Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

15 χρόνια στην Αθήνα

Η Αθήνα είναι ο τόπος όπου γεννήθηκα. Όμως μετά τον ξέχασα. Οι δουλειές των γονιών μου ήταν πότε εδώ και πότε εκεί, κι έτσι τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα σε διάφορα μέρη, σε διάφορα σπίτια: δύο στο Γεράκι, ένα στο Αμβούργο, άλλα δύο στη Σπάρτη...

Κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας και της εφηβείας, έβλεπα την Αθήνα σαν ένα μέρος αχανές, τρομαχτικό, δυσάρεστο, κουραστικό. Εκεί -στον Πειραιά για την ακρίβεια- ζούσαν ο παππούς ο Μιχάλης και η γιαγιά η Κατερίνα -αλλά δεν ήθελα να τους επισκέπτομαι για πολλές μέρες γιατί δεν μου άρεσε να είμαι κλεισμένος στους τέσσερις τοίχους. Εκεί -στην Καλλιτεχνούπολη για την ακρίβεια- έμενε και ο νονός και η νονά μου, και τα ξαδέρφια μου, ο Αλέξανδρος και η Κυβέλη -εκείνους ήθελα πολύ να τους επισκέπτομαι, αλλά περισσότερο αλληλογραφούσαμε παρά βλεπόμασταν...

Πέρα από τους ανθρώπους, η Αθήνα ως μέρος άξιζε τότε μόνο για τις τυρόπιτες και τα παγωτά του Μαμ, για τα κεμπάπ του Θανάση, για τα σουβλάκια του Καράμπαμπα, για τα χάμπουργκερ των Wendy's και των McDonald's, για τις βόλτες με τον μπαμπά στα βιβλιοπωλεία και τις επισκέψεις στα σινεμά... Κατά τα άλλα, "εγώ δεν πρόκειται ποτέ να ζήσω εκεί".

Έπειτα ήρθε η μετακόμιση στα Χανιά για σπουδές, και η αναγκαστική μεσολάβηση της πρωτεύουσας στο πήγαινε και στο έλα. Νέοι φίλοι, νέα ζωή, κάποια στιγμή η ιστορία απέκτησε και συμπρωταγωνίστρια. Όταν ήρθε το (αναγκαστικό) τέλος της διαμονής στη Μεγαλόνησο, για χάρη της δεν επέστρεψα στη Σπάρτη (όπου με περίμενε καλή δουλειά), αλλά αποφάσισα να μείνω κοντά της. Απ' τα Άνω Ιλίσια ήταν εκείνη, στο Αιγάλεω θα έμενα εγώ -θα φορτωνόμουνα στον αδερφό μου τον Σταν κι έτσι θα μοιραζόταν η απόσταση.

Πού να φανταζόμουνα τότε, το 2001, ανήμερα της γιορτής μου, που πάταγα το πόδι μου στον Πειραιά για ένα νέο ξεκίνημα, ότι θα έφτανα να αλλάξω άλλα τρία σπίτια και ότι θα έμενα τόσα χρόνια στην Αθήνα, όσα δεν έζησα σε οποιονδήποτε άλλο τόπο... Αν μου το έλεγε αυτό κανείς όταν ήμουνα 10, θα του έλεγα ότι είναι τρελός.

Και θα 'χα δίκιο.

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Συνέντευξη με τους Γιάννη Γιοκαρίνη, Νίκο Ζιώγαλα, Γιάννη Μηλιώκα και Λάκη Παπαδόπουλο

Κανονική... τρελοπαρέα, αλλά με καντάρια ταλέντου και προσφοράς στο ελληνικό τραγούδι, αποτελούν οι Γιάννης Γιοκαρίνης, Νίκος Ζιώγαλας, Γιάννης Μηλιώκας και Λάκης Παπαδόπουλος. Οι οποίοι ετοιμάζονται για το αυριανό beach πάρτι τους, στο Kokomo Beach Club, στην πλαζ του Αγίου Κοσμά, στο Ελληνικό. Ιδού τι είχαν να μου πουν σε μια συνέντευξη με την παραπάνω αφορμή.

*Φωτογραφία: Κωνσταντίνος Σαλασίδης

Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Συνέντευξη με τον Γιώργη Χριστοδούλου

Θυμάμαι ότι ο Γιώργης Χριστοδούλου μου είχε κάνει θετική εντύπωση από τις αρχές της περασμένης δεκαετίας κιόλας, τότε που κυκλοφόρησε το EP Δες Το Κι Αλλιώς, με διασκευές του σε γνωστά σουξέ της τότε κυριαρχούσας λαϊκοπόπ ταξιαρχίας. Με χαρά ανέλαβα, λοιπόν, μια συνέντευξη μαζί του, έστω και διά ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, με αφορμή την αποψινή εμφάνισή του στο Κηποθέατρο Παπάγου, όπου θα παρουσιάσει την παράσταση "Ο Αττίκ στο Παρίσι... και άλλες ιστορίες". Τα όσα είπαμε βρίσκονται εδώ.

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Συνέντευξη με τους Circa Waves

Οι Circa Waves, από το Λίβερπουλ, ακολουθούν σταθερά ανοδική πορεία και φιλοδοξούν κάποια μέρα να έχουν πολύ καλύτερη θέση στα διεθνή φεστιβάλ, από εκείνη που πήραν στην 1η ημέρα του φετινού Ejekt. Στην κουβέντα που έκανα μαζί τους (διαβάστε την εδώ) τα εξηγούν όλα.

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Συνέντευξη με τον Rous

Μια κουβέντα με τον Rous, η οποία έγινε με αφορμή την κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου του. Για να την διαβάσετε, πατήστε εδώ.

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Διάλογος με την κόρη μου XL

Σήμερα το πρωί, βολτάροντας τη Φάτσα στο δάσος:
- Θέλω να δω το πουλάκι μας.
- Μα το έχουμε θάψει έναν χρόνο πριν. Τώρα δεν θα έχει μείνει τίποτα από αυτό.
- Γιατί;
- Γιατί κάθε οργανισμός που πεθαίνει, σιγά σιγά αποσυντίθεται.
- Δηλαδή;
- Λιώνει και τα συστατικά του επιστρέφουν στη γη και στον αέρα. Κι από αυτά μπορεί να φτιαχτούν νέοι οργανισμοί, νέα ζώα.
- Μόνο ζώα;
- Όχι. Και φυτά, και έντομα...
- Αυτό είναι πολύ καλό γιατί έτσι δεν θα σταματήσει ποτέ η ζωή στη Γη.
- Σωστά.
- Εκτός αν σβήσει πολύ γρήγορα ο Ήλιος και γίνει μαύρη τρύπα πριν προλάβουμε να πούμε "κύμινο".

Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

Συνέντευξη με τον Μάνο Μοναστηριώτη

Στην εποχή μας, οι νέοι καλλιτέχνες σπάνια έχουν κάτι ενδιαφέρον να πουν σε επίπεδο συνέντευξης, κι ακόμα πιο σπάνια τολμούν να μιλήσουν έξω απ' τα δόντια. Ο Μάνος Μοναστηριώτης δεν ανήκει σε αυτή την πλειοψηφία, ευτυχώς.

Καθώς πλησίαζε η πρώτη του ζωντανή εμφάνιση μετά από καιρό (αύριο, Σάββατο 10 Ιουνίου, στο RestArt), του πρότεινα να κάνουμε μια κουβέντα. Στην οποία, έχοντας καταλάβει ότι έχει κατασταλαγμένες απόψεις τις οποίες δεν φοβάται να αναπτύξει και να υποστηρίξει δημοσίως, του έκανα και κάποιες "ζόρικες" ερωτήσεις. Οι απαντήσεις του (εδώ) αξίζει να διαβαστούν, νομίζω.

Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

Συνέντευξη με τον Νίκο Καρακαλπάκη

Τον Νίκο Καρακαλπάκη τον έχω ακούσει να τραγουδάει ζωντανά μόνο μία φορά, για μόνο ένα τραγούδι. Αλλά ήταν αρκετό για να καταλάβω ότι είναι σπουδαίος ερμηνευτής.

Καθώς αύριο, Τρίτη 6 Ιουνίου, παρουσιάζει ζωντανά το ντεμπούτο άλμπουμ του Ό,τι Μας Ανήκει (στο Black Duck, Παπαρρηγοπούλου 5-7, Πλατεία Κλαυθμώνος), θέλησα να κάνω μια κουβέντα μαζί του, για λογαριασμό του Mix Grill. Ιδού όσα είπαμε.

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

Δισκοβόλος playlist 29/5/2017

Τα περιεχόμενα της εκπομπής της περασμένης Δευτέρας, καθώς και η "κονσερβοποίησή" της:

1. Βάλια Κάλντα - Ματούλα Ζαμάνη
(Θανάσης Παπακωνσταντίνου)
2. Ξημέρωμα 1ης Ιανουαρίου 2000 μ.Χ. - Μανώλης Λιδάκης
(Χρήστος Νικολόπουλος-Αλέξανδρος Αλεξάνδρου)
3. Μάντισσα - Μαρίνα Σάττι
(Μαρίνα Σάττι-Μιχάλης Κουϊνέλης)
4. Έργο Είναι Η Ζωή - Πέτρος Μάλαμας
(Λεωνίδας Μπαλάφας-Πάνος Δημητρόπουλος)
5. Διψάς Του Στίχου Το Πουλί - Ορφέας Περίδης
(Τέλλος Άγρας-Ορφέας Περίδης)
6. Η Γύρη Των Ανέμων - Ευριπίδης Μπέκος
(Ευριπίδης Μπέκος)
7. Έλα Και Πάμε - Θανάσης Αλευράς/Ρίτα Αντωνοπούλου
(Νικόλας Λειβαδίτης)
8. Baby I Hate You - Lia Hide
(Lia Hide)
9. Οι Φίλοι Μου - Παναγιώτης Γκίκας
(Παναγιώτης Γκίκας)
10. Μελάνι - Μαρία Μαθιουδάκη
(Μαρία Μαθιουδάκη)
11. Μονόλογος - Ασπασία Στρατηγού
(Κωνσταντίνος Πλούσιος)
12. Σε Λίγο Ξημερώνει - Πέτρος Βεντουρής/Σαββέρια Μαργιολά
(Πέτρος Ν. Βεντουρής-Πέτρος Π. Βεντουρής-)
13. Πλάι Σου Ήσυχα - Κος Κ.
(Κος Κ.)
14. Love Comes From Above - The Low Spark
(Λευτέρης Μουμτζής-Μάριος Μιχαήλ-Στέφανος Μελετίου)

Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Συνέντευξη με τον Πάνο Μπούσαλη

Με τον τραγουδοποιό και ερμηνευτή Πάνο Μπούσαλη είμαστε, μεταξύ άλλων, και κοντοχωριανοί. Δεν είχε προκύψει, μέχρι πρότινος, η ευκαιρία να κάνω μαζί του μια συνέντευξη, όμως η αυριανή εμφάνισή του στον Ιανό αποδείχθηκε μια καλή αφορμή. Πατήστε εδώ για να διαβάσατε όσα είπαμε.

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Για τη δεύτερη βραδιά στο GiocondArt + setlist

Και πάλι αρρώστησα καθώς πλησίαζε η δεύτερη "Κρύα χέρια, ζεστή καρδιά" βραδιά στο GiocondArt. Όχι τόσο λόγω της εμφάνισης αυτής καθαυτής, αλλά για άλλες "σκοτούρες" που είχα στο κεφάλι μου. Όλο αυτό "συννέφιασε" τα πράγματα και χρειάστηκε αρκετή ώρα πάνω στη σκηνή μέχρι να αρχίσω να το απολαμβάνω.

Ευτυχώς, είχα κάνει σοφή επιλογή καλεσμένου: ο Δημήτρης Βεριώνης φώτισε τη σκηνή με τα τραγούδια του και την περσόνα του και βοήθησε κι εμένα να ανέβω. Τη χάρηκα τη συνεργασία μας και τα ντουέτα μας, κι ελπίζω ότι κάποια στιγμή θα κάνουμε και κάτι πιο συνολικά συνεργατικό.

Όπως επέτασσε η όλη ιδέα των συγκεκριμένων εμφανίσεων, η setlist ήταν ριζικά ανανεωμένη σε σχέση με την πρεμιέρα και νομίζω ότι σαν πρόγραμμα ήταν κάπως πιο κοντά σε αυτό που ήθελα εξ αρχής, ως προς την πολυσυλλεκτικότητα των επιλογών τουλάχιστον. Και είπα και ανέκδοτο, πράγμα που γενικά θέλω να κάνω. Φυσικά υπήρξαν και οι αναμενόμενες (αλλά και οι αναπάντεχες) συμμετοχές από συναδέλφους που βρίσκονταν στο ακροατήριο.

Setlist:

1. Εισαγωγή/Οι Γκόμενες (Δήμος Μούτσης)
2. Lucky (Radiohead)
3. Πιτσιρίκος (Τραγούδι Για Ένα Καναρίνι)
4. One Of Us (Eric Bazilian)
5. Ήθελα (ποίηση Νίκου Καββαδία)
6. Λεν (Κώστας Τουρνάς) > μαζί με Δημήτρη Βεριώνη
7. Can You Feel The Love Tonight (Elton John)
8. Μια Σκιά
9. Γυμνή Σκιά (Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας)
10. Τι Είναι Αυτό;

> Δημήτρης Βεριώνης: 1. Το Καλοκαίρι Του Άχυρου (Δημήτρης Βεριώνης)
                                    2. Το Μαγεμένο Καλοκαίρι (Δημήτρης Βεριώνης)
                                    3. Πες Μου Μια Ευχή (Λάμπρος Παπαλέξης)
                                    4. I Want You (Bob Dylan)

11. The Sound Of Silence (Simon & Garfunkel)
12. Ο Κηπουρός (Βαγγέλης Γερμανός)
13. Darkness Coming
14. Σε Ψάχνω (Μάνος Λοΐζος-Δώρα Σιτζάνη)
15. Poupée De Cire, Poupée De Son (Serge Gainsbourg)
16. Τι Κι Αν
17. Karma Police (Radiohead)
18. Somewhere Only We Know (Keane)

> Λεωνίδας Μαριδάκης: Ο Δαίμων Του Τυπογραφείου (Λεωνίδας Μαριδάκης-Νικόλ Κατσάνη)
> Αποστόλης Αρμάγος: Ο Γέρο-Τσέλιγκας (Σ' Αυτές Τις Ράχες)
> Μάνος Μοναστηριώτης: Συνομιλία Με Το Θεό (Μάνος Μοναστηριώτης)
> Κώστας Άγας: Παράπονο (Αριστοτέλης Βαλαωρίτης-Κώστας Άγας)
> Χρίστος Μοδέστου/Μαρία Τύμπα: Μια Θάλασσα Μικρή (Διονύσης Σαββόπουλος)
> Πάνος Καψάλης: Απογοήτευση (Παντελής Δεληγιαννίδης)
> Δήμητρα Ντουρουντά: Μια Μελωδία (Δήμητρα Ντουρουντά)
> Δημήτρης Βεριώνης/Μιχάλης Τσαντίλας: Κάτω Απ' Το Ίδιο Φεγγάρι (Δημήτρης Βεριώνης)
> Δημήτρης Βεριώνης: 5. Lonely Sky (Chris De Burgh)
                                    6. Ουβρ Λα Πορτ Ου Λα Φενέτρ (Δημήτρης Βεριώνης)
                                    7. Θα Μου Λείψεις (Δημήτρης Βεριώνης)
                                    8. Γύρνα Πίσω Τρελλή (Δαμιανός Γεωργίου-Νάσος Ματράκας)

19. Ματώνω (Χρήστος Δάντης)
20. Τα Σχοινιά Σου (Παντελής Παντελίδης)
21. Ακόμα Προσπαθώ (Πυξ Λαξ)
22. Don't Look Back In Anger (Oasis)
23. Σημάδια Σου Στην Άμμο
24. Άστρο Του Πρωινού (Θανάσης Παπακωνσταντίνου)

Encore

25. Let It Be (The Beatles)

* Φωτογραφίες: Νικόλ Κατσάνη (1, 2, 3), Κώστας Άγας (4)

Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

Δισκοβόλος playlist 15/5/2017

Ιδού όσα έπαιξα στη χθεσινή εκπομπή, επιστρέφοντας στο στούντιο του Μεταδεύτερου έπειτα από αρκετό καιρό:

1. Ελληνικός Χορός Αρ. 2 - Μαρία Οικονόμου
(Θάνος Ερμύλιος)
2. Ο Δαίμων Του Τυπογραφείου - Λεωνίδας Μαριδάκης
(Λεωνίδας Μαριδάκης-Νικόλ Κατσάνη)
3. Ποδήλατο - Κώστας Παρίσσης/Μπάμπης Στόκας
(Κώστας Παρίσσης)
4. Με Δυο Λέξεις Κι Ένα Βλέμμα - Λουδοβίκος Των Ανωγείων
(Λουδοβίκος Των Ανωγείων)
5. Ταξίδι Μ' Απαγορευτικό - Αγγελική Τουμπανάκη
(Κώστας Λεμονίδης-Ντέπη Χατζηκαμπάνη)
6. Στου Ονείρου Τις Στροφές - Σοφία Παπάζογλου
(Παναγιώτης Στεργίου-Δημήτρης Τσάφας)
7. Έκρυβε Το Στόμα Μ' Ένα Μαντήλι - Μαρία Λατσίνου
(Χρήστος Αλεξόπουλος)
8. Δρόμος - Νίκος Ξαρχάκος
(Νίκος Ξαρχάκος)
9. Η Πρώτη Μας Πατρίδα - Νίκος Πορτοκάλογλου
(Νίκος Πορτοκάλογλου)
10. The Girl With The Real Hair - Nomik
(Nomik)
11. Spring Elevator - KU
(KU)
12. Northern Lights - Γιάννης Κασέτας
(Γιάννης Κασέτας)
13. Infinity - Puta Volcano
(Puta Volcano)

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Συνέντευξη με τους Puta Volcano

Το ερχόμενο Σάββατο, 13 Μαΐου, οι Puta Volcano παρουσιάζουν ζωντανά το νέο τους άλμπουμ, Harmony Of Spheres, στο An Club. Με αυτή την αφορμή έκανα μια κουβέντα μαζί τους, για λογαριασμό του Avopolis. Διαβάστε τι είπαμε πατώντας εδώ.

Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

Τα demos των Robert Sin & The Huckleberries

Δελτίο τύπου

Ο Robert Sin & οι Huckleberries γιορτάζουν έναν χρόνο από την κυκλοφορία του ...And The Ghosts In Between και σας κερνάνε τα demos του δίσκου. Μέσα από αυτά τα 6 demos ο ακροατής μπορεί να ακούσει τα τραγούδια κατευθείαν από την πηγή και να παρακολουθήσει την δημιουργική διαδικασία της μπάντας μέχρι την τελική ηχογράφηση. Αποκτήστε τα δωρεάν με την αγορά του δίσκου από το bandcamp του συγκροτήματος, https://robertsin.bandcamp.com/album/and-the-ghosts-in-between.

"...Ακούγοντας αυτό το στολίδι της εγχώριας δισκογραφίας, εμένα προσωπικά με κάνει τρομερά υπερήφανο. Χωρίς να έχω καμία διάθεση υπερβολής, αποτελεί έναν από τους δίσκους που όλοι θέλουμε να έχουμε στη συλλογή μας."
Λαμπρόπουλος Φώτης - www.rocknrollmonuments.gr

"Είναι μάλλον δύσκολο να εντάξεις κάπου, σε κάποιο στυλ, το ...And The Ghosts In Between των Robert Sin & The Huckleberries. Εντάξει… λες ένα “americana” και ξεμπερδεύεις, αν είναι αυτό το θέμα. Στην πράξη, όμως, το άλμπουμ είναι πιο… μυστήριο. Δεν πρόκειται δηλαδή για ’κείνο που αναμένεις, ενδεχομένως, ν’ ακούσεις."
Φώντας Τρούσας - diskoryxeion.blogspot.gr

"Η φωνή του Robert Sin παρέχει αγκυροβόλι στον ακροατή με τη ζεστή, εύθραυστη μα καθαρή στην άρθρωση εκφορά της."
Μιχάλης Τσαντίλας - www.avopolis.gr

"Το άλμπουμ με το ωριμότερο songwriting που ακούσαμε σε Americana δίσκο τον τελευταίο καιρό."
Νίκος Φυσάκης - Dustbowl

Οι Huckleberries απαρτίζονται από τους γνωστούς αγνώστους, Στέλιο Χαμπίπη (Libido Blume), Θοδωρή «Θείο» Καράμπαλη (She Tames Chaos), Εύη Χασαπίδου Watson (No Man’s Land, Echo Tattoo, She Tames Chaos), Δημήτρη Μπουρούσα (Libido Blume).

http://www.facebook.com/robertsinmusic

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Συνέντευξη με τους The Sonics

Η καριέρα των Sonics έληξε μάλλον άδοξα στα '60s, όμως οι ηχογραφήσεις που άφησαν ήταν αρκετές για να δημιουργηθεί ένας μύθος γύρω από το όνομά τους, ο οποίος ενέπνευσε καλλιτέχνες όπως ο Bruce Springsteen και οι Nirvana, και τελικά οδήγησε στην επανασύνδεσή τους το 2007.

Το Σάββατο 29 Απριλίου το αθηναϊκό κοινό θα έχει ξανά, έπειτα από 7 χρόνια, την ευκαιρία να τους παρακολουθήσει ζωντανά, επί σκηνής Gagarin 205. Με αυτή την αφορμή, έκανα μια σύντομη αλλά περιεκτική κουβέντα με τον σαξοφωνίστα τους, Rob Lind. Πατήστε εδώ για τη συνέχεια.

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Για τον Δημήτρη Πετσετίδη, που αποχαιρετήσαμε σήμερα

Ο Δημήτρης Πετσετίδης υπήρξε ένας από τους ανθρώπους που με καθόρισαν. Κι έτσι δεν υπήρχε περίπτωση να λείψω από το ύστατο χαίρε που του απευθύνθηκε σήμερα στον Άγιο Νίκωνα Σπάρτης, από πλήθος κόσμου: οικογένεια, συγγενείς, φίλους, συναδέλφους, μαθητές.

Ο Δημήτρης Πετσετίδης υπήρξε ένας από τους ανθρώπους που σκεφτόμουν συχνά - κι ας είχα να τον δω χρόνια. Τα βιβλία του υπάρχουν στη βιβλιοθήκη του σαλονιού μου κι όποτε το βλέμμα μου πέσει πάνω τους πυροδοτείται η μνήμη και η αλυσιδωτή σκέψη. Ακόμα και 2-3 μέρες πριν με κεραυνοβολήσει η θλιβερή είδηση τον συζήταγα με τη Σάντυ και τον Φίλιππα, αγνατεύοντας κατά το κτίριο που φιλοξενούσε το φροντιστήριό του. Συν τοις άλλοις, υπήρχε και η παρουσία του στο Facebook, όπου πόσταρε τα σκίτσα και τις γελοιογραφίες του, διάφορα άρθρα για το λογοτεχνικό του έργο, καθώς και φωτογραφίες. Τα λέγαμε κιόλας, πού και πού, στο inbox, ενώ είχε φτιάξει και ειδική ομάδα για τους μαθητές του φροντιστηρίου, όπου μπορούσε ο καθένας να μοιραστεί τις αναμνήσεις του.

Ο Δημήτρης Πετσετίδης υπήρξε ένα από τα πρόσωπα που η μνήμη μου κατέγραψε ανεξίτηλα και σε μεγάλη έκταση. Θυμάμαι το κάπως σερνάμενο βάδισμά του και τον ήχο των τακουνιών των παπουτσιών του, την ελαφρώς σκυφτή στάση του σώματος, τις μονίμως κυρτές παλάμες που έπαιζαν ένα ξαπλωμένο στο θρανίο κομπολόι, την άναρχη οδοντοστοιχία. Θυμάμαι την ολοένα ασθμαίνουσα ανάσα του, τη βραχνή φωνή, το γέλιο του. Τον θυμάμαι να μάς δείχνει πώς μπορεί κανείς να σχεδιάσει τέλειο κύκλο χρησιμοποιώντας τον βραχίωνά του ως διαβήτη, να λέει "'πειδής" και "τούτο γιέ", να μάς μοιράζει τα φτιαγμένα με το χέρι φυλλάδια ασκήσεων, και να έχει την πιο μυστήρια έκφραση που έχω δει: ένα βλοσυρό μειδίαμα.

Ο Δημήτρης Πετσετίδης υπήρξε μια λαμπρή προσωπικότητα που έζησε, από επιλογή, σε μια από τις πιο πεζές πόλεις επί γης, ως ένας από τους πολλούς. Και θέλησε ως λογοτέχνης να αφηγηθεί το φαινομενικά έλλασον, τα αθέατα από τους πολλούς γεγονότα, όσα συνέβησαν στο περιθώριο της επίσημης Ιστορίας, όσα ακόμα διαδραματίστηκαν εντός των αφανών ηρώων του. Δεν έγραψε αφ' ηψηλού, αλλά αγκαλιάζοντας τον μέσο όρο - κι ας μην ανήκε εκεί.

Ο Δημήτρης Πετσετίδης υπήρξε, πέρα από τη δημόσια σφαίρα, εξαίρετος και στην ιδιωτική. Το έβλεπες αυτό σήμερα στην κηδεία του, να καθρεφτίζεται στα βλέμματα των οικείων του (της γυναίκας του Πίτσας, των κοριτσιών του Κατερίνας, Μαρίας, Θεοδώρας), αλλά και όλων όσων βρέθηκαν δίπλα του για το τελευταίο αντίο. Για όλους υπήρξε δικός τους άνθρωπος.

Ο Δημήτρης Πετσετίδης υπήρξε από εκείνους για τους οποίους ένιωθα ότι είναι αδύνατο να πεθάνουν. Κι ακόμα το ίδιο νιώθω.

Ο Δημήτρης Πετσετίδης υπήρξε στη ζωή μου. Κι αυτό μοιάζει τώρα πιο απίστευτο κι απ' την ξαφνική απουσία του.

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Διάλογος με την κόρη μου XXXIX

Χτες το πρωί, στο αυτοκίνητο, οδεύοντας προς το Bistrot, ρωτάει τη Σάντυ:
- Σε εντυπωσιάζω;
- Καθημερινά.
- Τα Σαββατοκύριακα όχι;

Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Ένα αντίο στον Δημήτρη Πετσετίδη (1940-2017)

Τον Δημήτρη Πετσετίδη τον γνώρισα τον Σεπτέμβριο του 1994, όταν οι γονείς μου, θορυβημένοι από την κάμψη στους βαθμούς μου της Α΄ Λυκείου, με έγραψαν στο φροντιστήριο Μαθηματικών που διατηρούσε στην κεντρική πλατεία της Σπάρτης.

Ήταν άνθρωπος "περίεργος" ο Πετσετίδης, όπως (με διαφορετικό ίσως τρόπο) ήμουν κι εγώ, και μάλλον γι' αυτό δεν υπήρξε ποτέ μεταξύ μας η διαχυτικότητα που είχε με άλλους μαθητές του φροντιστηρίου. Δε με αποκάλεσε, δηλαδή, ποτέ "κόπανο" ή "βλάκα", με τον γλυκύτατο, και γι' αυτό απολύτως αποδεκτό, τρόπο που είχε.

Ήταν, σε κάθε περίπτωση, σπάνια περίπτωση δασκάλου. Είχε ανελέητο χιούμορ και σαρκασμό, άφηνε τα ζάρια να αποφασίσουν ποιος θα σηκωθεί να λύσει άσκηση, έταζε απίστευτα έπαθλα (τηλεοράσεις, βίντεα, αυτοκίνητα κλπ.) σε όσους πετύχαιναν να λύσουν πρώτοι κάποιο θέμα, σκίτσαρε σόκιν ενσταντανέ οδηγούμενος από τη φαντασία του και τα ίχνη που άφηνε ο βρεγμένος σπόγγος στον πίνακα... Στην ταράτσα του κτιρίου υπήρχε ελικοδρόμιο και για το κομμωτήριο με τις σέξι κομμώτριες που στεγαζόταν ακριβώς πάνω από τις αίθουσες διδασκαλίας υποσχόταν να κατασκευάσει γυάλινο, διαφανές πάτωμα.

Ήταν ακόμη δεινός σκακιστής αλλά και φανατικός ΑΕΚτζής. Οι συζητήσεις και οι κόντρες του με τους μαθητές, ειδικά τους Ολυμπιακάκηδες, ήταν επικές, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που η ώρα του μαθήματος "έφευγε" σε θέματα αποκλίνοντα, εγκυκλοπαιδικού ενδιαφέροντος. Ο Πετσετίδης ήταν, εν ολίγοις, ο τύπος του ανθρώπου που μπορούσε να συνδέσει το αντικείμενο που δίδασκε με πεδία της πραγματικής ζωής και να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα της οποίας ήθελες οπωσδήποτε να γίνεις κοινωνός.

Κάπου στη διαδρομή ανακάλυψα (ενδεχομένως από τους γονείς μου) ότι ήταν και συγγραφέας, και αμέσως προμηθεύτηκα όσα βιβλία του βρήκα στο βιβλιοπωλείο του Σαμπατάκου. Ξεκίνησα νομίζω με το Επίλογος Στα Χιόνια και έπειτα έπιασα Το Παιχνίδι. Διαπίστωσα γρήγορα ότι ο τρόπος γραφής του και τα όσα διηγούνταν μού άρεσαν πολύ, έστω κι αν αρχικά οι μακρόσυρτες περίοδοι του λόγου του με ξένισαν. Οι μικρές καθημερινές ιστορίες, οι ποτισμένες με δικές του αναμνήσεις από την παιδική του ηλικία και από τη μετέπειτα ζωή του, έκαναν τα βιβλία του μοναδική παρέα για τον έφηβο εαυτό μου. Έγινε αμέσως ένας από τους πολύ αγαπημένους μου συγγραφείς και τα βιβλία του είναι από τα λίγα που διάβασα δεύτερη φορά.

Δυστυχώς τώρα έχω έναν πολύ δυσάρεστο λόγο για να επιστρέψω σε εκείνα τα αναγνώσματα, καθώς ο Δημήτρης Πετσετίδης δεν υπάρχει πια - άφησε την τελευταία του πνοή στην Αθήνα, το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής.

Λυπάμαι που τα τελευταία χρόνια δεν τον είχα συναντήσει και που ολιγώρησα να του χαρίσω τους δίσκους μου. Και που δεν θα ακούσει ποτέ ένα τραγούδι που χρόνια έχω στο μυαλό μου να γράψω, βασισμένο σε ένα από τα διηγήματά του. Τουλάχιστον έχω την παρηγοριά ότι ήξερε την εκτίμηση και την αγάπη που του είχα, καθότι είχε περιδιαβεί τούτο το μπλογκ...

Αντίο Δάσκαλε.

Καλά παιχνίδια στην Αθάνατη παρτίδα του Σύμπαντος.

Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

Διάλογος με την κόρη μου XXXVIII

Χτες το βράδυ, παίζοντας με τη Σάντυ στο κρεβάτι:
- Σε νίκησα!
- Μα σου είπα: είμαι ανίκητη!
- Γιατί είσαι ανίκητη, δεν κατάλαβα!
- Γιατί έτσι γεννήθηκα!


Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Διάλογος με την κόρη μου XXXVII

Προχθές το μεσημέρι, καθώς φτάναμε στο σούπερ-μάρκετ:
- Έχω ερωτευτεί έναν φίλο μου και σήμερα με φίλησε, στο μάγουλο και στο χέρι.
- Ποιος είναι;
- Ο Γ.
- Μα εσύ μας έλεγες για τον Χ. και τον Π.
- Ναι, αυτό ήταν παλιά. Τώρα ανακάλυψα ότι μας αρέσουν και στους δύο τα ζουζούνια. Κι από τότε που είδαμε μαζί την καμπιούλα, δεν χωριστήκαμε ποτέ.

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Διάλογος με την κόρη μου XXXVI

Χθες το μεσημέρι, καθώς επιστρέφαμε από το σχολείο και τη μάλωνα γιατί έτρεχε χωρίς να προσέχει:
- Ελένη με έχεις βγάλει από τα ρούχα μου!
- Αφού ακόμα τα φοράς!

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Δισκοβόλος playlist 3/4/2017

Τα περιεχόμενα της χθεσινής εκπομπής:

1. Σαν Σπίρτα - Ορφέας Περίδης
(Ορφέας Περίδης-Ιωάννης Πανουτσόπουλος)
2. Δευτέρα - Rous
(Γιώργος Ρους)
3. Αγκαλιά - Monsieur Minimal
(Monsieur Minimal)
4. This Feeling - Whereswilder
(Whereswilder)
5. The Weather Man - Indiependents
(Johnny Indiependent)
6. Το Σπίτι Μου - Θέμος Σκανδάμης
(Θέμος Σκανδάμης)
7. Στην Άλλη Όχθη - Άννα Λινάρδου
(Τάκης Μιχόπουλος-Αποστόλης Αρμάγος)
8. Octavia - Lia Hide
(Lia Hide)
9. Παιχνίδια Και Γλυκά - Νατάσσα Χρηστίδου
(Αποστόλης Δημητρακόπουλος)
10. Ζωή - Βασίλης Προδρόμου
(Γεώργιος Βιζυηνός-Δημήτρης Σίντος)
11. I Am The Sun - Black Hat Bones
(Black Hat Bones)
12. Ένα Τραγούδι Από Τον Τόπο Μου - Κυνηγοί Ονείρων/Θάνος Μικρούτσικος
(Κυνηγοί Ονείρων)
13. Πες Το Για 'Μένα - Ελένη Βιτάλη/Γιώργος Νταλάρας
(Sezen Aksu-Λίνα Δημοπούλου)

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Διάλογος με την κόρη μου XXXV

Χθες το απόγευμα, επιστρέφοντας από βόλτα στο βουνό με τη Φάτσα:
- Ποιος είναι ο αρχηγός μας; Ο Τσίπρας;
- Αυτόν τον καιρό ναι.
- Γιατί, πριν ήταν άλλος;
- Ναι. Εμείς αποφασίζουμε κάθε φορά ποιόν θέλουμε.
- Εγώ αυτόν θέλω, ούτως ή άλλως.
- Γιατί;
- Γιατί είναι σα να λες "τσιπούρα". Μου αρέσει το όνομά του.

Οι... "300" ηρωικοί αναγνώστες