Παρασκευή, 22 Απριλίου 2016

Ένα αντίο στον Prince (1958-2016)

Πρέπει να ήταν Χριστούγεννα του 1989 που βγήκε στα ελληνικά σινεμά η ταινία Batman του Tim Burton - κι εγώ ήμουν στην έκτη δημοτικού, νομίζω. Την είδα στην Αθήνα με τον πατέρα μου, και μετά δεν μπορούσα να περιμένω για να επιστρέψω στη Σπάρτη και να εξιστορήσω σε συγγενείς και φίλους αυτό που είχα δει - και να αναπαραστήσω όλες τις γαμάτες κινήσεις του Michael Keaton. Εκείνη η ταινία με σημάδεψε όσο λίγες, εκτός των άλλων επειδή είχε και ένα απίστευτο soundtrack: ένα score-ποίημα του Danny Elfman και μια funky συλλογή τραγουδιών του Prince.

Από εκεί ξεκίνησε η γνωριμία μου με τη μουσική του Πρίγκιπα. Η οποία, παρότι δεν εξελίχθηκε ποτέ σε στενή σχέση, εντούτοις είχε να μου προσφέρει πολλά. Και μόνο το απίστευτο "Nothing Compares 2 U", δηλαδή, μου έχει προσφέρει τόνους παρηγοριάς, τι να λέμε τώρα...

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

Δισκοβόλος playlist 19/4/2016

Τα περιεχόμενα της χτεσινής εκπομπής, σε λίστα αλλά και σε "κονσέρβα":

1. Τα Λουλούδια - Παύλος Παυλίδης & B-Movies
(Παύλος Παυλίδης)
2. Απ' Την Αρχή Του Κόσμου - Λάργκο
(Κωνσταντής Παπακωνσταντίνου-Θανάσης Παπακωνσταντίνου)
3. Κλειδαριές - Γιώργος Νταλάρας/Μπάμπης Στόκας
(Γιώργος Σαμπάνης-Ελεάνα Βραχάλη)
4. Ένα Παράξενο Φύλλο - Γιώργος Νταλάρας/Κώστας Παρίσης/Μάκης Ψαραδέλλης
(Μάκης Ψαραδέλλης)
5. 16 - Σπύρος Γραμμένος
(Σπύρος Γραμμένος)
6. Expecting The Blow - Dada Tapes
(Dada Tapes)
7. Bo - Whereswilder
(Whereswilder)
8. Trainfist - Cellar Dogs
(Cellar Dogs)
9. Small Talk With The Devil - Jane Doe
(Jane Doe)
10. Ocean - Lower Cut
(Lower Cut)
11. We Say Things We Don't Mean We Mean Things We Don't Say - The Vagina Lips
(The Vagina Lips)
12. Τ' Άλλα Σκυλιά - Χείλια Λουλούδια
(Χείλια Λουλούδια)

Κριτικές Δίσκων XL: Γιώτα Νέγκα/Θέμης Καραμουρατίδης/Οδυσσέας Ιωάννου, Playground Theory, Le Page



Πέμπτη, 14 Απριλίου 2016

Συνέντευξη με τους 2L8

Οι καλλιτέχνες που με ενδιαφέρουν, συνήθως δεν διαπρέπουν μόνο στο καλλιτεχνικό κομμάτι αλλά έχουν και κάτι ιδιαίτερο στον τρόπο που εκφράζουν την σκέψη τους μέσα από τον λόγο. Ο Κωστής Βοζίκης, ο ηγέτης των 2L8, είναι μια τέτοια προσωπικότητα. Πολύ την χάρηκα αυτή την κουβέντα μαζί του, με αφορμή και την αυριανή εμφάνιση του συγκροτήματός του στο Six d.o.g.s.

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2016

Συνέντευξη με τον Νίκο Κολλάρο

Ο Νίκος Κολλάρος μου είχε κάνει εντύπωση από τότε που πρωτοήρθα σε επαφή με την τέχνη του, σε μια εμφάνισή του, μαζί με φίλους του τραγουδοποιούς, στη μουσική σκηνή Πυρήνας. Το όνομά του το είχα ακούσει ακόμα πιο πριν, καθώς φτιάχναμε κάποτε παράλληλα τους δίσκους μας στο στούντιο του Κώστα Παρίση, στη Νέα Σμύρνη. Τώρα που κυκλοφόρησε ο εξαιρετικά καλαίσθητος και ενδιαφέρων δίσκος του (Σελιδοδείκτες, Μικρός Ήρως), θέλησα να τον συναντήσω για μια συνέντευξη, με αφορμή και την εμφάνισή του, αύριο, στο Γυάλινο UpStage. Και ιδού τα αποτελέσματα.

Τετάρτη, 6 Απριλίου 2016

Δισκοβόλος playlist 5/4/2016

Παρακάτω βρίσκετε τη λίστα με τα τραγούδια που έπαιξα στη χθεσινή εκπομπή. Στο mixcloud θα την ανεβάσω σε δεύτερο χρόνο.

1. Colors - Γιώργος Κωστόπουλος
(Γιώργος Κωστόπουλος)
2. Χρώματα - Πάνος Μπούσαλης
(Πάνος Μπούσαλης)
3. Πουλάκι - Μαρία Παπαγεωργίου
(Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης)
4. Μια Γωνιά Του Κόσμου - Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης
(Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης)
5. Το Όνειρο - Βίκυ Καρατζόγλου
(Γρηγόρης Πετράκος-Νίκος Μωραΐτης)
6. Σκύψε Με Αγάπη - Τα Παιδιά Της Παλαιότητας
(Π.Ε. Δημητριάδης)
7. Never Give It Up - Monsieur Minimal
(Monsieur Minimal-Kid Galax)
8. Μαχαιριά - Σούλη Ανατολή
(Δημήτρης Μπαλογιάννης-Φοίβος Δεληβοριάς)
9. Hey Girl - The Underdogs
(Δημήτρης Οικονόμου-Αποστόλης Κοκκαλάκης-Νίκος Ιωακείμ-Κώστας Χουρδάκης-Γεωργία Κουτσοκέρα-Γιώργος Λαδόπουλος-Θοδωρής Καλαϊτζίδης-Μανώλης Δαμιανάκης)
10. Learning To Breath - 2L8
(Κωστής Βοζίκης-Ελισσώ Παπαστρατή-Μπάμπης Τσινικοσμάογλου-Βίκυ Γκριτζά-Μηνάς Βακαλούδης-Δημήτρης Οικονόμου)
11. Her Sunglasses On - Simon Bloom
(Simon Bloom)

Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2016

Συνέντευξη με τον Dan Stuart

Ο Dan Stuart υπήρξε η φωνή των Green On Red, αλλά πλέον ακολουθεί μοναχική πορεία. Έχοντας στις αποσκευές του νέο δίσκο, βρίσκεται ήδη στα μέρη μας, πραγματοποιώντας συναυλίες σε διάφορες πόλεις. Είχα μαζί του μια σύντομη κουβέντα με αφορμή όλα αυτά, από την οποία κρατάω κυρίως τις απόψεις του περί δισκοκριτικής. Διαβάστε πατώντας εδώ.

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2016

Υπογραμμίσεις VI: Lewis Caroll

Η Αλίκη Στη Χώρα Των Θαυμάτων σφραγίστηκε μέσα μου από νωρίς όπως απεικονίστηκε στην κλασική ταινία της Disney (1951). Μας την είχε γράψει σε βιντεοκασέτα ο πατέρας μου, από την γερμανική τηλεόραση, στα χρόνια που ήταν αποσπασμένος στο Αμβούργο. Για χρόνια την βλέπαμε έτσι, στα γερμανικά, χωρίς να καταλαβαίνουμε τους διαλόγους - ακόμα δεν έχω δει την ταινία στα αγγλικά ή στα ελληνικά.

Το βιβλίο το διάβασα μόλις πέρυσι το καλοκαίρι. Παρότι η έκδοση περιείχε τα σκίτσα του Sir John Tenniel από την πρώτη βρετανική έκδοση, εγώ διαβάζοντας έφερνα και πάλι στο νου μου τις φιγούρες των καρτούν.

"Και σε τι χρησιμεύει άραγε", σκέφτηκε η Αλίκη, "ένα βιβλίο χωρίς ζωγραφιές και διαλόγους;"
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Αναρωτιέμαι αν θα διασχίσω τη Γη! Πόσο αστείο θα 'ταν να βγω ανάμεσα σε ανθρώπους που θα περπατάνε ανάποδα, με το κεφάλι κάτω! Να βγω στους Αντίπατους [...]."
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"[...] Αχ, μακάρι να μπορούσα να 'μαι πτυσσόμενη σαν τηλεσκόπιο! Θαρρώ πως θα τα κατάφερνα, αρκεί μόνο να 'ξερα πώς θα κάνω την αρχή". Βλέπετε, είχαν συμβεί τόσα ασυνήθιστα πράγματα τελευταία, που η Αλίκη είχε αρχίσει να πιστεύει πως σχεδόν τίποτα δεν θα 'ταν πραγματικά ακατόρθωτο.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Εντάξει, έγραφε "ΠΙΕΣ ΜΕ", αλλά η μικρή φρόνιμη Αλίκη δεν σκόπευε να κάνει τέτοιο πράγμα βιαστικά. "Όχι, θα κοιτάξω πρώτα", είπε, "να δω αν γράφει πουθενά "δηλητήριο" ή όχι."
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Αλλά τώρα δεν ωφελεί", σκέφτηκε η καημένη η Αλίκη, "να καμώνομαι πως είμαι δύο πρόσωπα! Αφού αυτό που έμεινε από μένα δεν κάνει καλά καλά ούτε για ένα πρόσωπο άξιο λόγου!"
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
[...] Κι ένιωσε μεγάλη έκπληξη βρίσκοντας πως παρέμενε στο ίδιο μέγεθος! Αυτό βέβαια συμβαίνει συνήθως όταν τρώει κανείς κέικ, αλλά η Αλίκη είχε συνηθίσει τόσο πολύ να της συμβαίνουν ασυνήθιστα πράγματα, που τώρα της φαινόταν πληκτικό και ανόητο να κυλά η ζωή με τον συνηθισμένο τρόπο.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Θεέ μου, Θεέ μου! Πόσο παράξενα είναι όλα σήμερα! Χθες ακόμα τα πράγματα πήγαιναν κανονικά, όπως συνήθως. Αναρωτιέμαι μήπως εγώ άλλαξα τη νύχτα. Για να το σκεφτώ: εγώ ήμουν αυτή που ξύπνησα το πρωί; Νομίζω, μάλλον θυμάμαι, πως ένιωσα λίγο διαφορετική. Αλλά αν δεν είμαι εγώ η ίδια. η επόμενη ερώτηση είναι ποια στο καλό είμαι. Αχ, αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα!"
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"[...] Εγώ θα κοιτάξω απλώς προς τα πάνω και θα πω: "Ποια είμαι λοιπόν; Πείτε μου πρώτα αυτό και μετά, αν μ' αρέσει το πρόσωπο που είμαι, ανεβαίνω· αν όχι, μένω εδώ μέχρι να γίνω κάποια άλλη", αλλά, αχ, Θεέ μου!" φώναξε η Αλίκη μ' ένα ξαφνικό ξέσπασμα δακρύων, "μακάρι να 'σκυβε κάποιος το κεφάλι του από ψηλά και να μου μιλούσε! Δεν αντέχω πια ολομόναχη εδώ πέρα!"
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"[...] Όταν διάβαζα παραμύθια, φανταζόμουν πως τέτοιου είδους πράγματα ποτέ δεν γίνονται και να τώρα που βρίσκομαι εγώ η ίδια μες στη μέση ενός παραμυθιού! Θα 'πρεπε να γραφτεί βιβλίο για μένα οπωσδήποτε! Όταν μεγαλώσω, θα γράψω ένα μοναχή μου, αλλά έχω κιόλας μεγαλώσει", πρόσθεσε λυπημένα. "Ή τουλάχιστον δεν υπάρχει χώρος εδώ  μέσα για να μεγαλώσω κι άλλο".
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Θα μπορούσες, παρακαλώ, να μου πεις ποιο δρόμο πρέπει ν' ακολουθήσω για να φύγω από δω;"
"Εξαρτάται από το πού θέλεις να πας", είπε ο Γάτος.
"Δεν με νοιάζει και πολύ το πού..." είπε η Αλίκη.
"Τότε δεν έχει σημασία ποιο δρόμο θα πάρεις", είπε ο Γάτος.
"...αρκεί να φτάσω κάπου", πρόσθεσε η Αλίκη σαν εξήγηση.
"Ω, σίγουρα θα φτάσεις κάπου", είπε ο Γάτος, "αρκεί μόνο να περπατήσεις αρκετά."
Η Αλίκη κατάλαβε πως δεν μπορούσε να το αρνηθεί αυτό κι έτσι δοκίμασε να ρωτήσει κάτι άλλο:
"Τι είδους άνθρωποι ζουν εδώ γύρω;"
"Προς τα εκεί", είπε ο Γάτος κουνώντας ένα γύρο το δεξί του πόδι, "ζει ένας Καπελάς και προς τα εκεί", συνέχισε κουνώντας το άλλο του πόδι, "ζει ένας Μαρτιάτικος Λαγός. Μπορείς να επισκεφτείς όποιον θέλεις, κι οι δυο είναι τρελοί".
"Μα δεν θέλω να πάω σε τρελούς", παρατήρησε η Αλίκη.
"Α, αυτό δεν μπορείς να το αποφύγεις", είπε ο Γάτος. "Όλοι είμαστε τρελοί εδώ. Εγώ είμαι τρελός. Εσύ είσαι τρελή".
"Πώς το ξέρεις πως είμαι τρελή;" είπε η Αλίκη.
"Πρέπει να 'σαι", είπε ο Γάτος, "αλλιώς δεν θα 'χες έρθει εδώ".
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Μπα!" είπε η Αλίκη. "Έχω δει πολλές φορές γάτα χωρίς χαμόγελο, αλλά ποτέ χαμόγελο χωρίς γάτα! Αυτό είναι το πιο παράξενο πράγμα που έχω δει στη ζωή μου!"
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Αν γνώριζες το Χρόνο τόσο καλά όσο εγώ", είπε ο Καπελάς, "δεν θα μιλούσες έτσι γι' αυτόν".
"Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς", είπε η Αλίκη.
"Και βέβαια δεν καταλαβαίνεις", είπε ο Καπελάς κουνώντας το κεφάλι του περιφρονητικά. "Τολμώ να πω μάλιστα πως ποτέ σου δεν έχεις μιλήσει στο Χρόνο!"
"Ίσως όχι", απάντησε προσεκτικά η Αλίκη. "Ξέρω όμως να κρατάω το Χρόνο όταν κάνω μάθημα μουσικής".
"Α χα! Αυτό είναι που φταίει!" είπε ο Καπελάς. "Ο Χρόνος δεν το ανέχεται να τον κρατάνε. Αν όμως διατηρούσες καλές σχέσεις μαζί του, τότε θα μπορούσες να κάνεις σχεδόν ό,τι θα 'θελες με το ρολόι. Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε πως είναι εννέα η ώρα το πρωί - ώρα για ν' αρχίσεις τα μαθήματα. Λοιπόν, δεν θα 'χες παρά μόνο να του σφυρίξεις μια κουβέντα κι ο Χρόνος θα 'κανε το γύρο του ρολογιού ώσπου ν' ανοιγοκλείσεις τα μάτια. Μιάμιση, ώρα για φαγητό!"
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Το επιχείρημα του Δήμιου ήταν πως δεν μπορούσε να κόψει ένα κεφάλι χωρίς να υπάρχει κι ένα σώμα, για να το κόψει απ' αυτό. Δεν είχε ξανακάνει τέτοιο πράγμα ποτέ πριν και δεν θ' άρχιζε τώρα, σ' αυτή την ηλικία.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Όταν γίνω εγώ Δούκισσα" είπε μέσα της (χωρίς να το πολυελπίζει), "δεν θα 'χω καθόλου πιπέρι στην κουζίνα μου. Η σούπα γίνεται πολύ ωραία και χωρίς. Ίσως να 'ναι το πιπέρι που κάνει τους ανθρώπους ευέξαπτους", συνέχισε πολύ ευχαριστημένη που 'χε ανακαλύψει έναν νέου είδους κανόνα, "και το ξίδι που τους κάνει οξύθυμους και το χαμομήλι που τους κάνει πικρόχολους και... η ζάχαρη και τα παρόμοια που κάνουν τα παιδιά γλυκά. Μακάρι να το 'ξεραν αυτό οι άνθρωποι, τότε δεν θα 'ταν τόσο τσιγκούνηδες με τη ζάχαρη..."
Είχε σχεδόν ξεχάσει τη Δούκισσα όλη αυτή την ώρα και ξαφνιάστηκε λίγο όταν άκουσε τη φωνή της κοντά στ' αυτί της. "Κάτι σκέφτεσαι, αγαπητή μου, κι αυτό σε κάνει να ξεχνάς να μιλήσεις. Δεν μπορώ να σου πω αμέσως τι ηθικό δίδαγμα βγαίνει απ' αυτό, αλλά σε λίγο θα το θυμηθώ".
"Μπορεί να μη βγαίνει τίποτα", τόλμησε να παρατηρήσει η Αλίκη.
"Τς, τς, παιδί μου", είπε η Δούκισσα. "Όλα έχουν ηθικό δίδαγμα, αρκεί μόνο να μπορείς να το βρεις".
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"[...] Το ίδιο πράγμα μπορεί να σημαίνει πολλά", είπε η Δούκισσα, χώνοντας το μικρό μυτερό πηγούνι της στον ώμο της Αλίκης, καθώς πρόσθετε: "Και το ηθικό δίδαγμα που βγαίνει απ' αυτό είναι: "Εσύ το νόημα μόνο να προσέξεις και θα προσέξουν μόνες τους οι λέξεις"".
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"[...] εγώ παρακολουθούσα μόνο τα κανονικά μαθήματα".
"Και ποια ήταν αυτά;" ζήτησε να μάθει η Αλίκη.
"Καταρχάς, μαθαίναμε φυσικά να Γρίφουμε και να Διατάζουμε", απάντησε η Ψευτοχελώνα, "και μετά, τις διάφορες πράξεις της Αριθμητικής - Πρόσδεση, Αφαίμαξη, Πολυασχημισμό και Διέγερση".
[...] "Και τι άλλα μαθήματα είχατε;"
"Χμ, μαθαίναμε Υστερία", απάντησε η Ψευτοχελώνα κρατώντας λογαριασμό με τα πτερύγιά της. "Υστερία, Αρχαία και Σύγχρονη, καθώς και Αιγαιογραφία· μετά μαθαίναμε Σχεδόν. Ο δάσκαλος του Σχεδόν ήταν ένα γέρικο χέλι που ερχόταν μία φορά τη βδομάδα: μας μάθαινε Σκέρτσο, Σχεδόν και Ελεεινογραφία".
[...] "Δεν είχα καιρό", είπε ο Γρύπας. "Εγώ πήγαινα τότε στον δάσκαλο των Κλασικών. Ήταν ένας γέρος κάβουρας, τέτοιος ήταν".
"Εγώ ποτέ δεν πήγα σ' αυτόν", είπε η Ψευτοχελώνα μ' έναν αναστεναγμό. "Λένε πως δίδασκε Λαπωνικά και Ελλειπτικά".
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Αν δεν υπάρχει κάποιο νόημα", είπε ο Βασιλιάς, "αυτό μάς γλιτώνει από πολλές φασαρίες - καταλαβαίνετε, δεν θα χρειαστεί να προσπαθήσουμε να βρούμε κάποιο. [...]"
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Τελευταία είδε με τη φαντασία της μια εικόνα: είδε την ίδια τη μικρή της αδελφή, με το πέρασμα του χρόνου, να γίνεται κι αυτή γυναίκα, διατηρώντας όμως μέσα σ' όλα αυτά τα χρόνια που θα την ωρίμαζαν την απλή και αξιαγάπητη παιδική της καρδιά. Την είδε να μπορεί να συγκεντρώνει γύρω της άλλα παιδιά και να κάνει τα δικά τους μάτια να λάμπουν με λαχτάρα λέγοντάς τους παράξενα παραμύθια - ίσως ακόμα εκείνο το παλιό όνειρο της Χώρας των Θαυμάτων. Και να μπορεί πάντα να νιώθει τις μικρές τους λύπες και να χαίρεται με τις αθώες χαρές τους, καθώς και η ίδια θα θυμόταν τη δική της παιδική ζωή και τις ευτυχισμένες καλοκαιρινές μέρες.

Lewis Caroll, Η Αλίκη Στη Χώρα Των Θαυμάτων, μετάφραση Παυλίνας Παμπούδη, εκδόσεις Το Βήμα Βιβλιοθήκη

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

Πολύ Μεγάλες Αλήθειες XXXII

Χωρίς πολλά λόγια, χτυπώντας στο ψαχνό, λέγοντας τα πράγματα όπως τα νιώθω...

Και το Ποδόσφαιρο είναι Τέχνη._

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

Δισκοβόλος playlist 22/3/2016

Ιδού όσα ακούστηκαν στον χθεσινό Δισκοβόλο, στο Μεταδεύτερο. Όπως θα δείτε, πρόκειται για νέες αλλά και κάπως παλαιότερες επιλογές από την ελληνική δισκογραφία, με έμφαση σε όσα δεν παίζονται συνήθως από τα κραταιά ραδιόφωνα. Στο κάτω μέρος βρίσκετε και την αντίστοιχη "κονσέρβα".

1. Άνοιξη - Γιώργος Οικονόμου
(Γιώργος Οικονόμου)
2. Μέρες Από Ατσάλι - Μητέρα Φάλαινα Τυφλή
(Διαμαντής Διαμαντίδης-Τζωρτζίνα Κοκκινάκη-Ειρήνη Συσκάκη-Μυρτώ Γουζίου-Σωτήρης Πέπελας-Κώστας Αρσένης-Λευτέρης Πουλιού)
3. This Parrot Is No More - Χρήστος Χριστοδούλου
(Χρήστος Χριστοδούλου)
4. Cookie Ride - Τόλης Φασόης
(Χρυσόστομος Μουράτογλου-Τόλης Φασόης)
5. Βίκτωρ Λόρντ Μπάτλερ - Νίκος Χαλβατζής
(Νίκος Χαλβατζής)
6. Θα 'Θελα Να 'Μουνα Πουλί - Νίκος Βενετάκης
(Αποστόλης Αρμάγος-Μάρκος Κρητικός)
7. Ο Επισκέπτης - Σωκράτης Μάλαμας
(Στέλιος Βαμβακάρης)
8. Πόλη - Βικτωρία Ταγκούλη
(Χρίστος Θεοδώρου-Μιχάλης Γελασάκης)
9. Πατησίων 316 - Κατερίνα Μακαβού
(Κατερίνα Μακαβού)
10. Η Γυναίκα Του Κάδρου - Αργύρης Μπακιρτζής
(Νίκος Κολλάρος)
11. The Great Fandango - Dustbowl
(Νίκος Φυσάκης)
12. Τα Τραγούδια Που Λες - Γιώτα Νέγκα
(Θέμης Καραμουρατίδης-Οδυσσέας Ιωάννου)

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

Πολύ Μεγάλες Κακίες I

Με ιερόσυλες διαθέσεις...
Εναλλακτικός είναι ο έντεχνος που ξέρει τι είναι το συνθεσάιζερ και τραγουδάει στα αγγλικά._

Κριτικές Συναυλιών IXX: Λάκης Παπαδόπουλος, Sigmatropic + Birthmark, Borderline Syndrome + One Leg Mary

Φωτογραφία: Μανώλης Χιώτης

Φωτογραφία: Νίκος Ζαραγκόπουλος

Φωτογραφία: Αίγλη Δράκου

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2016

Συνέντευξη με τον Τόλη Φασόη (II)

Τον συνάντησα στον σταθμό του ηλεκτρικού και περπατήσαμε κουβεντιάζοντας μέχρι το σπίτι του. Καλοντυμένος και ευθυτενής, βλέποντάς τον δεν μπορείς εύκολα να φανταστείς ότι στη σκηνή μεταμορφώνεται σε αεικίνητο σόουμαν. Κι ενώ ο λόγος και οι απόψεις του απηχούν ευγένεια και τη σοφία της ηλικίας του, υπάρχει μια νεανικότητα κι ένας ενθουσιασμός στον τρόπο που τα εκφέρει και στο ότι δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει κι ένα «γαλλικό» για να κάνει σαφή τη θέση του. Στη δεύτερη συνέντευξη (εδώ η πρώτη) που έκανα μαζί του, ζήτησα από τον Τόλη Φασόη να μου εξηγήσει, μεταξύ άλλων, και τους λόγους ύπαρξης αυτών των "αντιθέσεων". Εδώ θα βρείτε όσα πολύ ενδιαφέροντα είχε να μου πει.

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2016

Δισκοβόλος playlist 8/3/2016

Ιδού όσα ακούστηκαν στον τελευταίο Δισκοβόλο. Ως γνωστόν, η εκπομπή αυτή μεταδίδεται ζωντανά κάθε δεύτερη Τρίτη από το Μεταδεύτερο και παρουσιάζει τραγούδια αποκλειστικά από την ελληνική δισκογραφική παραγωγή. Κάτω από τη λίστα βρίσκετε και την ηχογράφηση της εκπομπής.

1. March: The Smell Of Grass - Nefeli Walking Undercover
(Νεφέλη Λιούτα)
2. Μάγισσα - Σείριος Σαββαΐδης
(Σείριος Σαββαΐδης)
3. Burn Down Your House - Daphne And The Fuzz
(Δάφνη Λάζου)
4. Sad Melancholy Eyes - Μάρκος Δεληβοριάς
(Μάρκος Δεληβοριάς)
5. Μικρές Προσδοκίες - Τα Φρούτα Του Δάσους
(Πόλυς Ζουκ)
6. Απείθεια - Jamoan
(Jamoan)
7. Rain - Playground Theory
(Μάρσια Ισραηλίδη-Βαγγέλης Κατσουλάκης-Δημήτρης Νέγκας-Slam)
8. Little Story - INK
(Κώστας Αποστολόπουλος-Χρήστος Τσάνταλης)
9. Άχρηστη Γενιά - Bazooka
(Bazooka)
10. Έναστρη - Κτίρια Τη Νύχτα
(Μίλτος Σαχτούρης-Κτίρια Τη Νύχτα)
11. Δέκα Υδραυλικοί - Μάρω Μαρκέλλου/Φοίβος Δεληβοριάς/Μιρέλα Πάχου/Πάνος Μουζουράκης
(Μάρω Μαρκέλλου)
12. Ξένος - Μιχάλης Κωτσόγιαννης
(Μιχάλης Κωτσόγιαννης)
13. Κάθε Κορμί - Θεολόγος Κάππος
(Σταμάτης Μαρίνος-Σπήλιος Παπαγιαννόπουλος)

Οι... "300" ηρωικοί αναγνώστες