. Την ίδια χρονιά σχημάτισε την καλλιτεχνική κολεκτίβα Πλέγμα, και μαζί της κυκλοφόρησε τα άλμπουμ Ως Την Άκρη Της Κλωστής (2016) και Αρετή (2018). Το 2019 κυκλοφόρησε τον δίσκο Το Νησί Της Φαντασίας, με παιδικά τραγούδια, σε μουσική δική του και στίχους της Σταυρούλας Παγώνα. Το 2020 βγήκε στο φως το άλμπουμ του Άνω Θρώσκω, και το 2021 ήρθε η σειρά του κύκλου τραγουδιών Άφιλτρα Τραγούδια. Την επόμενη χρονιά αποκάλυψε το νέο του γκρουπ, τους No Pasaran, με τους οποίους κυκλοφόρησε τον δίσκο Προσωρινά Αιώνιοι.

Ο Παντελής Κυραμαργιός έχει επίσης εκδώσει το βιβλίο Το Παραμύθι Της Λήθης (Έναστρον, 2014), αρθρογραφεί σε λογοτεχνικές ιστοσελίδες, γράφει τραγούδια για άλλους καλλιτέχνες και κάποτε συνεργάζεται ως ερμηνευτής.

Η πιο πρόσφατη κυκλοφορία του καλλιτέχνη είναι το τραγούδι "Σαν Να Μην Είχαμε Πριν Αγαπήσει", του οποίου υπογράφει τους στίχους, τη μουσική και την ερμηνεία. Ταυτόχρονα ετοιμάζεται, μαζί με τους No Pasaran, για μια ζωντανή εμφάνιση με τίτλο "Κόκκινα Τραγούδια", στο Μουσικό Κουτί (Κωνσταντινουπόλεως 70, Αθήνα), την Παρασκευή 17 Νοεμβρίου 2023. Σε αυτήν θα παρουσιάσει τραγούδια της επανάστασης και του έρωτα.

Με τις παραπάνω αφορμές, φιλοξενούμε σήμερα τον Παντελή Κυραμαργιό, για να μας παρουσιάσει τα 10 αγαπημένα του πολιτικά άλμπουμ.

-----

1. Τα Αντάρτικα - Μαρία Δημητριάδη/Αφροδίτη Μάνου/Θάνος Μικρούτσικος (1981)

Κάθε φορά το ίδιο δέος, η ίδια συγκίνηση.

2. Μαουτχάουζεν - Μίκης Θεοδωράκης (1966)

Αυτή η λίστα θα μπορούσε να έχει 10 δίσκους του Θεοδωράκη. Για να μη φανώ μονοδιάστατος, επιλέγω αυτό για τους στίχους του Καμπανέλλη.

3. Καπνισμένο Τσουκάλι - Χρήστος Λεοντής/Γιάννης Ρίτσος (1975)

Είμαστε τυχεροί που μιλάμε τη γλώσσα στην οποία έγραψε ο Ρίτσος.

4. Τραγούδια Του Δρόμου - Μάνος Λοΐζος (1974)

Χαραγμένα στην καρδιά από τις σχολικές γιορτές. Ύστερα έγινε νέα χάραξη στις φοιτητικές πορείες. Ακόμα σε εξέλιξη...

5. Operation: Mindcrime - Queensrÿche (1988)

Η heavy metal στα καλύτερά της με έναν σκληρό, τόσο στιχουργικά όσο και μουσικά, θεματικό δίσκο.

6. Sometime In New York - John Lennon (1972)

Άλμπουμ με μικρή αποδοχή για τα δεδομένα του Lennon. Αποικιοκρατία και κάθε μορφή ρατσισμού στο στόχαστρό του.

7. Fight To Survive - White Lion (1985)

Μέσα στην αβάσταχτη στιχουργική ελαφρότητα της poser σκηνής του '80, ξεχώριζα πάντα τους White Lion, για τα αντιπολεμικά τραγούδια και την υποστήριξή τους στις μειονότητες της Αμερικής και στο κίνημα το μαύρων.

8. Give 'Em Enough Rope - The Clash (1978)

Βαθιά πολιτικό και κοινωνικό άλμπουμ, για την ξενοφοβία, τον ρατσισμό, την άνοδο της ακροδεξιάς και πολλά άλλα στη Μεγάλη Βρετανία του '78.

9. The Times Are A-Changin' - Bob Dylan (1964)

Με διαφορά ο καλύτερος και πιο πολιτικοποιημένος Bob Dylan. Ύστερα θέλησε να αυτοαναιρεθεί, αλλά το άλμπουμ αυτό είναι πάντα εδώ...

10. War - U2 (1983)

To "Sunday, Bloody Sunday" είναι από τα τραγούδια που με ώθησαν να διαβάσω Ιστορία.

Ο Παντελής Κυρμαργιός στο Facebook

Gimme 10: Οι επιλογές του Asylum Promises

Asylum Promises είναι το σόλο project του Μάνου Καρακατσάνη, ενός πολυπρόσωπου μουσικού και συνθέτη. Είτε με τους Mani Deum είτε με τους The Man & His Failures, ο Καρακατσάνης έχει στο βιογραφικό του πλήθος κυκλοφοριών και ζωντανών εμφανίσεων.

Ως Asylum Promises πειραματίζεται με imdustrial, lo-fi και ambient στοιχεία, και έχει κυκλοφορήσει τα άλμπουμ Piraeus / Athens / Nihil (2021), Winter Solstice Plague EP (2021), Winter Solstice Plague II (2022), Infestation: Demos & Outtakes Vol. 1 (2022), Live At Shockrates 26.1 Studio (2023), και τα σινγκλ "Trauma" (με την Esterina, 2022), "Navarinou" (με την Sci-Fi River, 2022), "Καμμένο Πανί / Δρόμος" (2023), "Γλυκειά Παραίτηση" (με τον Iam Nothe, 2023). Η πιο πρόσφατη κυκλοφορία του είναι το "His Toy", μια συνεργασία με τον Somnia Vera, που κυκλοφόρησε τον περασμένο Ιούνιο.

Ο Μάνος Καρακατσάνης, την Παρασκευή 3 Νοεμβρίου, στη Death Disco (Λεπενιώτου 22, Αθήνα), θα κάνει τη δεύτερη (μόλις) ζωντανή του εμφάνιση ως Asylum Promises, συμμετέχοντας στο event της Black Caramel Records, της νέα δισκογραφικής εταιρείας του Αντώνη Κωνσταντάρα. Στην πρώτη αυτή Black Caramel Night συμμετέχουν επίσης οι The Page Of Cups, Tony Bluebird και VoxPopuli.

Με αφορμή τα παραπάνω, ο Μάνος Καρακατσάνης επιλέγει και σχολιάζει παρακάτω κάποια από τα άλμπουμ που διαμόρφωσαν τη φυσιογνωμία του Asylum Promises. Όπως λέει ο ίδιος, "αυτή η 10αδα έχει πολλές ελλείψεις από άλμπουμ που με έχουν επηρεάσει ως Asylum Promises, απλά παραμένει μια ενδεικτική γεύση του γιατί αγαπώ και θέλω να κάνω ηλεκτρονική μουσική."

-----

1. Pulse Demon - Merzbow (1996)

Ο πιο εύστοχος χαρακτηρισμός που έχω ακούσει για τον Merzbow και το Pulse Demon είναι πως "βοηθάει να καθαρίσει το μυαλό και τα αυτιά, ούτως ώστε να ακούσεις την κανονική μουσική μετά διαφορετικά". Και συμφωνώ. Αγαπώ το noise, αγαπώ το drone, σίγουρα αυτό εδώ το άλμπουμ είναι ένας ογκόλιθος του είδους.

2. Too Dark Park - Skinny Puppy (1990)

Μου είναι πάρα πολύ δύσκολο να διαλέξω έναν δίσκο των Skinny Puppy για να βάλω σε μια δεκάδα, και όσες φορές με ρωτήσεις, μάλλον θα πάρεις διαφορετική απάντηση για τον "αγαπημένο μου δίσκο" τους, αφού λατρεύω καθολικά όλες τις δουλειές τους. Αυτά που συμβαίνουν στο "Too Dark Park" σε χρήση συνθεσάιζερ, ατμόσφαιρα και στίχους, είναι από άλλον πλανήτη.

3. Ånden Som Gjorde Opprør - Mortiis (1994)

Άλλος ένας καλλιτέχνης που εκφράστηκε αποκλειστικά με synths και άλλαξε όλο το παιχνίδι της μουσικής ιστορίας με το να φτιάξει δικό του είδος, το dungeon synth. Αγαπώ πολύ τις δουλειές του, ειδικά της πρώτης περιόδου. Η ατμόσφαιρα στο Ånden Som Gjorde Opprør είναι πραγματικά μοναδική, ambient πραγματικά υψηλού επιπέδου, επικό mood, ό,τι και να πω είναι λίγο.

4. Depressive Silence - Depressive Silence (1996)

Το ντουέτο των Γερμανών Depressive Silence, παρά τα λίγα χρόνια ύπαρξης του, κατάφερε να αφήσει πραγματικά ένα δυνατό στίγμα στην underground ambient/dungeon μουσική. Απλά ακούστε αυτόν τον δίσκο.

5. Butterfly - Haus Arafna (2003)

Άλλο ένα σχήμα του οποίου δεν μπορώ να ξεχωρίσω αγαπημένες δουλειές... Αλλά σίγουρα το Butterly με έκανε να καταλάβω πως ένα ντουέτο μπορεί να κάνει χρήση ήχων και θορύβων σε επίπεδο ρυθμικό και πως με τη λογική και τους κανόνες του sound design μπορείς να φτιάξεις τραγούδια και μουσική.

6. Caustic Grip - Front Line Assembly (1990)

Μεγάλο σχολείο για μένα οι FLA σε ό,τι αφορά τα beats, τη χρήση των drum machines και τα layers στην ηλεκτρονική μουσική. Το Caustic Grip είναι ένα επιθετικό αριστούργημα.

7. Tyranny >For You< - Front 242 (1991) 

Τώρα τι να πούμε εδώ; Σίγουρα ένα άλμπουμ που με έκανε να θέλω να ασχοληθώ με την ηλεκτρονική μουσική.

8. 99% - Meat Beat Manifesto (1990)

Breakbeats, dub μπασογραμμές, ακραίο sampling. Δεν έχω λόγια που να περιγράφουν πόσο αγαπώ τη δουλειά των Meat Beat Manifesto, και το 99% σαν δίσκο. Είναι νομίζω η πιο καλή πλευρά των χορευτικών early '90s.

9. Bunkertor 7 - :Wumpscut: (1995)

Σίγουρα θαυματουργός στον ήχο του ο Rudolf "Rudy" Ratzinger, οτιδήποτε έχει υπογράψει ως :Wumpscut: είναι το λιγότερο εξαιρετικό. Στο Bunkertor 7 θεωρώ πως πάει το χορευτικό industrial μερικά βήματα παρακάτω. Kαι τι να πει κανείς για το μοναδικό "Thorns", πραγματικά ένα πανέμορφο κομμάτι.

10. Horse Rotorvator - Coil (1986)

Νομίζω πως πια οι Coil δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις σε οποιονδήποτε έχει ασχοληθεί έστω και λίγο με τον σκοτεινό, ηλεκτρονικό ήχο. Το Horse Rotorvator είναι από τα πρώτα τους άλμπουμ που απέκτησα στην εφηβεία, και σίγουρα από αυτά που με στοιχειώνουν μέχρι σήμερα.

Ο Asylum Promises στο Bandcamp

Gimme 10: Οι Loud Silence για τους δίσκους που τους σημάδεψαν

Οι Loud Silence είναι μια alternative rock μπάντα από την Αθήνα. Η σημερινή τους σύνθεση περιλαμβάνει τους Ανδρέα Γιαννακόπουλο (κιθάρα, φωνή), Νίκο Γιαννακόπουλο (τύμπανα) και Ιάσονα Θέριο (μπάσο).

Η πορεία του συγκροτήματος ξεκίνησε το 2017, στα σχολικά χρόνια των μελών της, με στόχο την παρουσία τους στο Schoolwave Festival. Το δισκογραφικό ντεμπούτο ήρθε το 2020, με τον δίσκο Elements, που διεπόταν από έναν heavy rock ήχο. Ακολούθησε το σινγκλ "Ball 'n' Chain" το 2021, σε παρόμοια κατεύθυνση, αλλά πλέον το ύφος των Loud Silence έχει "ανοίξει", όπως έγινε σαφές πέρυσι, με το σινγκλ "Take A Breath", αλλά και τώρα, με το ολοκαίνουργιο "Dance With Me". Πρόκειται για τραγούδι-προπομπό της δεύτερης δισκογραφικής τους απόπειρας, που αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Δεκέμβριο.

Με αφορμή το νέο τους τραγούδι, τα μέλη των Loud Silence αποκαλύπτουν παρακάτω τους δίσκους που καθόρισαν το μουσικό στιλ τους.

-----

1. Rage Against The Machine - Rage Against The Machine (1992)

Είναι ψέμα. Δεν μπορεί αυτά τα τραγούδια να είναι στον ίδιο δίσκο. Αυτό.

2. A Brief Inquiry Into Online Relationships - The 1975 (2018)

Ένα άκουσμα του συγκλονιστικού "It’s Not Living (If It’s Not With You)", ήταν αρκετό για να γνωρίσουμε τους 1975 και να μας αλλάξουν την κοσμοθεωρία όσον αφορά δίσκους, καλούπια, ποικιλία και μοντερνίλα. Έχουμε ΛΙΩΣΕΙ τη μπάντα αυτή.

3. Broken Machine - Nothing But Thieves (2017) 

Η καλύτερη τεχνικά ανδρική φωνή που έχουμε ακούσει, και ένας δίσκος που "δεν ξαναγράφεται" για μια από τις μπάντες που φρέσκαραν, όσο λίγες, την κιθαριστική ροκ παγκόσμια σκηνή.

4. X - Ed Sheeran (2014)

Μεγαλώσαμε στην εποχή του.  Αυτός ο δίσκος και η φωνή του Ed θα μείνει για πάντα χαραγμένα στο μυαλό μας και στους σχολικούς μας έρωτες. Μας ταξίδεψε όσο λίγοι. Θαυμάζουμε απίστευτα αυτό το raw ταλέντο του, και μέσα από την επαφή μας με τη μουσική καταλάβαμε πόσο δύσκολα είναι τα τραγούδια του. Είμαστε ορκισμένοι fans.

5. How Did We Get So Dark - Royal Blood (2017) 

Δεν θα μπορούσαν να λείπουν από καμία λίστα μας. Η αναγέννηση του heavy ήχου. Φέρανε το rock στο mainstream, αν μπορούμε να πούμε κάτι τέτοιο. Σαν χθες ήταν που είδαμε το κλιπ του "I Only Lie When I Love You" και δεν ξαναχωρίσαμε ποτέ. Ο καλύτερος ήχος κιθάρας που ακούσαμε ποτέ. Από μπάσο. Αυτή είναι η μουσική.

6. Divinely Uninspired To A Hellish Extent - Lewis Capaldi (2019)

Ήταν 2018 όταν το παιδί της Adele – Ed Sheeran θα μας έφερνε ξανά σε επαφή με τη mainstream pop, ίσως πιο έντονα από ποτέ, με έναν δίσκο που στέριωσε την αγάπη μας για αυτήν. Από τους πιο ολοκληρωμένους φωνητικά δίσκους, κατά τη γνώμη μας, με τεράστιο βαθμό δυσκολίας συνθετικά. Δεν μπορούμε να περιγράψουμε την αγάπη μας για τον Lewis.

7. Loyal To The Pack - Planet Of Zeus (2016)

Έχουμε ξαναμιλήσει πολλές φορές για την αγάπη μας για αυτούς. Ο αγαπημένος μας δίσκος τους. Διαμάντι για την μουσική μας σαν χώρα, με αυτόν τους αγαπήσαμε και συμβολίζει τα τελευταία σχολικά μας χρόνια.

8. Without Fear - Dermot Kennedy (2019)

Θυμάμαι να τον ανακαλύπτουμε τυχαία μέσω social media, μας έκανε απίστευτη εντύπωση η εξαιρετική του άρθρωση. Το “An Evening I Will Not Forget” ήταν κυριολεκτικά jaw dropping και έτσι μάθαμε έναν ακόμα καλλιτέχνη που μας σημάδεψε. Απίστευτος μουσικός χαρακτήρας και τέρμα συναισθηματικά φορτισμένος δίσκος. Επικό. 

9. Amo - Bring Me The Horizon (2019)

Η τελική στροφή της μπάντας προς την POP και η απόδειξη ότι κάνουν Ο,ΤΙ θέλουν δισκογραφικά. Συγκλονιστικός δίσκος. Ο Jordan δείχνει την απίστευτη επιρροή του στη σύνθεση και oι Bring Me εκτοξεύονται παντού. Λατρεύουμε την έλλειψη music genre και οι Βρετανοί μάς το δίνουν απλόχερα, με μαεστρία και μια από τις καλύτερες παραγωγές εκεί έξω.

10. Bipolar - Void Droid (2020)

Οι κάποτε παιδικοί μας ήρωες και πλέον φίλοι μας, μετά το σημαδιακό πρώτο τους άλμπουμ, βγάλανε ακόμα ένα αριστούργημα και είμαστε πολύ περήφανοι για αυτούς. Ένας φοβερά ποικίλος δίσκος, με πολύ μουσικό χαρακτήρα και τραγούδια που μπορούν να αγγίξουν μεγάλο εύρος κοινού. Μεγάλα τραγούδια που κυλάνε νερό, επικά ντραμς και ανατολίτικα φωνητικά. Δεν θα μπορούσαν να λείπουν.

Οι Loud Silence στο Facebook